Ο Νικολά Σαρκοζί σίγουρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο «κύριος πρώτη φορά». Γιατί πράγματι είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, του σημερινού δηλαδή γαλλικού πολιτεύματος, που τέως πρόεδρος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες για άσκηση επιρροής και παραβίαση του δικαστικού απορρήτου, ενώ ανακρίθηκε επί 15 ώρες τα ξημερώματα της Τετάρτης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τις ώρες αυτές της ανάκρισης ο τέως πρόεδρος της Γαλλίας βρέθηκε μόνος του στο ανακριτικό γραφείο καθώς ο δικηγόρος του Τιερί Ερζόγκ βρισκόταν και αυτός αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη, στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, και ανακρινόταν 24 ώρες πριν από τον πελάτη του. Έτσι ο Σαρκό προτίμησε να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του (είναι δικηγόρος) καθώς δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα άλλος συνήγορος που να γνωρίζει σε βάθος την υπόθεση...
Μόλις έγινε γνωστή η είδηση για την ανάκριση του Σαρκοζί από το πρωί της Τετάρτης, όλη η πολιτική επικαιρότητα πέρασε σε δεύτερο πλάνο, όπως και η χαμηλή δημοφιλία του νυν προέδρου Φρανσουά Ολάντ και τα προβλήματα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης...
Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Σαρκοζί έσπευσε να κάνει λόγο για πολιτική δίωξη, και μάλιστα τη στιγμή που ετοιμαζόταν να κάνει τη μεγάλη επιστροφή - αυτήν που ονειρεύεται η πλειοψηφία των οπαδών του κόμματός του, της Ένωσης για ένα Λαϊκό Κίνημα. Πάντως οι δικαστικές του περιπέτειες, που σχετίζονται με την ανακάλυψη του σκανδάλου στο πλαίσιο της έρευνας για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής του εκστρατείας το 2007 από τον Μουαμάρ Καντάφι, δεν συγκίνησαν ιδιαίτερα τους μεγαλόσχημους του κόμματός του.
Μάλιστα ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ, που μαζί με τους επίσης πρώην πρωθυπουργούς Ζαν Πιέρ Ραφαρέν και Φρανσουά Φιγιόν αποτελούν την τριανδρία που διοικεί το κόμμα μετά την παραίτηση του Ζαν Φρανσουά Κοπέ, λόγω ανάμειξης σε άλλο σκάνδαλο (που και αυτό «αγγίζει» τον Σαρκό), έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τις επιθέσεις κατά του θεσμού της Δικαιοσύνης.
«Το να λοιδορείται ένας θεσμός της Δημοκρατίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο δικαστικός, όπως κάνουν ορισμένοι πολιτικοί, θεωρώ ότι δεν αποτελεί τη σωστή μέθοδο» είπε σε ραδιοφωνική του παρέμβαση την Πέμπτη ο Ζιπέ. Ο Σαρκοζί, σε συνέντευξή του στην ιδιωτική τηλεόραση TF1 την Τετάρτη, είχε στραφεί ευθέως κατά της Δικαιοσύνης κάνοντας λόγο για «πολιτική εργαλειοποίηση ενός μέρους της». «Όλα γίνονται για να παρουσιαστεί μια εικόνα μου που δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα» είπε απαντώντας στις διόλου δύσκολες ερωτήσεις των δημοσιογράφων που απέφυγαν να τον θέσουν σε δύσκολη θέση.
Ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι διέπραξε κάτι που δεν συμβαδίζει με τις δημοκρατικές αρχές ή με το κράτος δικαίου. «Ήλθε ο καιρός να εξηγηθώ» είπε ο Σαρκοζί, ο οποίος είναι φανερό ότι έχει επιλέξει τη στρατηγική της θυματοποίησης, καθώς οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει είναι σοβαρές και, σύμφωνα με τον γαλλικό Τύπο, καλά τεκμηριωμένες.
Πράγματι, το ισχυρότερο «χαρτί» της υπόθεσης έχει να κάνει με το περιεχόμενο των τηλεφωνικών υποκλοπών των συνομιλιών του Σαρκοζί με τον δικηγόρο του, τον Ερζόγκ. Οι συνομιλίες αποκαλύπτουν, σύμφωνα με τις δύο ανακρίτριες, την άσκηση επιρροής εκ μέρους του τέως προέδρου, ο οποίος φαίνεται ότι διαθέτει ισχυρά ερείσματα στους μηχανισμούς της Δικαιοσύνης - (όπως δικαστές), τα οποία θέλησε να τα χρησιμοποιήσει για την υπόθεση που τον είχε φέρει να χρηματοδοτείται από την πλούσια κληρονόμο Βιβιάν Μπετανκούρ.
