Η είδηση πέρασε μάλλον στα ψιλά στις αρχές Μαΐου, όταν οι διοργανωτές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision έβαλαν την παλαιστινιακή σημαία στην ίδια λίστα με τις απαγορευμένες σημαίες των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου και του Κοσόβου. Στις οργισμένες αντιδράσεις της παλαιστινιακής ηγεσίας και τις καταγγελίες για βαρύτατη προσβολή προς τα 11 εκατομμύρια των Παλαιστινίων η EBU απάντησε ότι ζητάει συγγνώμη αν προσέβαλε κάποιους, επέμεινε όμως ότι ο κατάλογος με τις σημαίες ήταν ενδεικτικός και δεν είχε συγκεκριμένη στόχευση, εξάλλου η Παλαιστίνη δεν συμμετέχει στη Eurovision.
Ότι το Ισραήλ συμμετέχει στον διαγωνισμό είναι προφανώς... τυχαίο. Ότι η Αυστραλία, από την άλλη άκρη του κόσμου, συμμετείχε στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό είναι μια επιλογή με γνώμονα την τηλεθέαση και την απήχηση του θεσμού. Ότι το τραγούδι της Ουκρανίας, παρά τις πολιτικές αναφορές και τις αντιδράσεις της Ρωσίας, συμμετείχε στον διαγωνισμό ήταν αναμενόμενο. Το "μοιρολόι" της Τζαμάλα για τον εκτοπισμό των Τατάρων της Κριμαίας από τον Στάλιν το 1944 συγκίνησε τις επιτροπές και το κοινό. Δεν θα μπούμε στη συζήτηση για στημένο αποτέλεσμα, ανταλλαγές ψήφων, βαθμών κ.λπ. Αυτά είναι για τους ειδήμονες του θεσμού. Ότι η αιτία για τον εκτοπισμό των Τατάρων ήταν η συνεργασία τους με τα στρατεύματα του Αδόλφου Χίτλερ ήταν προφανώς μια... λεπτομέρεια της Ιστορίας. Οι ακροδεξιοί και οι φασίστες του Κιέβου φυσικά πανηγυρίζουν.
Αλλά, θα μπορούσε να πει κάποιος, ο εκτοπισμός των Τατάρων έγινε χωρίς διάκριση, με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς να κριθεί από τις σοβιετικές αρχές ποιος ήταν και ποιος δεν ήταν συνεργάτης των ναζί. Ευτυχώς που απεφάνθη τώρα ο υπέρτατος κριτής της ιστορίας, η Eurovision. Άντε και εις ανώτερα, το Παλαιστινιακό ζήτημα περιμένει, μετά έχει σειρά το κουρδικό...
Σ.Α.
