Την ώρα που πολίτες και χώρες αντιμετωπίζουν το φάσμα της χρεοκοπίας και της φτώχειας και οι απανταχού "μάγοι" των οικονομικών συστήνουν λιτότητα και... "ευέλικτες μορφές εργασίας", όλο και περισσότερος ιδιωτικός πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων, συντελώντας στις εκρηκτικές οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες που παγιώνονται στον κόσμο και χαρακτηρίζουν την εποχή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.
Σύμφωνα με νέα έκθεση για τον παγκόσμιο ιδιωτικό πλούτο, που δημοσιεύθηκε χθες, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε πέρυσι σε παγκόσμια κλίμακα κατά σχεδόν 2 εκατομμύρια. Παράλληλα, οι άνθρωποι αυτοί έγιναν και κατά 14% πλουσιότεροι, ευνοημένοι από την άνοδο των χρηματιστηρίων και τη ανάκαμψη των εθνικών οικονομιών.
Η έκθεση Capgemini and RBC's Management δείχνει ότι ο αριθμός των προσώπων με διαθέσιμο εισόδημα από 1 εκατομμύριο δολάρια και πάνω αυξήθηκε κατά 15% το 2013 φτάνοντας τα 13,7 εκατομμύρια, ενώ ο συνολικός πλούτος τους έφτασε τα 52,62 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Η αφρόκρεμα...
Αν και οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι "εντοπίζονται" γεωγραφικά στη Βόρειο Αμερική, η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού έρχεται στη δεύτερη θέση και αναμένεται να ξεπεράσει τη Βόρειο Αμερική το 2014, καθώς αυξάνεται ο ιδιωτικός πλούτος στην Ιαπωνία και την Κίνα.
Οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι ζούσαν το 2013 στις ΗΠΑ, συνολικά 4 εκατομμύρια, και ακολουθούσε η Ιαπωνία με 2,3 εκατομμύρια. Η Γερμανία ήταν στην τρίτη θέση με 1,1 εκατομμύριο και η Κίνα στην τέταρτη με 758.000. Σε αυτές τις χώρες συγκεντρώνεται περίπου το 60% του παγκόσμιου πλούτου.
Μεταξύ των εκατομμυριούχων υπήρχαν πέρυσι 128.300 πολυεκατομμυριούχοι, εκείνοι δηλαδή που διαθέτουν περισσότερα από 30 εκατομμύρια δολάρια για να επενδύσουν. Αν και εκπροσωπούν μόλις το 0,9% του παγκόσμιου πλούσιου πληθυσμού, συγκεντρώνουν το 34,6% του συνολικού πλούτου της ομάδας. Άλλες χώρες όπου παρατηρείται μεγάλη... "συγκέντρωση" πλουσίων είναι η Νορβηγία και το Κουβέιτ -όπου υπάρχει πετρέλαιο- τα χρηματιστηριακά κέντρα του Χονγκ Κονγκ και της Σιγκαπούρης, και οι αναδυόμενες οικονομίες της Ινδίας, της Ρωσίας και την Ταϊβάν. Η έκθεση βασίστηκε σε έρευνα με δείγμα περισσότερων από 4.500 πλούσιων ανθρώπων σε 23 χώρες.
