Ο Σπύρος Γιαννιώτης απέδειξε, εκτός του ότι είναι ο κορυφαίος Έλληνας κολυμβητής όλων των εποχών κι ένας από τους 2-3 καλύτερους -γενικότερα- στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, ότι η υπομονή και η επιμονή επιβραβεύονται! Μπορεί να έχασε το "όνειρο ζωής" γι' αυτόν, ένα Ολυμπιακό μετάλλιο και μάλιστα μέσα στην πατρίδα της μητέρας του, πέρσι στο Λονδίνο, αλλά στα 33 του χρόνια "επέστρεψε δριμύτερος" στη Βαρκελώνη, πήρε το χρυσό μετάλλιο στα 10 χλμ. της "ανοιχτής θάλασσας" και την Παρασκευή το αργυρό στο ομαδικό των 5 χλμ. (μαζί με την Κέλυ Αραούζου και τον Αντώνη Φωκαΐδη), φθάνοντας τα 6 μετάλλια από τα 10 συνολικά, που έχει κατακτήσει η Ελλάδα σε Παγκοσμία Πρωταθλήματα Υγρού Στίβου!
Όταν οι περισσότεροι Έλληνες κολυμβητές, με μεγαλύτερο ίσως ταλέντο από τον Γιαννιώτη, σταματάνε στα 22 τους χρόνια την κολύμβηση, ο Κερκυραίος κολυμβητής του Ολυμπιακού πήρε το πρώτο του μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βερολίνου το 2002 κατέκτησε την 3η θέση στην 4x200 μ. ελεύθερο μαζί με τους Οικονόμου, Ξυλούρη και Κοκκώδη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα αναδεικνύεται σε καλύτερο Έλληνα κολυμβητή, καθώς πήρε την 5η θέση στα 1.500 μ. και την 7η στα 400 μ. ελεύθερο.
Στις 18 Μαρτίου του 2007 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο 12ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, στη Μελβούρνη, το πρώτο ατομικό της καριέρας του σε επίπεδο ευρωπαϊκού ή παγκοσμίου πρωταθλήματος και το πρώτο του στην "ανοιχτή θάλασσα". Ήταν 3ος στα 5 χλμ., καθώς κάλυψε την απόσταση σε 56 λεπτά, 56 δευτερόλεπτα και 6 δέκατα, με νικητή τον Γερμανό Τόμας Λουρτς (56.49.6), που τερμάτισε δεύτερος στα 10 χλμ. της Βαρκελώνης.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο "ανοιχτής θάλασσας", που έγινε στην Κίνα τον Σεπτέμβριο του 2007, ο Σπύρος Γιαννιώτης πήρε το αργυρό μετάλλιο και ένα μήνα αργότερα, στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα στην Ινδία, κατέκτησε ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια στα 1.500 μ., στα 4x200 μ. και στα 400 μ. ελεύθερο, αντίστοιχα. Μάλιστα στα 1.500 μ. σημείωσε 15.16.50, που ήταν ρεκόρ αγώνων.
Το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στην "ανοιχτή θάλασσα" το κατέκτησε το 2008 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, στα 5 χλμ. με χρόνο 52.57.2, ένα λεπτό σχεδόν διαφορά από τον δεύτερο Γερμανό Γιάν Βολφφκάρτεν (53.55.7). Την ίδια χρονιά πέτυχε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 1500 μ. με 14.53.32, αλλά δεν μπόρεσε να πάρει καλύτερη από τη 12η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Τον Ιούλιο του 2009 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Ρώμη στα 5 χλμ. και το 2010 κατακτά άλλα δύο μετάλλια σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τερματίζοντας 3ος στα 5 χλμ., αλλά και πρώτος στο ομαδικό (πάλι μαζί με τους Φωκαΐδη - Αραούζου). Το 2011 στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Σετούμπαλ της Πορτογαλίας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10 χλμ. και την ίδια χρονιά αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 10 χλμ. στη Σαγκάη, όπου κατέκτησε και αργυρό μετάλλιο στα 5 χιλιόμετρα.
Για να τα πετύχει όλα αυτά, ο Γιαννιώτης χρειάστηκε να κάνει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα στις προπόνησεις και στους αγώνες στην πισίνα και οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί: Έχει αγωνιστεί συνολικά σε 158 επίσημους αγώνες (σε 50άρα πισίνα) στα 400 μ. ελεύθερο και σε 142 στα 1.500 μ. ελεύθερο στα τελευταία 19 χρόνια, δηλαδή σε 300 αγώνες αντοχής! Μάλιστα, οι περισσότεροι αγώνες του είναι υψηλού επιπέδου, αρκεί να αναφέρουμε ότι έχει "κατέβει" 87 φορές τα 4 λεπτά στα 400 μ. ελεύθερο και 48 φορές τα 15.30 στα 1.500 μ. (15.29.69 είχε σημειώσει το 2000 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ)...
