To χειρότερο τελικά αποφεύχθηκε και έτσι η Αυστρία δεν έγινε το πρώτο κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκλέγει πρόεδρο έναν υποψήφιο της νεοφασιστικής Ακροδεξιάς. Από την άλλη οι πανηγυρισμοί του Κόμματος των Ελευθέρων (FPÖ) ακούγονται μάλλον δικαιολογημένοι. "Σε κάθε περίπτωση έχουμε νικήσει, βρισκόμαστε πλέον στο κέντρο της κοινωνίας" δήλωσε ο ηγέτης του Χάιντς - Κρίστιαν Στράχε.
Κυριολεκτικά στο "νήμα", ο 72χρονος πανεπιστημιακός και υποψήφιος των Πράσινων Αλεξάντερ Βαν Ντερ Μπέλεν επικράτησε του Ακροδεξιού Νόρμπερτ Χόφερ έπειτα από την καταμέτρηση των επιστολικών ψήφων, που τελικά ανέτρεψαν τα δεδομένα της Κυριακής. Σύμφωνα με το επίσημο τελικό αποτέλεσμα που ανακοινώθηκε χθες το απόγευμα, ο Βαν Ντερ Μπέλεν συγκέντρωσε στον δεύτερο γύρο ποσοστό 50,3%, έναντι 49,7% του αντιπάλου του, ο οποίος λίγο νωρίτερα είχε αναγνωρίσει την ήττα του.
Ο Βαν Ντερ Μπέλεν έλαβε 2.254.484 ψήφους, έναντι 2.223.458 του Χόφερ, κάτι που σημαίνει ότι η νίκη της Ακροδεξιάς αποφεύχθηκε για μόλις 31.000 ψήφους. Την αντίδραση των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών για αυτή την έκβαση συνόψισε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς εκφράζοντας την "ανακούφισή" του.
Ο Χόφερ κέρδισε τον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 24 Απριλίου, με ποσοστό 35%. Οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Χριστιανοδημοκράτες, που συγκυβερνούν στην Αυστρία από το 2007, υπέστησαν βαριά ήττα με τους υποψηφίους τους να αποκλείονται. Έτσι, στον δεύτερο γύρο, τον υποψήφιο της Ακροδεξιάς κλήθηκε να αντιμετωπίσει η "έκπληξη" των εκλογών, ο πρώην ηγέτης των Πρασίνων, που συγκέντρωσε ποσοστό 21,3%, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση. Τις επόμενες ημέρες όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις συμπαρατάχθηκαν μαζί του.
Παρόλα αυτά, ένας στους δύο Αυστριακούς ψήφισε τελικά τον Χόφερ. Αν και οι επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές προγραμματίζονται για το 2018, το εκλογικό αποτέλεσμα του πρώτου γύρου βύθισε τους παραδοσιακούς εκπροσώπους του δικομματισμού σε πρωτοφανή κρίση με αποτέλεσμα οι περισσότεροι αναλυτές να μην αποκλείουν σήμερα το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών αρκετά νωρίτερα. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το FPÖ να προηγείται σταθερά με ποσοστά άνω του 30%.
Το Κόμμα των Ελευθέρων δεν είναι πια το "στιγματισμένο" κόμμα του Γιεργκ Χάιντερ, που για πρώτη φορά έστρεψε πάνω του τα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας το 2000 καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στις εκλογές και εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στην τότε κυβέρνηση. Τα εγκώμια προς τον Χίτλερ απουσιάζουν πια και οι θέσεις του κόμματος έχουν "στρογγυλευτεί" αρκετά ώστε να μην προκαλούν -άσχετα με το αν η λογική τους παραμένει αναλλοίωτη.
Αν ο Χόφερ τελικά επικρατούσε, ποιος θα μπορούσε σήμερα να μιλήσει για αντίποινα όπως εκείνα που επιβλήθηκαν στην Αυστρία του 2000; Όταν τα περισσότερα κράτη - μέλη της Ε.Ε. διαθέτουν πια τα δικά τους Ακροδεξιά κόμματα ή ακόμα και κυβερνήσεις, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τις περιπτώσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας.
Δεν πρόκειται για κάποια θλιβερή ιδιομορφία της "Νέας Ευρώπης". Ακόμη και στην κάποτε ξακουστή για την ανεκτικότητά της Σκανδιναβία, Ακροδεξιά κόμματα συμμετέχουν σε κυβερνήσεις (Αληθινοί Φινλανδοί), ενώ άλλα έχουν αναδειχτεί σε ρυθμιστές (Λαϊκό Κόμμα της Δανίας). Και στην καρδιά της Ε.Ε. η Ακροδεξιά αποκτά όλο και μεγαλύτερη επιρροή είτε μετατοπίζοντας ολόκληρο το πολιτικό φάσμα προς τα δεξιά (AfD - Γερμανία) είτε διεκδικώντας με αξιώσεις την εξουσία (Εθνικό Μέτωπο - Γαλλία) απέναντι σε ένα όλο και πιο εξασθενημένο δημοκρατικό μέτωπο. Ποιος, άλλωστε, σοκάρεται πια από έναν ακροδεξιό υποψήφιο;
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΡΙΚΚΑΣ
