Του Μιχάλη ΤΡΙΚΚΑ
Τα καλά νέα είναι ότι οι κίτρινες σημαίες των Κούρδων πεσμεργκά κυματίζουν και πάλι πάνω από το Κομπάνι παίρνοντας τη θέση των μαύρων λαβάρων του Ισλαμικού Κράτους που στη μαρτυρική πόλη γνώρισε την πρώτη του ήττα. Τα άσχημα νέα είναι ότι παρά την υποχώρησή τους οι τζιχαντιστές εξακολουθούν να ελέγχουν μεγάλα τμήματα της Συρίας και του Ιράκ και ενισχύονται καθημερινά με νέους μαχητές από όλο τον κόσμο.
Σχολιάζοντας την ανακατάληψη του Κομπάνι από τους Κούρδους, το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι το Ισλαμικό Κράτος εξακολουθεί να ελέγχει μια περιοχή που ξεπερνά σε έκταση τα 20.000 τετραγωνικά μίλια σε Συρία και Ιράκ. Παρά το γεγονός ότι οι αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιούν από τον Αύγουστο αμερικανικά, ευρωπαϊκά και αραβικά μαχητικά έχουν πια ξεπεράσει τις 2.000, οι αντάρτες του Ισλαμικού Κράτους έχουν χάσει μόνο 1% των εδαφών που ελέγχουν στο Ιράκ, ενώ στη Συρία εξακολουθούν να επεκτείνουν την παρουσία τους.
Το Κομπάνι επομένως δεν αποτελεί το Βατερλό των τζιχαντιστών. Η Μοσούλη, όμως, θα μπορούσε να γίνει. Οι Κούρδοι πεσμεργκά έχουν ήδη αρχίσει επιχειρήσεις για την ανακατάληψη των γύρω περιοχών και έχουν ήδη καταφέρει να απομακρύνουν τους αντάρτες του ΙΚ από αρκετά ορεινά χωριά. Ωστόσο, βασικός στόχος των Κούρδων παραμένει η ανακατάληψη της Μοσούλης στο Βόρειο Ιράκ, όπως ανακοίνωσαν στρατιωτικοί αξιωματούχοι τους την προηγούμενη εβδομάδα.
Η κατάληψη της Μοσούλης από τους τζιχαντιστές τον περασμένο Ιούνιο παραμένει μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη στρατιωτική επιτυχία τους και αποτέλεσε την απαρχή της προέλασης που λίγο αργότερα οδήγησε στην ανακήρυξη του περίφημου "χαλιφάτου". Ο Φουάντ Χουσεΐν, εκπρόσωπος της κυβέρνησης του ιρακινού Κουρδιστάν ανακοίνωσε ότι οι πεσμεργκά βρίσκονται ήδη στις παρυφές της πόλης και ότι δυνάμεις του πυροβολικού έχουν αναπτυχθεί γύρω της.
Για να καταλάβουν όμως τη Μοσούλη, οι πεσμεργκά οπωσδήποτε θα χρειαστούν βοήθεια. Και σε αυτή την περίπτωση δεν θα αρκεί η αεροπορική υποστήριξη από τη διεθνή συμμαχία κατά των τζιχαντιστών που έχει συγκροτήσει η Ουάσιγκτον. Η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης δεν είναι Κούρδοι αλλά άραβες σουνίτες και οι πεσμεργκά θα πρέπει να αποφύγουν πάση θυσία να εμφανιστούν σαν κατακτητές.
"Για να ελέγξουμε την αραβική πλευρά της Μοσούλης, οι Κούρδοι χρειάζονται έναν εταίρο. Και αυτός θα πρέπει να είναι μια αραβική δύναμη" δήλωσε ο Χουσεΐν στο περιοδικό "Foreign Policy". Η δύναμη αυτή δεν θα μπορούσε φυσικά να είναι άλλη από τον τακτικό στρατό του Ιράκ. Παραμένει άγνωστο όμως αν η δύναμη αυτή που αποδείχτηκε τόσο τραγικά ανεπαρκής στη διάρκεια της θερινής επίθεσης των τζιχαντιστών μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο σύμμαχο.
Πέρα από τη συμβολική σημασία της κατάληψης του Κομπάνι, η ήττα των τζιχαντιστών συνοδεύτηκε από σοβαρές απώλειες καθώς το Ισλαμικό Κράτος έριξε μεγάλο βάρος στην κατάληψη της μεθοριακής πόλης. Μιλώντας στο περιοδικό "New Yorker", ο Στιούαρτ Τζόουνς, ο σημερινός πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ιράκ, υποστήριξε ότι περισσότεροι από 6.000 μέλη της οργάνωσης έχουν σκοτωθεί από την έναρξη των δυτικών αεροπορικών επιχειρήσεων.
Να σημαίνει αυτό άραγε ότι η "αιμορραγία" αυτή έχει πλήξει ανεπανόρθωτα τις επιχειρησιακές δυνατότητες της οργάνωσης; Κάθε άλλο. Το Ισλαμικό Κράτος αποδεικνύει αξιοσημείωτη ικανότητα να ανανεώνει συνεχώς τις δυνάμεις του. Μόλις πριν από μερικούς μήνες οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούσαν ότι οι ξένοι μαχητές του δεν ξεπερνούσαν τις 5.000. Σήμερα μιλούν ανοιχτά για 20.000.
"Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κινητοποίηση ξένων μαχητών σε μουσουλμανικές χώρες από το 1945" αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση του Διεθνούς Κέντρου για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης και της Πολιτικής Βίας του βρετανικού Κινγκς Κόλετζ που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα.
Ο αριθμός των ξένων μαχητών ξεπερνά κατά πολύ τον αντίστοιχο αριθμό των τζιχαντιστών που τη δεκαετία του '80 συνέρρεαν στο Αφγανιστάν για να πολεμήσουν τους Σοβιετικούς. Και αν το Αφγανιστάν αποδείχτηκε στη συνέχεια το σημείο καμπής για την εκρηκτική άνοδο του εξτρεμιστικού Ισλάμ, μπορεί κανείς να φανταστεί τι συνεπάγεται η ίδρυση του χαλιφάτου του Ισλαμικού Κράτους. Πόσο μάλλον όταν, σε αντίθεση με την περίπτωση του Αφγανιστάν, το 25% των ξένων μαχητών προέρχονται από χώρες της Δυτικής Ευρώπης, με τους περισσότερους να έχουν έρθει από τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Γερμανία.
Η φρικιαστική επίθεση στα γραφεία του "Charlie Hebdo" θα μπορούσε επομένως να αποτελεί μόνο μια πρόγευση των όσων θα μπορούσαν να επακολουθήσουν. Λίγες ώρες μετά την ανακατάληψη του Κομπάνι, το Ισλαμικό Μέτωπο έδινε άλλωστε στη δημοσιότητα νέο βίντεο με το οποίο καλούσε τους οπαδούς του σε όλο τον κόσμο να "χτυπήσουν τους σταυροφόρους στην ίδια τους τη γη" χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε όπλο διαθέτουν, "αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, σφαίρες, μαχαίρια ή ακόμα και γροθιές".
