Το ευχάριστο είναι πως η επόμενη πρωθυπουργός της Βρετανίας θα είναι γυναίκα, η δεύτερη στην Ιστορία μετά τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Το κακό είναι ότι θα προέρχεται από τον ίδιο πολιτικό χώρο με την πρώτη και θα την έχει ως πρότυπο. Τον Σεπτέμβριο το φαβορί και υπουργός Εσωτερικών Τερέζα Μέι και η υπουργός Ενέργειας Άντρεα Λίντσομ θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος στη Βρετανία.
Στον δεύτερο γύρο της εσωκομματικής εκλογικής διαδικασίας της Πέμπτης, αποκλείστηκε ο τρίτος υποψήφιος -μπροστάρης της εκστρατείας του Brexit- Μάικλ Γκόουβ, που πήρε μόνο 46 ψήφους. Η Τερέζα Μέι απέσπασε 199 ψήφους και η Λίντσομ 84. Ο τρίτος και τελικός γύρος της ψηφοφορίας που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο, πετάει το μπαλάκι στη βάση των 150.000 μελών του Συντηρητικού Κόμματος.
Το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί στις 9 Σεπτεμβρίου, σχεδόν έναν μήνα πριν από το συνέδριο του κόμματος, που έχει προγραμματιστεί για τις 2 Οκτωβρίου, ημερομηνία που έχει ορίσει ο ίδιος ο Κάμερον για να αναλάβει η διάδοχός του η οποία και θα χαράξει την πορεία της χώρας μετά την επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα.
Ποιες είναι, όμως, οι δύο κυρίες που είναι υποψήφιες να αναλάβουν τα ηνία της Βρετανίας μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που σόκαρε τις Βρυξέλλες και άνοιξε την όρεξη σε ευρωσκεπτικιστές άλλων χωρών;
Τερέζα Μέι - Η ισχυρή φωνή της συναίνεσης
Τα βρετανικά ΜΜΕ τη συγκρίνουν με τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Είναι η μακροβιότερη υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας. Τα τελευταία 100 χρόνια κανείς δεν άντεξε τόσο καιρό -έξι χρόνια- σε αυτήν τη θέση. Γεννημένη το 1956 στο Ίστμπουρν από πατέρα προτεστάντη ιερέα, σπούδασε Γεωγραφία στην Οξφόρδη και εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στην Τράπεζα της Αγγλίας.
Από τα φοιτητικά της χρόνια, οργανώθηκε στους Τόρις· σε μια συγκέντρωση του φοιτητικού της συλλόγου, μάλιστα, η πρώην Πακιστανή πρωθυπουργός -τότε- συμφοιτήτρια και φίλη της Μπεναζίρ Μπούτο, της σύστησε τον νυν σύζυγό της Φίλιπ Μέι. Με τον σύζυγό της, επενδυτικό τραπεζίτη στο επάγγελμα, δεν έχει αποκτήσει παιδιά, γιατί “δεν έτυχε”. Πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία και οι στιλιστικές της επιλογές θυμίζουν τρομακτικά εκείνες της Μάργκαρετ Θάτσερ - όπως και η στάση της σε θέματα τρομοκρατίας και ασφάλειας.
Έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για βουλευτής το 1992, ενώ έχει διατελέσει δημοτική σύμβουλος στο Μέρτον του Λονδίνου από το 1986 μέχρι το 1994. Από το 1999 μέχρι το 2010 διετέλεσε σκιώδης υπουργός Παιδείας, Μεταφορών, Πολιτισμού, ΜΜΕ και Αθλητισμού, στη Βουλή των Κοινοτήτων καθώς και Εργασίας.
Έγινε η πρώτη γυναίκα εκπρόσωπος του Κόμματος των Συντηρητικών το 2002, οπότε και είπε ότι το κόμμα της αντιμετωπίζεται ως ο «σκληρός παίκτης» της πολιτικής. Στις εκλογές του 2010, διπλασίασε τις ψήφους που έλαβε στην περιφέρειά της, το Μέιντενχεντ, και ο Κάμερον την επιβράβευσε δίνοντάς της ένα από τα σημαντικότερα υπουργεία. Από τότε δεν έχει φύγει από τη θέση της υπουργού Εσωτερικών παρά τους ανασχηματισμούς.
Μετράει αρκετές επιτυχίες στην υπουργική της θητεία. Δεν ενέδωσε στην πίεση που της ασκήθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση να εκδώσει τον Βρετανό Γκάρι Μακ Κίνον που είχε κατηγορηθεί για το «μεγαλύτερο χακάρισμα στρατιωτικών συστημάτων όλων των εποχών», επικαλούμενη ανάγκη τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διαπραγματεύθηκε με την Ιορδανία την έκδοση του πνευματικού ηγέτη της Αλ Κάιντα Αμπού Κατάμπα. Ακόμη, αντιμετώπισε ισχυρή ομάδα συμφερόντων της Αστυνομικής Ομοσπονδίας της Βρετανίας, παραθέτοντας σε ομιλία της, το 2014, μια σειρά από λάθη που έγιναν και απαιτώντας να συντελεστούν αλλαγές.
