ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
Προτού καλά καλά ορκιστεί ο Αλ. Τσίπρας πρωθυπουργός επιχειρήθηκε να εκβιαστεί η ελληνική συναίνεση σε μια απόφαση για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ουκρανία για την οποία δεν είχε ζητηθεί η γνώμη της νέας κυβέρνησης και στρεφόταν ώς έναν βαθμό εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Η αντίδραση ήταν ακαριαία. Η νέα κυβέρνηση όχι μόνον απέδειξε ότι δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη αλλά σημείωσε και μια διπλωματική επιτυχία διά του νέου υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, που χαιρετίστηκε από φίλους και αντιπάλους με την εξαίρεση των πρωταγωνιστών της κυβέρνησης των "καρπαζοεισπρακτόρων", την οποία ο ελληνικός λαός έδιωξε με την ψήφο του πριν μία εβδομάδα.
Και εκεί που η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη είχε συνηθίσει αλλιώς, στις αρχές της εβδομάδας ο Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του στην υπατη εκπρόσωπο της Ε.Ε. Φεντερίκα Μογκερίνι καθώς δεν ρωτήθηκε για την έκδοση ανακοίνωσης υπέρ της λήψης περαιτέρω κυρώσεων κατά της Ρωσίας η οποία παρουσιάστηκε μάλιστα ως ομόφωνη. Την Πέμπτη, στη διάρκεια της έκτακτης Συνόδου Εξωτερικών Υποθέσεων που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, ο νέος υπουργός Εξωτερικών μαζί με τους ομολόγους του από την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Σλοβακία κατάφεραν να ανακόψουν το ψυχροπολεμικό κλίμα και να διαπραγματευτούν ώστε η Ε.Ε. να καταλήξει σε μια απόφαση που "συμβάλλει σε μία λογικότερη Ευρώπη" όπως είπε στη συνέχεια ο Έλληνας ΥΠΕΞ σε συνέντευξη Τύπου.
Τι αποφασίστηκε
Το συμβούλιο των ΥΠΕΞ της Ε.Ε. αποφάσισε τελικά να μην υπάρξει επέκταση των οικονομικών κυρώσεων. Παράλληλα οι υφιστάμενες κυρώσεις ανανεώνονται μόνο έως τον Σεπτέμβριο και όχι για έναν χρόνο, ενώ δεν υπήρξε ρητή αναφορά στην προσθήκη Ρώσων πολιτών σε καταλόγους ατομικών κυρώσεων. Ακόμη, όλα τα μέρη καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους, με την ειδικότερη αναφορά στη Ρωσία να αφορά την καταδίκη των ενεργειών των αυτονομιστών.
Επίσης από το κείμενο, διεγράφη τόσο η αναφορά στην όχι και τόσο ομόφωνη δήλωση της 27ης Ιανουαρίου, και η αναφορά στην ανάγκη αντιμετώπισης από την Ε.Ε. της ρωσικής προπαγάνδας. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αναφορά στην προστασία δικαιωμάτων εθνικών μειονοτήτων που καλύπτει τους Έλληνες της Ουκρανίας.
Νωρίτερα, την Τρίτη, στη διάρκεια της τελετής παράδοσης - παραλαβής του υπουργείου παραλίγο να σημειωθεί "θερμό διπλωματικό επεισόδιο" αφού ο νέος ΥΠΕΞ, σχολιάζοντας το ότι δεν ρωτήθηκε η ελληνική κυβέρνηση για την ανακοίνωση, ξεκαθάρισε ότι "Όποιος νομίζει ότι στο όνομα του χρέους η Ελλάδα θα παραιτηθεί από την κυριαρχία της και από την ενεργητική δραστήρια συμβολή της στην ευρωπαϊκή πολιτική, κάνει λάθος" για να του απαντήσει ο απερχόμενος Ευ. Βενιζέλος πως "ούτε μία στιγμή η Ελλάδα απεδέχθη πίεση ή προσπάθεια πίεσης στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και άμυνας με μοχλό την οικονομική κρίση και ιδίως τα ζητήματα δημοσίου χρέους".
Ωστόσο, την Παρασκευή, μετά τη διπλωματική επιτυχία της χώρας, η συμβολή της οποίας χαρακτηρίστηκε από την Φ. Μογκερίνι "εποικοδομητική" και χρήσιμη, η ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του ΠΑΣΟΚ απέδειξε πως ο τέως υπουργός και πρόεδρος του κόμματος θεωρεί τη διαφοροποίηση και την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων ως "επιπόλαιο τσαμπουκά", χαρακτηρίζοντας τη μέχρι τώρα διπλωματική πολιτική "μετριοπαθή" με την έννοια ότι δεν να προκαλεί προβλήματα στους εταίρους.
Στο ίδιο μήκος κύματος -στη γραμμή του πολιτικού χατζηαβατισμού- κινήθηκε και η ανακοίνωση του εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ., Κώστα Καραγκούνη, ο οποίος επιτέθηκε στην κυβέρνηση χαρακτηρίζοντας "παλληκαρισμούς" τη στάση του ΥΠΕΞ στο Συμβούλιο. Στον εκπρόσωπο της Ν.Δ. ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης έδωσε πληρωμένη απάντηση πως η Ν.Δ. και ο κ. Σαμαράς αποτελούν "σταθερή παραφωνία στο νέο ελπιδοφόρο σκηνικό". «Το κόμμα που στήριξε με θέρμη στις τελευταίες εκλογές ο Θ. Πάγκαλος προφανώς 'κόλλησε' αμετροέπεια από τον πρώην ΥΠΕΞ" σχολίασε η εκπρόσωπος Τύπου των ΑΝ.ΕΛΛ., Μ. Χρυσοβελώνη. Το ΚΚΕ, στη γραμμή Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, έκανε λόγο για "λεονταρισμούς" και μίλησε για "δήθεν επιτυχία".
Διπλωματικοί κύκλοι υποστηρίζουν πως η ευρωπαϊκή πολιτική της Ελλάδας αλλάζει και παύει να ευθυγραμμίζεται άκριτα με τις επιλογές τρίτων, αντίθετα μπαίνει σε λογική ενεργά φιλειρηνικής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και αποκαθιστά την ισότιμη θέση της χώρας ως κράτους - μέλους της Ε.Ε.
