"Ο καθένας με τον πόνο του"... Μια παροιμιώδης φράση που φαίνεται πως συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο το κλίμα και τα αποτελέσματα της τελευταίας συνόδου κορυφής των G20 στο Χανγκτζού της νοτιοανατολικής Κίνας το σαββατοκύριακο. Σημειώνεται ότι είναι η πρώτη φορά που η Κίνα φιλοξενεί σύνοδο κορυφής της G20 και το Πεκίνο έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στο γεγονός. Για το άτυπο αυτό διεθνές "διευθυντήριο", που εκπροσωπεί το 85% του παγκόσμιου πλούτου, οι συζητήσεις δεν κατέληξαν μόνο σε κοινές διακηρύξεις και ευχολόγιο, αλλά μοιραία άφησαν και τη "μυρωδιά" των διαφορετικών επιδιώξεων της κάθε "ώριμης" ή αναδυόμενης δύναμης.
Ο Ομπάμα έκλεισε την πόρτα στα μούτρα του Πούτιν, ξεκαθαρίζοντάς του ότι οι κυρώσεις δεν αίρονται εφόσον η Ρωσία δεν χαλαρώνει τον κλοιό στην Ουκρανία, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ κήρυξε "ανένδοτο" κατά του προστατευτισμού -έχοντας προφανώς στο μυαλό του το δασμολογικό τείχος των ΗΠΑ ενάντια στον φθηνό κινεζικό χάλυβα-, η Τερέζα Μέι ποθεί -λέει- να δει τη Βρετανία "παγκόσμιο ηγέτη" στο ελεύθερο εμπόριο μετά το Brexit και η Κριστίν Λαγκάρντ ξεσπάθωσε κατά των "λαϊκιστών", επειδή, λέει, κατακρίνουν την "καλή" παγκοσμιοποίηση που έβγαλε τον κόσμο από τη φτώχεια...
Η ουσία...
Ωστόσο, τα πιο ουσιαστικά συζητήθηκαν και πάλι πίσω από τους προβολείς της δημοσιότητας και απασχόλησαν τους δημοσιογράφους πολύ λιγότερο απ' ό,τι το εξωτικό μενού που είχαν ετοιμάσει οι Κινέζοι για τους υψηλούς προσκεκλημένους τους. Tο τετ-α-τετ του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, χθες, στο περιθώριο της συνόδου, ήταν ένα από τα πιο σημαντικά "παράπλευρα" γεγονότα της. Οι Αμερικανοί δεν έχουν πάψει να πιέζουν το Βερολίνο να βάλει νερό στο κρασί του και να εγκαταλείψει την εμμονή του με τη λιτότητα και τη "δημοσιονομική πειθαρχία" ώστε να υπάρξει προοπτική ουσιαστικής ανάκαμψης στην Ευρωζώνη. Η τελευταία συζήτηση είχε ακριβώς το ίδιο θέμα.
Οι Αμερικανοί αγχώνονται τώρα, εκτός των άλλων, και με το Brexit και ζητούν από τη Γερμανία να μη βάζει εμπόδια στην ανάπτυξη επικαλούμενη την ευρωκρίση. Η σχετική ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών ήταν μεν διατυπωμένη σε τυπική γλώσσα, ωστόσο μαρτυρά τις ανησυχίες της Ουάσιγκτον: "Τη σημασία τού να χρησιμοποιήσει η G20 όλα τα εργαλεία πολιτικής -νομισματικά, δημοσιονομικά και διαρθρωτικά- προκειμένου να πετύχει ισχυρή, βιώσιμη και ισορροπημένη ανάπτυξη συζήτησαν κατά τη διάρκεια της σημερινής τους συνάντησης ο Τζακ Λιου και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε".
Ο Λιου τόνισε τη σημασία που δίνει η Ουάσιγκτον στο να διασφαλιστεί "συνεχής οικονομική σταθερότητα", καθώς Βρετανία και Ε.Ε. πλέουν ήδη στις αχαρτογράφητες θάλασσες του Brexit. Είναι ενδεικτικό ότι ίσως για πρώτη φορά στο τελικό ανακοινωθέν της συνόδου γίνεται έκκληση για αύξηση των δημοσίων δαπανών, ώστε να πάρει πάλι μπροστά η παγκόσμια οικονομία. Κατ' απαίτηση της Γαλλίας, προβλέπεται επίσης η δημιουργία μιας μαύρης λίστας με τους φορολογικούς παραδείσους του κόσμου και τα "μέτρα αντιποίνων" που θα ληφθούν εναντίον τους. Ο Ομπάμα κάλεσε τους διεθνείς ηγέτες να κάνουν περισσότερα ώστε να αυξηθούν οι μισθοί και να μειωθούν οι ανισότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ρωσικό "σκάκι"
Πάντως, από πλευράς απτών αποτελεσμάτων, ο Πούτιν έδωσε πάλι διαπιστευτήρια διπλωματικής ευστροφίας, πετυχαίνοντας δύο πολύ σημαντικά ντιλ στο πλαίσιο της συνόδου: Ένα με τους Σαουδάραβες, για την αναθέρμανση της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου και την τεχνητή αύξηση της ζήτησης, και ένα με τον Ερντογάν -που ήταν παρών στους G20- για τη σύσταση κοινού ρωσοτουρκικού ταμείου επενδύσεων, το οποίο μάλιστα θα είναι "επιχειρησιακά" έτοιμο τον άλλο μήνα ή το αργότερο μέσα στον Νοέμβριο.
Σημειωτέον ότι ο Ερντογάν δεν έχει εγκαταλείψει το όραμά του να δει την Τουρκία να φιγουράρει μεταξύ των μεγάλων αναδυόμενων οικονομιών του κόσμου ώς το 2025 που θα γιορταστεί η εκατονταετηρίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας και, για να το πετύχει αυτό, είναι αποφασισμένος να συνεργαστεί ακόμα και με όσους έβριζε ώς χθες.
Η συμφωνία της Μόσχας με τους Σαουδάραβες για το πετρέλαιο είχε άμεσο αντίκτυπο στις αγορές, με την τιμή του μπρέντ να σημειώνει παροδική άνοδο κατά 4%, πριν σταθεροποιηθεί σε κέρδη του 1%, στα 47,31 δολάρια το βαρέλι.
Όσον αφορά το προσφυγικό, η G20 κάλεσε όλες τις χώρες να εντείνουν τη βοήθειά τους προς τους πρόσφυγες, να συντονίσουν καλύτερα τις διεθνείς προσπάθειές τους και να μοιραστούν τα βάρη που αντιστοιχούν στην καθεμία.
