Η απόφαση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να δρομολογήσει πρόωρα την εκλογική διαδικασία δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.
Επικεφαλής ενός ανομοιογενούς κυβερνητικού σχήματος με έντονα χαρακτηριστικά πολιτικών αντιθέσεων και προγραμματικής διαφορετικότητας, ο σημερινός ηγέτης του Λικούντ μετά βίας μπορούσε να πείσει την κοινωνία πως ήταν ο απόλυτος άρχων του υπουργικού συμβουλίου.
Τελευταίο κεφάλαιο σε μια διαρκή αντιπαράθεση για χάραξη κυβερνητικής γραμμής αποτέλεσε πρωτίστως η επιμονή του υπουργού Οικονομικών του Ισραήλ Γιαΐρ Λαπίντ να προωθήσει στο σχέδιο προϋπολογισμού μηδενικό ΦΠΑ στις μεταβιβάσεις ακινήτων πρώτης κατοικίας. Επίσης η αντίθεση της Τζίπι Λίβνι, υπουργού Δικαιοσύνης, η οποία από κοινού με τον Λαπίντ αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από την ψήφιση του νόμου που προσδιορίζει το Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος, έδωσε ένα επιπλέον πάτημα στον Νετανιάχου να καλέσει εκλογές και να επιχειρήσει το άνοιγμα προς τον χώρο των εθνικιστών και της Άκρας Δεξιάς.
Αν και δημοσκοπικά τα ποσοστά του σημερινού πρωθυπουργού είναι χαμηλά, παρουσιάζουν μια ανάκαμψη ήδη από την περίοδο της κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης με τους Παλαιστινίους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.
Ελπίδα του Νετανιάχου είναι πως έστω και με οριακή πλειοψηφία θα κερδίσει τις εκλογές.
Στόχος του φέρεται να είναι το άνοιγμα και οι συμμαχίες με τον χώρο των θρησκευτικών και εθνικιστικών κομμάτων και ο παραγκωνισμός των κεντρώων επιλογών. Οι εκλογές ορίστηκαν για τα μέσα Μαρτίου και ο χρόνος είναι ικανός για να ελέγξει τις φωνές που αντιτίθενται στην πολιτική του στο εσωτερικό του κόμματός του και να χτίσει γέφυρες για πιθανές συμμαχίες με άλλους.
Ένα πρόσωπο στο οποίο προσβλέπει είναι και ο Μοσέ Καχλόν, που εγκαταλείποντας το Λικούντ προ καιρού δημιούργησε ένα κόμμα που απευθύνεται στο εθνικιστικό τμήμα της κοινωνίας.
Μια πιθανή κυβέρνηση με τα παραπάνω χαρακτηριστικά αναμένεται να διευρύνει ακόμα περισσότερο το χάσμα με την Ουάσιγκτον, ενώ κλιμάκωση στις σχέσεις με τους Παλαιστινίους θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Λίβνι, Λαπίντ και Εργατικό Κόμμα, θα προτάξουν ζητήματα οικονομίας στο πρόγραμμά τους, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα θα επικεντρωθούν στα θέματα ασφάλειας.
Πάνος Χαρίτος
