Γενέτειρα της Αραβικής Άνοιξης και μοναδικό μέχρι σήμερα "success story" της εξέγερσης που πριν από πέντε χρόνια σάρωσε τον αραβικό κόσμο, για να καταλήξει πολύ σύντομα, με την καθοριστική επίδραση του διεθνούς παράγοντα, σε εμφύλιες συγκρούσεις και αυταρχικότερα καθεστώτα, η Τυνησία μπαίνει σε νέο κύκλο κοινωνικής αναταραχής.
Η κυβέρνηση επέβαλε χθες ολονύκτια απαγόρευση κυκλοφορίας για να αποτρέψει μια δεύτερη συνεχή νύχτα διαδηλώσεων και ταραχών σε πολλές πόλεις. Οι μαζικές κινητοποιήσεις από νέους κυρίως διαδηλωτές έχουν βασική αιχμή το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας, που παρά τις επανειλημμένες κυβερνητικές εξαγγελίες παραμένει στα προ πενταετίας επίπεδα. Εκτιμάται ότι ένας στους τρεις νέους δεν διαθέτει δουλειά σε μια χώρα χωρίς το παραμικρό σύστημα κοινωνικής προστασίας.
Τη νύχτα της Πέμπτης αστυνομικά τμήματα και κρατικά κτήρια παραδόθηκαν στις φλόγες, ενώ αρκετά καταστήματα καταστράφηκαν και λεηλατήθηκαν από ομάδες νέων. Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι ένας αστυνομικός έχασε τη ζωή του και χαρακτήρισε τις ταραχές "κίνδυνο για τη χώρα και τους πολίτες".
Ενδεικτικό της κυβερνητικής ανησυχίας είναι και το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, Χαμπίμπ Εσίντ διέκοψε εσπευσμένα την επίσκεψή του στη Γαλλία για να επιστρέψει στη χώρα. Οι διαδηλώσεις άρχισαν την Κυριακή όταν ένας νεαρός απολυμένος σκαρφάλωσε σε κολώνα ηλεκτρικού ρεύματος με αποτέλεσμα να πάθει ηλεκτροπληξία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι κινητοποιήσεις του 2011, που κατέληξαν στην ανατροπή του "ισόβιου" ηγέτη της χώρας Ζιν Αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι είχαν ξεκινήσει από παρόμοιο περιστατικό -την αυτοκτονία μικροπωλητή του οποίου οι αρχές είχαν κατάσχει το καροτσάκι με το οποίο διέθετε το εμπόρευμά του. Εκείνη η εξέγερση, που μεταδόθηκε στη συνέχεια και στις υπόλοιπες χώρες του Μαγκρέμπ και της Μέσης Ανατολής, ήταν η πρώτη της Αραβικής Άνοιξης.
Ακόμη και πριν ξεσπάσουν οι νέες διαδηλώσεις, η Τυνησία βρισκόταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έπειτα από βομβιστική επίθεση έξω από το προεδρικό μέγαρο της χώρας που τον Νοέμβριο προκάλεσε τον θάνατο 12 ατόμων. Το Ισλαμικό Κράτος είχε επίσης αναλάβει την ευθύνη για δύο ακόμη πολύνεκρες επιθέσεις κατά τουριστικών στόχων, το μουσείο Μπαρντό και το τουριστικό θέρετρο της πόλης Σους.
Ήταν επιθέσεις που κλόνισαν το μοντέλο ειρήνης και δημοκρατίας το οποίο προέβαλλε μέχρι σήμερα η Δύση, μια προσπάθεια που σφράγισε τον περασμένο Οκτώβριο η απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στο Κουαρτέτο Εθνικού Διαλόγου της χώρας. Και είναι αλήθεια ότι σε σχέση με τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη, που μετά την αραβική άνοιξη παραδόθηκαν στον εμφύλιο, καθώς επίσης και την Αίγυπτο και το Μπαχρέιν που κατέληξαν σε νέες δικτατορίες, η Τυνησία αποτελούσε μια σαφώς καλύτερη περίπτωση. Μέχρι σήμερα τουλάχιστον.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΡΙΚΚΑΣ
