Είκοσι χρόνια πέρασαν από τότε που ο θεωρητικός ευρωπαϊστής της γερμανικής Χριστιανοδημοκρατίας Καρλ Λάμερς είχε προτείνει την Ευρώπη του «πυρήνα», των «πολλών ταχυτήτων» και της «μεταβλητής γεωμετρίας», συνεπικουρούμενος από τον τότε φέρελπι διάδοχο του Χέλμουτ Κολ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Χτες, Σόιμπλε και Λάμερς επανήλθαν με ένα μαχητικό άρθρο στους Financial Times, προτείνοντας και πάλι στους «πρόθυμους» της Ε.Ε. να συγκροτήσουν έναν πολιτικό πυρήνα, ικανό να παρεμβαίνει στην παγκοσμιοποίηση, αφήνοντας να ακολουθήσουν αργότερα ή και ποτέ εκείνα τα κράτη - μέλη που δεν έχουν διάθεση να παραχωρήσουν επιπλέον εξουσίες στα κοινοτικά όργανα.
«Είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε σε αναθεώρηση των βασικών κανόνων της Ευρώπης και να διανείμουμε αρμοδιότητες σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας» λένε και υποστηρίζουν ότι «η Ε.Ε. θα πρέπει να επικεντρωθεί σε συγκεκριμένους τομείς: μία δίκαιη και ανοιχτή εσωτερική αγορά, το εμπόριο, τις χρηματοοικονομικές και νομισματικές αγορές, το κλίμα, το περιβάλλον και την ενέργεια, την εξωτερική και αμυντική πολιτική. Σε αυτούς τους τομείς μπορεί να επιτευχθεί βιώσιμη επιτυχία μόνο εάν τα κράτη - μέλη ενεργούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο».
Σόιμπλε και Λάμερς επιμένουν ότι «χρειάζεται να διατηρήσουμε την ελευθερία της εγκατάστασης - το δικαίωμα ανθρώπων και επιχειρήσεων να εργάζονται όπου επιθυμούν». Προσθέτουν, βεβαίως, ότι είναι ουσιώδες να τεθούν τα σωστά κίνητρα ώστε να αποτραπούν ο «τουρισμός επιδομάτων» και το κύμα μετανάστευσης που θα καθοδηγείται από τη φτώχεια. Και προτείνουν να βρεθούν λύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε ό,τι αφορά τη νομοθεσία για την πρόσβαση στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που να λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές ευημερίας μεταξύ των κρατών - μελών.
Συγκεκριμένα, επαναλαμβάνουν δύο προτάσεις: Τη θεσμοθέτηση ενός Ευρωπαίου Επιτρόπου Προϋπολογισμού, «που θα έχει την εξουσία να απορρίπτει τους εθνικούς προϋπολογισμούς εάν δεν ανταποκρίνονται στους κανόνες που συμφωνήσαμε από κοινού». Και τη σύσταση ενός Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης, «που θα απαρτίζεται από τους βουλευτές των μελών της Ευρωζώνης, ώστε να ενισχυθεί η δημοκρατική νομιμοποίηση των αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζώνη του ενιαίου νομίσματος».
Και οι Σόιμπλε και Λάμερς καταλήγουν: «Οι προσπάθειές μας τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να επικεντρωθούν σε τομείς πολιτικής που είναι αποφασιστικοί για την ώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Αυτό σημαίνει εξασφάλιση υγιών δημοσιονομικών, διατήρηση της ρύθμισης των χρηματαγορών και μεταρρύθμιση στις αγορές εργασίας, εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς, ολοκλήρωση των διατλαντικών συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου και περιορισμό του επιβλαβούς φορολογικού ανταγωνισμού. Σημαίνει επίσης την οικοδόμηση μίας ενεργειακής ένωσης και μίας ψηφιακής ένωσης στην Ευρώπη. Για να επιτευχθεί πρόοδος σε όλους αυτούς τους τομείς, θα πρέπει να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε την προσέγγιση που απέδειξε την ισχύ της από το 1994: Να δημιουργηθούν πυρήνες συνεργασίας εντός της Ε.Ε. που δίνουν τη δυνατότητα σε μικρότερες ομάδες πρόθυμων κρατών - μελών να προχωρήσουν».