Στο δημοψήφισμα στήριξε χλιαρά τον Κάμερον και το Bremain, αλλά διαφοροποιήθηκε στο θέμα της ενδοενωσιακής μετανάστευσης. Σε τηλεοπτική της εμφάνιση η Βρετανίδα πολιτικός δήλωσε ότι το Brexit θα ισχύσει σε κάθε περίπτωση. «Φυσικά και θα γίνουν ακόμη διαπραγματεύσεις αναφορικά με την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων που προέρχονται από την Ε.Ε. Το δημοψήφισμα του Brexit μάς έδωσε ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συνεχίζεται η ελεύθερη μετακίνηση με αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να υπάρξει έλεγχος της μετακίνησης των ανθρώπων που έρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο από χώρες της Ε.Ε.».
Τα γερμανικά μέσα την παρομοιάζουν με την Άνγκελα Μέρκελ, ενώ τα βρετανικά την προβάλλουν ως την υποψήφια της συναίνεσης, με τους “Sunday Times” να υποστηρίζουν πως είναι η «μοναδική προσωπικότητα που είναι ικανή να ενώσει τις αντίπαλες φατρίες στους κόλπους του κόμματός της».
Άντρεα Λίντσομ: H υποψήφια των υπέρμαχων του Brexit
Σχεδόν άγνωστη πριν από το δημοψήφισμα, η 53χρονη υφυπουργός Ενέργειας Άντρεα Λίντσομ, ήταν και παραμένει το αουτσάιντερ στην κούρσα της διαδοχής για την ηγεσία των Συντηρητικών. Μετά την οικειοθελή απομάκρυνση του Μπόρις Τζόνσον, πρωτεργάτη του Brexit και την ήττα του υπέρμαχου του Brexit και υπουργού Δικαιοσύνης Μάικλ Γκόουβ στις εσωκομματικές εκλογές, η Λίντσομ αναδείχθηκε στη βασική αντίπαλο της Μέι, έχοντας την υποστήριξη των υπέρμαχων του Brexit και ελπίζοντας ότι θα ανατρέψει τα προγνωστικά... Νάιτζελ Φάραντζ, πρώην επικεφαλής του ευρωσκεπτικιστικού UKIP, είναι στο πλευρό της, καθώς υποστηρίζει ότι ο επόμενος πρωθυπουργός πρέπει να τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της χώρας από την Ε.Ε.
Γεννημένη στο Μπάκινχαμσιρ, είναι βουλευτίνα τα τελευταία έξι χρόνια και ποτέ δεν ανέλαβε σημαντικό χαρτοφυλάκιο στη συντηρητική κυβέρνηση, γεγονός που επισημαίνουν συχνά οι επικριτές της, για να της προσάψουν ανεπάρκεια και έλλειψη εμπειρίας.
Η Λίντσομ, μητέρα τριών παιδιών, σε πρόσφατη ομιλία της, τάχθηκε κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων, θέλει να επαναφέρει το κυνήγι των αλεπούδων, ενώ τάσσεται υπέρ μιας Βρετανίας της ευημερίας και όχι της λιτότητας.
Εργάστηκε για τρεις δεκαετίες στο Σίτι του Λονδίνου, ιδίως στην Τράπεζα Barclays, με πολλούς να αμφισβητούν το βιογραφικό της. Ο βρετανικός Τύπος τις τελευταίες ημέρες θέτει ερωτήματα για το πόσο σημαντικές θέσεις κάλυψε στο Σίτι ή ακόμα και για τις φορολογικές της δηλώσεις. Αξιωματούχοι του υπουργείου Οικονομικών υπενθυμίζουν, χωρίς να κατονομάζονται, την «καταστροφή» που έφερε όταν διετέλεσε υφυπουργός αρμόδια για το Σίτι. «Εάν επικρατήσει, θα πρέπει να προκηρύξουμε νέες (βουλευτικές) εκλογές» γράφει ο αρθρογράφος Ντέιβιντ Φίνκελσταϊν στους “Times” επικρίνοντας με σφοδρότητα την έλλειψη εμπειρίας της.
Αναδείχθηκε κατά την εκστρατεία για το δημοψήφισμα χάρη στις στοχευμένες της παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια των τηλεοπτικών αναμετρήσεων, ενώ όπου σταθεί και όπου βρεθεί εκφράζει τον θαυμασμό της για τη “Σιδηρά Κυρία” και δεν διστάζει να συγκριθεί μαζί της.
Την ώρα που οι Συντηρητικοί καλούνται να επιλέξουν την επόμενη πρωθυπουργό, στο στρατόπεδο των Εργατικών, ο Κόρμπιν συνεχίζει να δέχεται τις ευθείες βολές των βουλευτών του που ζητούν την παραίτησή του, με τη βάση να κάνει λόγο για “πραξικόπημα των κοινοβουλευτικών”. Ο ίδιος, ωστόσο, διαμηνύει ότι σε περίπτωση εσωκομματικών εκλογών, θα είναι ξανά υποψήφιος.
