ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΟΥΜΠΟΣ
Με την κοινωνική και ανθρωπιστική ισοπέδωση να συνεχίζεται στις χώρες μας υπό τις εντολές αυστηρής λιτότητας που στέλνονται από Βερολίνο και νεοφιλελεύθερους, τα παγωμένα χαμόγελα των "συνοδών" της Μέρκελ δεν αρκούν για να συγκαλύψουν τα εκρηκτικά αδιέξοδα.
Οι χλιαροί "έπαινοι" και οι καταδεκτικές σιωπές της σιδερένιας καγκελαρίου δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τους "συνοδούς" της στους "χορούς" της ακραίας λιτότητας. Γερμανοί αρθρογράφοι σημείωσαν με έμφαση πως, μετά 6 χρόνια κρίσης, η χώρα, η κοινωνία και τώρα η... κυβέρνηση έχουν "μπουχτίσει" από τα αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας!
Βέβαια, ολόκληροι πρωθυπουργοί χωρών (διάβαζε Βαλς και Σαμαράς) να στέκονται σαν μαλωμένα "μαθητούδια" μπροστά στην "ευρωκαγκελάριο" δεν είναι καλό σημάδι για τις χώρες τους, αλλά και για τους ίδιους. Η σιδερένια "δασκάλα" τούς άφησε μετεξεταστέους τουλάχιστον, ενώ οι ίδιοι στις χώρες τους έχουν πάρει τον κατήφορο. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η φράση της Μέρκελ ενώπιον του Βαλς ότι "μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς πρόσθετη χρηματοδότηση", που ευθέως συγκρούεται με τις έστω οριακές κινήσεις (και από την ΕΚΤ) για επανεκκίνηση χρηματοδοτήσεων κ.ά.
Ουσιαστικά η καγκελάριος επανέφερε στην τάξη τον Γάλλο πρωθυπουργό, που μόλις λίγες ημέρες πριν ισχυριζόταν ότι σε θέματα προϋπολογισμού οι Γάλλοι "αποφασίζουν μόνοι τους"... Με βεβαιότητα, οι δύο πρωθυπουργοί στις κατ' ιδίαν συνομιλίες με τη Μέρκελ άκουσαν πολλά περισσότερα.
Όταν βεβαίως μιλάει δημόσια για "θετικές εξελίξεις" η Μέρκελ, δεν αναφέρεται φυσικά στη γιγάντωση της ανεργίας ή στον διαρκώς ογκούμενο εφιάλτη φτώχειας που έφεραν οι συντάξεις της, αλλά στην πειθήνια και διαρκή προσαρμογή των δύο πρωθυπουργών και των κυβερνήσεών τους. Τώρα, αν οι κυβερνήσεις τους βρίσκονται κυριολεκτικά στο κοινοβουλευτικό ναδίρ τους και σε πλήρη απόκλιση από τους πολίτες τους, λίγο "ανησυχεί" το Βερολίνο.
Η συνταγή να συνεχίζεται και η Γερμανία να ισχυροποιείται, αυτό ενδιαφέρει το Βερολίνο. Τώρα το πόσο "ισχυροποιείται" είναι μάλλον αμφίβολο, αν όχι προσωρινό, γιατί, όπως παρουσιάζουν όλο και πιο πολλοί αναλυτές, στο βάθος η λιτότητα βυθίζει τη γερμανική ανάπτυξη. Πιο πρόσφατη η δήλωση του Marcel Fratzscher, που υπογράμμισε ότι η Γερμανία "είναι μια χώρα που διαλύεται αργά". Ένας βασικός δείκτης είναι η μείωση των επενδύσεων κάτω από το 20% όταν στις αρχές του '90 το ποσοστό ξεπερνούσε το 25%.
Με ευχολόγια τύπου Σαμαρά και υποκλίσεις τύπου Βαλς η κρίση δεν αντιμετωπίζεται και οι κοινωνίες μας διαλύονται.
Είναι προφανείς οι προεκλογικές πιρουέτες του δικού μας πρωθυπουργού, όμως η σιδερένια "αγκαλιά" της Μέρκελ είναι θανατηφόρα και για τον ίδιο, όσο και αν "ερμηνεύει" σιωπές, ανοχές και "χάδια". Η παράταση των συνταγών λιτότητας είναι καταστροφή για την Ελλάδα και για τον Νότο της Ευρώπης. Όσο πιο γρήγορα σταματήσουμε τους χορούς της Μέρκελ και των μαθητών της, τόσο καλύτερα για όλους μας. Αυτό είναι το δύσκολο καθήκον για την Αριστερά, για όλους...
* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν: Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας.
Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]
