Αναθεωρεί προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την αμερικανική οικονομία το ΔΝΤ εκτιμώντας ότι η ανάπτυξη για εφέτος θα κυμανθεί στο 2% αντί του προβλεπόμενου 2,8%, ενώ σε μια αναλαμπή "ευαισθησίας" το Ταμείο κάλεσε την αμερικανική κυβέρνηση να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, που είναι από τους χαμηλότερους στον κόσμο, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της διογκούμενης φτώχειας στην, κατά τα άλλα, "πλουσιότερη χώρα του κόσμου".
Το Ταμείο προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 2% εφέτος για την αμερικανική οικονομία έναντι 2,8% που προέβλεπε τον Απρίλιο, λόγω του ασθενούς πρώτου τριμήνου, ενώ διατήρησε αμετάβλητη στο 3% την πρόβλεψή του για τον ρυθμό ανάπτυξης το 2015.
«Με δεδομένες τις σημαντικά χαλαρές οικονομικές συνθήκες, είναι ισχυρό το επιχείρημα υπέρ της συνέχισης των πολιτικών για την παροχή στήριξης στην οικονομία», επισημαίνεται στην έκθεση του ΔΝΤ προβλέπει πως η αμερικανική οικονομία θα επανέλθει σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης μόνο στα τέλη του 2017.
Το ΔΝΤ καλεί εξάλλου την αμερικανική κυβέρνηση να αυξήσει τις δαπάνες για τις υποδομές και την εκπαίδευση και να μεταρρυθμίσει τμήματα του φορολογικού συστήματος αυξάνοντας μεταξύ άλλων τον φόρο στα καύσιμα και αποκαθιστώντας τις φορολογικές απαλλαγές για την επιστημονική έρευνα. Μελλοντικά, οι ΗΠΑ πρέπει επίσης να μεταρρυθμίσουν τη φορολογία των επιχειρήσεων, να εισαγάγουν φόρο για τις εκπομπές καυσαερίων και να κινηθούν προς την κατεύθυνση επιβολής ομοσπονδιακού φόρου προστιθέμενης αξίας, αναφέρει επίσης το ΔΝΤ.
Ο "τρίτος δρόμος" για το χρέος
Με άλυτο ακόμα τον γρίφο της διαχείρισης και της βιωσιμότητας του χρέους για πολλές υπερχρεωμένες χώρες που είναι "ενταγμένες" στο σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρχίζει πλέον να εξετάζει τις πιθανές "εναλλακτικές λύσεις". Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα των Financial Times, το Ταμείο εισηγείται την αλλαγή των κανόνων δανεισμού, που θα προβλέπουν στο εξής επιμήκυνση της διάρκειας των ομολόγων μιας χώρας τα οποία κατέχουν ιδιώτες ως απαραίτητη προϋπόθεση για την παροχή βοήθειας.
Οι δυνατότητες που έχει σήμερα το Ταμείο περιορίζονται είτε σε ένα πρόγραμμα διάσωσης χώρας ή σε μια προκαταβολική αναδιάρθρωση του χρέους της, ανάλογα με το αν το ΔΝΤ θεωρεί ότι το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι. Η υπό συζήτηση πρόταση προσφέρει έναν "τρίτο δρόμο", δίνοντας τη δυνατότητα στους πιστωτές να συμφωνούν σε μια επιμήκυνση (reprofiling) των υφιστάμενων ομολόγων τους. Οι λήξεις τους θα επεκτείνονται χρονικά για να καλύπτουν τη διάρκεια του προγράμματος του ΔΝΤ, χωρίς καμία αλλαγή όσον αφορά το τοκομερίδιο ή το κεφάλαιο των τίτλων.
Η πρόταση αυτή συζητείται, καθώς το Ταμείο επιδιώκει να αντλήσει τα διδάγματα από την προσέγγισή του όσον αφορά στην αναδιάρθρωση του χρέους στην περίπτωση της "διάσωσης" της Ελλάδας το 2010. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου συζήτησε την περασμένη Παρασκευή μια νέα μελέτη που προοιωνίζεται μεγάλες αλλαγές ως προς τη μεταχείριση των ιδιωτών ομολογιούχων στις περιπτώσεις μεγάλων προγραμμάτων διάσωσης του ΔΝΤ. Πηγές που μετείχαν στη συζήτηση ανέφεραν ότι η εργασία είναι ακόμη σε προκαταρκτικό στάδιο, ότι υπάρχουν διαφορές απόψεων στο Εκτελεστικό Συμβούλιο και ότι δεν είναι πιθανή η εξαγωγή κάποιου συμπεράσματος πριν από το τέλος του έτους.
Με "πρότυπο" την ελληνική κρίση
Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι θεσμοί της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ ήταν απρόθυμοι να επιβάλουν προκαταβολικά ζημιές στους ιδιώτες πιστωτές -εν μέρει λόγω των φόβων μετάδοσης σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης-, αλλά τελικά η αναδιάρθρωση κατέστη αναγκαία το 2012. Η νέα εναλλακτική πρόταση θα εφαρμόζεται μόνο σε καταστάσεις όπου υπάρχει σοβαρή αμφιβολία για τη βιωσιμότητα του χρέους. Πρότυπο αποτελεί η εθελοντική ανταλλαγή χρέους ως μέρος του προγράμματος του ΔΝΤ για την Ουρουγουάη το 2003.
"Το Ταμείο διαβουλεύεται με τις αγορές για να διασφαλίσει ότι η όποια αλλαγή δεν θα οδηγήσει στην αποφυγή ανάληψης κρατικού χρέους από τους επενδυτές και δεν θα αυξήσει το κόστος δανεισμού", έγραψε η εφημερίδα. Σύμφωνα με πρόσωπα που μετείχαν στη συζήτηση, η μελέτη έγινε ευμενώς αποδεκτή από το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου -που εκπροσωπεί τις χώρες - μέλη- αλλά υπήρξε "σημαντική συζήτηση" γύρω από την ανάγκη να διατηρηθεί μια «συστημική εξαίρεση» που θα επιτρέπει στο ΔΝΤ να παρακάμπτει την ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους εάν υπάρχουν φόβοι ότι η μη χορήγηση δανείου θα μπορούσε να οδηγήσει σε συστημική κρίση, όπως στην περίπτωση της Ευρωζώνης.
