Μέσα σε λίγες μόνον ημέρες το "θερινό" ευρωπαϊκό σκηνικό συνταράχθηκε από την υποτροπή της θύελλας με την τράπεζα του "Αγίου Πνεύματος" (στην Πορτογαλία) και κυρίως με το φύσημα του νέου ψυχρού εμπορικού πολέμου που διευρύνει ο τσάρος της Ρωσίας. Η απόφαση του Πούτιν να διευρύνει η χώρα του το εμπάργκο στις εισαγωγές προϊόντων δεν ήταν φυσικά "κεραυνός εν αιθρία". Δεν υπήρχε περίπτωση να μην κλιμακώσει ο Πούτιν τον νέο ψυχρό πόλεμο Δύσης - Ρωσίας -με αφορμή (και) την τραγωδία στην Ουκρανία- για να τονώσει κάπως το εσωτερικό του μέτωπο και να "επιδείξει" ισχύ διεθνώς.
Μπορεί την ανακοίνωση του εμπάργκο να την έκανε τις προάλλες ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ, όμως όλη την υπόθεση την έχει σταθερά στα χέρια του ο νέος τσάρος, που βεβαίως φροντίζει να κρατάει ο ίδιος τα κανάλια επικοινωνίας με Ομπάμα, Μέρκελ κ.ά.
Με το πάγωμα εισαγωγών οπωροκηπευτικών προϊόντων, αλλά και γαλακτοκομικών, ψαριών, κρέατος από Ε.Ε., ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδά κ.ά., ο Πούτιν έστειλε προειδοποιητικό μήνυμα για επερχόμενο μεγαλύτερο κόστος στον εμπορικό - ψυχρό πόλεμο που συνεχίζεται. "Συμπτωματικά", το συγκεκριμένο εμπάργκο πλήττει περισσότερο όλους τους άλλους, παρά, π.χ., τη Γερμανία της Μέρκελ (οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τη Γερμανία στη Ρωσία είναι πολύ μικρές, περίπου το 20% του συνόλου). Για σκεφτείτε να έκανε η Ρωσία εμπάργκο σε... μηχανήματα, αυτοκίνητα κ.ά.!
Αιφνιδιασμένη και η ελληνική συγκυβέρνηση, "τρέχει" τώρα να "παρακαλέσει" για "ειδική" μεταχείριση από τη Μόσχα περιμένοντας την "εύνοια" του Πούτιν! Σαμαράς - Βενιζέλος, για άλλη μια φορά, συλλαμβάνονται απροετοίμαστοι και πρόχειροι, ενώ νομίζουν ότι μπορούν να "ισορροπούν" σε... δύο βάρκες. Όταν ο Βενιζέλος όπως - όπως ακολουθούσε (και ψήφιζε) πειθήνια τις ευρωαποφάσεις κατά της Ρωσίας, προφανώς δεν "περίμενε" τέτοιες ραγδαίες εξελίξεις και συνέπειες για τη χώρα μας, που συνεχίζει να βυθίζεται στην κρίση... (περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ είναι οι ελληνικές εξαγωγές τέτοιων προϊόντων στη Ρωσία). Με μεσανατολίτικες ή βαλκανικές κουτοπονηριές δεν ασκείται ουσιαστική πολιτική μπροστά σε τέτοια κορυφαία ζητήματα, όπως η τραγωδία της Ουκρανίας ή η ισοπέδωση της Γάζας...
Η στάση της ευρωένωσης στο χάος της Ουκρανίας όχι μόνο δεν βοήθησε σε αποκλιμάκωση, αλλά "υπέθαλψε" τη συνέχεια του εξοντωτικού σπαραγμού και "βοήθησε" τους από δω "ακραίους". Δεν απαλλάσσεται των μεγάλωνε ευθυνών του ο Πούτιν και η παρέα του, όμως οι τωρινές εξελίξεις "πιστοποιούν" ότι τα αδιέξοδα και η καταστροφή θα πολλαπλασιαστούν αν σύντομα δεν αναληφθούν συντονισμένες διεθνείς προσπάθειες συνολικής διευθέτησης και λύσης στη βάση του διεθνούς δικαίου και της ειρηνικής συμβίωσης.