Η στρατηγική της θυματοποίησης φαίνεται ότι προκρίνεται από τον Σαρκοζί, προκειμένου να πάρει με το μέρος του την κοινή γνώμη και να μπορέσει να επιστρέψει έτσι στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής, αποφεύγοντας έτσι και τις κυρώσεις από τα δικαστικά του μπλεξίματα. Και τούτο παρά το γεγονός ότι το 2012 δήλωνε ότι, αν χάσει, σταματά την πολιτική. «Δεν θα ακούσετε να μιλούν πλέον για μένα» έλεγε. Ωστόσο, έκτοτε έχει κυλήσει πολύ νερό κάτω από το αυλάκι και πλέον ο Σαρκό, όπως τον ονομάζουν οι οπαδοί του, επιθυμεί διακαώς να παίξει πρώτο ρόλο στην πολιτική ζωή.
«Χαλαρή» στήριξη από την κομματική ηγεσία
Τα πράγματα όμως δεν διαγράφονται εύκολα για τον τέως πρόεδρο, όχι μόνο γιατί οι κατηγορίες είναι σοβαρές, αλλά και γιατί, ακριβώς λόγω αυτής της σοβαρότητας, οι «προύχοντες» του κόμματός του δεν δείχνουν ιδιαίτερη προθυμία να τον στηρίξουν. Πέραν λοιπόν του Ζιπέ, που ουσιαστικά τον «επανέφερε στην τάξη» σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες κατά της Δικαιοσύνης (τόσο από την πλευρά του όσο και από την πλευρά των οπαδών του), ο πρωθυπουργός του, ο Φρανσουά Φιγιόν, επέδειξε την ελάχιστη δυνατή αλληλεγγύη. Σε μια εξόχως λακωνική ανακοίνωση θύμισε ότι ο τέως πρόεδρος «δικαιούται σεβασμό» και το «τεκμήριο της αθωότητας». Τίποτε επιπλέον, ούτε μία έκφραση συμπαράστασης...
Πάντως, Σαρκοζί και Ερζόγκ ακολούθησαν, κατά την ανάκρισή τους, την ίδια τακτική: αρνήθηκαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις που είχαν να κάνουν με τις υποκλοπές των συνομιλιών, των οποίων αμφισβητούν τη νομιμότητα. Ο μεν δικηγόρος επικαλέστηκε το επαγγελματικό απόρρητο, ο δε τέως πρόεδρος μίλησε για «παραβίαση» της ιδιωτικότητάς του.
Πάντως ο Σαρκοζί αρνήθηκε σημείο προς σημείο τις εις βάρος του κατηγορίες, όπως έκανε και στην τηλεοπτική του συνέντευξη. Υποστήριξε, για παράδειγμα, ότι γνωρίζει ελάχιστα τον δικαστή του Εφετείου, Ζιλμπέρ Αζιμπέρ, από τον οποίο, σύμφωνα με την ανάκριση, ζήτησε βοήθεια για να μάθει απόρρητες πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση Μπετανκούρ, για την οποία εν τέλει, πέρσι, ο Σαρκοζί αθωώθηκε.
Ωστόσο, μπορεί στη διάρκεια της ανάκρισής του, να μην υπήρξε ένταση ή εκνευρισμός -ο τέως πρόεδρος παρήγγειλε πίτσα-, αλλά στο τέλος, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμπεριφορά των δικαστών απέναντί του, ο Σαρκόζί αρνήθηκε να υπογράψει τα πρακτικά. Όμως εκείνο που πραγματικά τον εξόργισε ήταν... η βλάβη του ασανσέρ, στο τέλος της ανάκρισης. Ο Σαρκό αναγκάστηκε να μείνει εγκλωβισμένος στο ασανσέρ του δικαστικού μεγάρου στη Ναντέρ περιστοιχισμένος από πολυπληθή συνοδεία, επί 20 λεπτά, έως ότου τους απεγκλωβίσει η Πυροσβεστική!
Ήταν σίγουρα και αυτό κάτι που συνέβη για πρώτη φορά σε τέως πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο οποίος είχε, πέραν όλων των άλλων πονοκεφάλων, να αντιμετωπίσει και τη γελοιοποίηση...
