Πρώτα βγήκε η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, η Bundesbank, και διαμήνυσε στα συνδικάτα ότι καλά θα κάνουν να ζητήσουν μεγάλες αυξήσεις στον επόμενο γύρο των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις. Το επιχείρημα της -συνήθως αλλεργικής στις μισθολογικές αυξήσεις- Bundesbank ήταν ο πολύ χαμηλός πληθωρισμός, που πρέπει επειγόντως να ανέβει και πάλι στα «ποθητά» επίπεδα του 2%. Για την κεντρική τράπεζα, αποστολή της οποίας είναι η σταθερότητα των τιμών, τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο από το ενδεχόμενο που αποπληθωρισμού.
Ακριβώς μία εβδομάδα μετά τη Bundesbank, βγήκε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ενθαρρύνει τα γερμανικά συνδικάτα να απαιτήσουν μεγάλες αυξήσεις. Ταυτόχρονα, όμως, ζήτησε από τα συνδικάτα του ευρωπαϊκού Νότου να δείξουν... αυτοσυγκράτηση: «Οι συμφωνίες για τη διατήρηση των μισθών σε χαμηλά επίπεδα είναι απαραίτητες σε ορισμένα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητά τους» είπε στο Spiegel ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ Πέτερ Πρετ, προσθέτοντας ότι μόνο έτσι θα επιτευχθεί ισορροπία στην Ευρωζώνη.
Η αλήθεια είναι ότι όλοι, από τους Ευρωπαίους εταίρους μέχρι το ΔΝΤ, πιέζουν εδώ και καιρό τους κοινωνικούς εταίρους στη Γερμανία να αυξήσουν τους μισθούς για να αυξηθεί η ζήτηση και κατ' επέκταση οι εισαγωγές από τα άλλα κράτη - μέλη. Πλην όμως, μόλις την περασμένη εβδομάδα το ΔΝΤ με έκθεσή του χαρακτήρισε «λάθος» την επιμονή του για μείωση των μισθών στις χώρες του Νότου, καθώς, όπως διαπίστωσε με καθυστέρηση, «η μείωση των αποδοχών δεν οδήγησε στην επιθυμητή αύξηση της ανταγωνιστικότητας». Προφανώς, ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ δεν διάβασε την έκθεση του ΔΝΤ.
