Του Μιχάλη ΤΡΙΚΚΑ
Δεν είναι μόνο οι ερπύστριες των τανκς, αλλά και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί που μπορούν να ανατρέψουν ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Ο στόχος στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλος από το αριστερό φιλοκουρδικό HDP, που μόλις πριν από δύο μήνες με την είσοδο του στη βουλή κλόνισε το τουρκικό πολιτικό σύστημα κόβοντας παράλληλα την αυτοδυναμία του κυβερνώντος ΑΚΡ και τις φιλοδοξίες του Ερντογάν για ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των εξουσιών του.
Στις 24 Ιουλίου η Άγκυρα εξαπέλυσε τον δικό της πόλεμο κατά της τρομοκρατίας διακηρύσσοντας την αποφασιστικότητά του να συντρίψει την απειλή του Ισλαμικού Κράτους, μια δύναμη την οποία μέχρι σήμερα φυσικά χρησιμοποιούσε συστηματικά στην προσπάθεια της να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς Άσαντ στη γειτονική Συρία. Μιας όμως και για τον τουρκικό στρατό η βασική απειλή παραμένουν οι Κούρδοι αυτονομιστές, οι βομβαρδισμοί επικεντρώθηκαν πολύ γρήγορα στο ιρακινό Κουρδιστάν και την προηγούμενη εβδομάδα επεκτάθηκαν σε περιοχές της τουρκικής επικράτειας που ελέγχονται από το ΡΚΚ.
O πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν "έως ότου να μην απομείνει ούτε ένας τρομοκράτης" μέσα στην Τουρκία. Σε όσους τόλμησαν να υπενθυμίσουν ότι οι επιδρομές υποτίθεται ότι αφορούσαν το Ισλαμικό Κράτος, ενώ μέχρι πρότινος υπήρχε μια υποτιθέμενη ειρηνευτική διαδικασία με το ΡΚΚ, ο Ερντογάν τόνισε ότι η Τουρκία δεν κάνει "διαχωρισμούς" μεταξύ τρομοκρατικών οργανώσεων και ότι "δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε την ειρηνευτική διαδικασία με εκείνους που απειλούν την εθνική ενότητα".
Εγκαταλείποντας την ειρηνευτική διαδικασία ο Ερντογάν επιστρέφει στις δοκιμασμένες συνταγές των προκατόχων του στην εξουσία. Η είσοδος του ΗDP στο Κοινοβούλιο και η απώλεια της αυτοδυναμίας οδηγεί στην εγκατάλειψη της μέχρι πρότινος προσεκτικής στάσης που τηρούσε το ΑΚΡ απέναντι στους Κούρδους ψηφοφόρους, βασική εκλογική δεξαμενή του σε συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Το HDP αποτελεί πλέον μια πραγματική απειλή και πρέπει πάση θυσία να συντριβεί.
Στα τέλη Ιουλίου ο Ερντογάν ζήτησε την άρση της βουλευτικής ασυλίας του ηγέτη του κόμματος Σελαχατίν Ντεμιρτάς. "Οποιοσδήποτε διατηρεί δεσμούς με τρομοκρατικές οργανώσεις πρέπει να πληρώσει το τίμημα" τόνισε. Το μήνυμά του προς την τουρκική κοινή γνώμη είναι σαφές. Χωρίς μια σταθερή κυβέρνηση του ΑΚΡ, η χώρα "θα βυθιστεί στο χάος της τρομοκρατίας". Οι πολύνεκρες επιθέσεις που εξαπέλυσε στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας το ΡΚΚ στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και άλλων πόλεων απλώς ενισχύουν το μήνυμα.
Τις πολιτικές επιθέσεις συνοδεύει ένα κύμα απροκάλυπτης τρομοκρατίας εις βάρος των Κούρδων ακτιβιστών. Τις τελευταίες εβδομάδες περισσότερα από 1.500 άτομα -κυρίως μέλη και υποστηρικτές του ΡΚΚ- έχουν συλληφθεί από την αστυνομία. Οι δυνάμεις ασφαλείας διαλύουν κάθε ειρηνική κινητοποίηση Κούρδων με τον πιο βάναυσο τρόπο, ενώ όλο και περισσότερα μέσα που αμφισβητούν την κυβερνητική εκδοχή των γεγονότων φιμώνονται καθημερινά: εκτιμάται ότι μέσα στον Αύγουστο μόνο, οι αρχές έχουν μπλοκάρει περίπου 100 ιστοσελίδες. Ο ίδιος ο Ντεμιρτάς διώκεται εξάλλου για τη συμμετοχή του σε μια διαδήλωση υποστήριξης στους Κούρδους υποστηρικτές του Κομπάνι.
Την ίδια ώρα οι συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού παίρνουν όλο και πιο διαδικαστικό χαρακτήρα, καθώς όλο και περισσότεροι μιλούν πια για πρόωρες εκλογές μέσα στο φθινόπωρο. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις ενθαρρύνουν τους σχεδιασμούς αυτούς, αλλά φυσικά υπάρχουν περιθώρια για ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση των ποσοστών του ΑΚΡ όσο ο φόβος, ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός εξαπλώνονται.
Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι, εξαιτίας του "συγχρονισμένου πολέμου κατά της τρομοκρατίας", το ΑΚP έχει ήδη ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Δημοσκόπηση του ινστιτούτου Andy-Ar, που δόθηκε στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα, προβλέπει ότι το κόμμα του Ερντογάν βρίσκεται πλέον στο 42,8%, ενώ οι τάσεις είναι σαφώς ανοδικές. Δύο άλλες μετρήσεις δίνουν στο ΑΚΡ σαφή αυτοδυναμία.
Για να διασφαλιστεί όμως αυτή, θα πρέπει να διορθωθεί η "ανωμαλία" της εισόδου του HDP στο κοινοβούλιο. Έτσι οι επιθέσεις του Ερντογάν εναντίον του γίνονται όλο και πιο πυκνές. "Αυτή η παράταξη πρέπει να δηλώσει σαφώς ότι παίρνει αποστάσεις από την τρομοκρατική οργάνωση, διαφορετικά θα παραμείνει πιόνι των ανταρτών" τονίζει. Απομένει να φανεί αν οι Κούρδοι ψηφοφόροι στα μεγάλα αστικά κέντρα, οι οποίοι τον Ιούνιο απέδρασαν μαζικά από το ΑΚΡ, θα δείξουν την ίδια ανθεκτικότητα με τους μαχητές στα βουνά του Κουρδιστάν.