Η σημερινή ευρωένωση πάσχει σοβαρά από το σύνδρομο των ακραίων νεοφιλελεύθερων "συνταγών" και από την αποσπασματική, εμβαλωματική πολιτική "αντιμετώπιση" του Πούτιν και της Ρωσίας. Χωρίς συνολική προσέγγιση των θεμάτων, χωρίς ευρωπαϊκό στρατηγικό σχεδιασμό (και όχι επιμέρους, συγκυριακές κινήσεις), χωρίς ουσιαστική, ενεργό συμμετοχή όλων των χωρών - μελών στις ευρωπολιτικές, μόνο συσσώρευση εκρηκτικής ύλης θα διαμορφώνεται στη γηραιά μας ήπειρο, στον κόσμο.
Είναι χαρακτηριστική και η τωρινή κρίση που ξέσπασε στην Πορτογαλία με την... "εξαέρωση" της τράπεζας του "Αγίου Πνεύματος". Είναι η πολλοστή φορά που το "Άγιο Πνεύμα" (!) δεν κολλάει με τις τραπεζικές φούσκες και κομπίνες (να θυμίσουμε εδώ και τα σκάνδαλα με την τράπεζα στο Βατικανό παλαιότερα;). Μόλις δύο μήνες πριν η τρόικα "χαιρέτιζε" (!) τις επιτυχίες της πορτογαλικής κυβέρνησης στις μνημονιακές "επιδόσεις" της και μέσα σε τριάντα ημέρες δύο φορές κόντεψε να γίνει ο χαμός στα χρηματιστήρια της Ευρώπης (και όχι μόνο) με το σχεδόν κραχ της πορτογαλικής τράπεζας.
Χρειάστηκε μια ένεση στην τράπεζα σχεδόν 5 δισ. ευρώ (με έγκριση από... την τρόικα) για να αντιμετωπιστεί το αδιέξοδο της πάλαι ποτέ πανίσχυρης τράπεζας. Στο μεταξύ, οι μετοχές της είχαν χάσει πάνω από το 70% της αξίας τους και παρέσυραν προς τα κάτω (στην "άβυσσο") και πολλά ευρωχρηματιστήρια. Αλήθεια, ποιος φταίει για όλα αυτά τα αλλεπάλληλα κραχ τόσων τραπεζών (και) στην Ευρώπη; Ποιοι ευρωτραπεζίτες βγήκαν τελικά "ζημιωμένοι"; Γιατί πόσα (πάρα πολλά) έχασαν οι Ευρωπαίοι πολίτες τόσα χρόνια κρίσης τα μάθαμε (και) στο πετσί μας. Η οικογένεια - ιδιοκτήτης της τράπεζας τι συνέπειες θα "πληρώσει" πραγματικά;
Η οικονομική, κοινωνική αστάθεια και ανασφάλεια "επανήλθαν" βίαια στη νότια Ευρώπη (προχθές, μάλιστα, ο Ρέντζι "ανακάλυψε" και τον νέο γύρο ύφεσης στην Ιταλία...), ενώ, όπως είπαμε, φουσκώνει και ο νέος ψυχρός πόλεμος Δύσης - Ρωσίας.
Με νεοφιλελεύθερες "συνταγές" και ευκαιριακές "λύσεις" ή επιδείξεις "πυγμής" μόνο νέα καυτά προβλήματα έρχονται, ενώ ο μακρόσυρτος εφιάλτης της ύφεσης, της ανεργίας παραμένει. Όλο και πιο επιτακτική είναι η ανάγκη για ανάσχεση αυτών των "πολιτών" και για ριζική αλλαγή πορείας, για την οποία πρέπει να εργαστούμε.
Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν: Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος. Για παρατηρήσεις, σχόλια, επικοινωνήστε στο [email protected]
