Μπορεί Βρυξέλλες και Βερολίνο να "σερβίρουν" την Ισπανία ως παράδειγμα που επιβεβαιώνει την ορθότητα των πολιτικών τους σ' ό,τι αφορά την "αναγκαιότητα" της λιτότητας και των "μεταρρυθμίσεων", ωστόσο μέσα στην ίδια τη χώρα το success story του Ραχόι δεν πείθει, κι ας "ευημερούν" οι αριθμοί, κι ας συνεχίζει η απερχόμενη κυβέρνηση της Δεξιάς τις ενέσεις αισιοδοξίας υποσχόμενη... "καλύτερες ημέρες".
Ο ρυθμός ανάπτυξης της ισπανικής οικονομίας ήταν υψηλότερος σε σύγκριση με τις περισσότερες άλλες χώρες της Ευρωζώνης το διάστημα Ιουλίου - Σεπτεμβρίου, ενώ το ισπανικό ΑΕΠ αυξήθηκε σε τριμηνιαία βάση κατά 0,8% το τρίτο τρίμηνο του 2015 -από 1% το δεύτερο- σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η εθνική στατιστική υπηρεσία INE. Παρ' όλα αυτά, ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι φαίνεται ότι θα δυσκολευθεί πολύ να μετατρέψει τα "καλά αποτελέσματα" της οικονομίας σε ψήφους στις βουλευτικές εκλογές της 20ής Δεκεμβρίου, εκτιμούν πολλοί αναλυτές.
Οι μειώσεις μισθών, η ανασφάλεια στους χώρους εργασίας, η κατάχρηση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από τους εργοδότες, το αυξανόμενο χάσμα ανάμεσα στους υψηλόμισθους και τους χαμηλόμισθους, αλλά και το ποσοστό της ανεργίας που έχει "μονιμοποιηθεί" πλέον στο 21%, είναι αυτά που απασχολούν τις περισσότερες οικογένειες κι όχι το στημένο success story της κυβέρνησης, που επιτεύχθηκε εν μέρει χάρη και στη χαλάρωση των όρων του ευρωσυστήματος προς την Ισπανία τα τελευταία δύο χρόνια.
Το Λαϊκό Κόμμα καταγράφει μέτρια μόνον άνοδο στις δημοσκοπήσεις και συνεχίζει να βρίσκεται πολύ μακριά από τον στόχο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Η άνοδος νέων κομμάτων, από το Podemos έως τους "αναπληρωματικούς" της Δεξιάς Ciudadanos, επίσης αντιπροσωπεύει μια δύσκολη πρόκληση για τον Ραχόι και έχει καταστήσει τα εκλογικά αποτελέσματα ακόμα πιο απρόβλεπτα.
