Δεν είναι η οικονομική κρίση, η τρομοκρατία ή το προσφυγικό, αλλά η υπερθέρμανση των ωκεανών εκείνη που αποτελεί τη μεγαλύτερη σημερινή πρόκληση για την ανθρωπότητα. Όπως σημειώνουν στην έκθεσή τους οι ερευνητές της Διεθνούς Ενωσης Προστασίας της Φύσης (UICN), το φαινόμενο αλλοιώνει ήδη πολλά θαλάσσια είδη, συρρικνώνει τις ζώνες αλιείας και ευθύνεται για τη μετάδοση νέων επιδημιών στον άνθρωπο.
Από τη δεκαετία του '70 μέχρι σήμερα, οι ωκεανοί απορρόφησαν το μεγαλύτερο μέρος (περισσότερο από το 93%) από τη θερμότητα που προκάλεσε η κλιματική αλλαγή. Περιόρισαν έτσι τον αντίκτυπο για το περιβάλλον, αλλά επηρεάστηκαν σημαντικά, τονίζουν οι 80 επιστήμονες από 12 χώρες. "Οι ωκεανοί μάς προστάτευσαν, αλλά με τεράστιες συνέπειες" εξηγεί ο ερευνητής Νταν Λαφόλεϊ.
Οι αθέατες μέχρι τώρα μεταβολές αρχίζουν, όμως, τώρα να επηρεάζουν και τον άνθρωπο. "Είναι ένα φαινόμενο ντόμινο και πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες θα επηρεαστούν. Πρώτα απ' όλα η αλιεία και ο παραθαλάσσιος τουρισμός" εκτιμούν οι ερευνητές. "Στη νοτιοανατολική Ασία αναμένεται μείωση της αλιείας μεταξύ 10% και 30% με χρονικό ορίζοντα το 2050 σε σύγκριση με την περίοδο 1970- 2000" τονίζουν οι ερευνητές.
Η μελέτη, που αναφέρεται σε όλα τα σημαντικά θαλάσσια οικοσυστήματα, από το μικρόβιο έως τη φάλαινα και μέχρι τα βάθη των ωκεανών, αναφέρει πως μέδουσες, πολλά ήδη πτηνών και μεγάλες ποσότητες πλαγκτόν "μεταναστεύουν" ήδη μαζικά προς τους πόλους, αναζητώντας χαμηλότερες θερμοκρασίες. Οι μεταναστεύσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής λαμβάνουν χώρα "με ρυθμό από 1,5 έως 5 φορές ταχύτερο από αυτές που βλέπουμε στην ξηρά" εκτιμά ο Λαφόλεϊ. "Αλλάζουμε τις εποχές μέσα στον ωκεανό" τονίζει.
Η θερμότητα θα ευνοήσει επίσης τη μετάδοση μικροβίων στα νερά του πλανήτη. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες η υπερθέρμανση των ωκεανών "προκαλεί την αύξηση των ασθενειών στους ζωικούς και φυτικούς πληθυσμούς".
Παθογόνοι παράγοντες, όπως το βακτήριο - φορέας της χολέρας ή η ανάπτυξη τοξικών φυκιών, μπορούν να προκαλέσουν νευρολογικές ασθένειες, όπως η ciguatera (σιγκουατοξίνη, τροφική δηλητηρίαση από κατανάλωση ψαριών από τροπικές περιοχές), των οποίων η ανάπτυξη ευνοείται από την υπερθέρμανση της θάλασσας.
"Δεν είμαστε πλέον παρατηρητές" σημειώνει ο Λαφόλεϊ. "Χωρίς να το θέλουμε, έχουμε μπει στον δοκιμαστικό σωλήνα μέσα στον οποίο το πείραμα είναι σε εξέλιξη" προσθέτει κρούοντας και αυτός με τη σειρά του τον κώδωνα του κινδύνου για την ανάγκη δραστικής μείωσης των αερίων που προκαλούν το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου.
