Ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο το "Μουντιάλ" ποδοσφαίρου με παίκτες κάτω των 20 χρόνων, που διεξήχθη σε διάφορα τουρκικά γήπεδα. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γαλλία, που επικράτησε στον τελικό της Ουρουγουάης στη διαδικασία των πέναλτι σε μια διοργάνωση με πολλά γκολ και ακόμη περισσότερες εκπλήξεις...
Η "λευκή" ισοπαλία μετά και τα 120 λεπτά της κανονικής διάρκειας και της παράτασης του τελικού, οδήγησε τις δύο ομάδες στη "ρώσικη ρουλέτα" των έντεκα βημάτων. Εκεί, η ομάδα του Πιέρ Μανκόφσκι πολύ πιο ψύχραιμη και πιο εύστοχη επικράτησε με 4-1, έχοντας για μεγάλο πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Αλφόνς Αρεολά που απέκρουσε δύο πέναλτι των Λατινοαμερικάνων. Ο ίδιος παίκτης είχε πρωταγωνιστήσει και στον ημιτελικό με τη Γκάνα, όταν είχε προβεί σε σωρεία καθοριστικών επεμβάσεων που καθόρισαν το αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό. Στην πρωταθλήτρια γενιά των 93άρηδων, οι Γάλλοι ποντάρουν, πλέον, πολλά για την επιστροφή στα υψηλά... πατώματα του ανταγωνισμού σε επίπεδο ανδρών, ύστερα από πολλά χρόνια συνεχόμενων αποτυχιών.
Σε αυτή τη διοργάνωση συμμετείχε για πρώτη φορά και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η εθνική μας ομάδα κατάφερε να προκριθεί, ως πρώτη στον όμιλο της (απέναντι σε Παραγουάη, Μεξικό, Μάλι) στη φάση των 16. Εύλογα, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης, δημιουργήθηκαν μεγάλες προσδοκίες για το συγκρότημα του Κώστα Τσάνα, με το δεδομένο μάλιστα πως αντίπαλος στον επόμενο γύρο θα ήταν το φαινομενικά "βατό" Ουζμπεκιστάν. Όμως, στο γήπεδο τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά, καθώς η ελληνική ομάδα αποκλείστηκε, αφού ηττήθηκε με 1-3...
Χάθηκε έτσι μια καλή ευκαιρία για μια σημαντική διάκριση στην κορυφαία διοργάνωση για αυτές τις ηλικίες. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για αποτυχία, από τη στιγμή που η ομάδα πέτυχε, στην παρθενική της παρουσία, την πρόκριση στη φάση των "νοκ άουτ" αγώνων, ενώ αποκομίσθηκαν πολύτιμες εμπειρίες, τόσο σε ατομικό, όσο και σε ομαδικό επίπεδο....
Συνοψίζοντας τα δρώμενα που διαδραματίστηκαν στην Τουρκία, είναι σημαντικό το γεγονός πως στην ημιτελική φάση υπήρξε ένας "πλουραλισμός", ως προς την προέλευση των ομάδων που προκρίθηκαν. Μια ομάδα της Ευρώπης (Γαλλία), μια της Λατινικής Αμερικής (Ουρουγουάη), μια της Αφρικής (Γκάνα-που τερμάτισε τρίτη), και μια της Ασίας (Ιράκ), συνιστούν κάτι που σηματοδοτεί μια διάχυση, που αποδεικνύει την "πολυ-πολιτισμικότητα" του ποδοσφαίρου. Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν ενδιαφέρον να συμβεί κάτι παρόμοιο και σε επίπεδο ανδρών...
Πάντα, από τη συγκεκριμένη διοργάνωση, περνάνε πολλοί ποδοσφαιριστές, που μετατρέπονται μεταγενέστερα σε "αστέρια" του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, στα χρόνια της ποδοσφαιρικής τους ενηλικίωσης. Μια ματιά να ρίξει κανείς στους νικητές της "Χρυσής Μπάλας" των προηγούμενων αντίστοιχων τουρνουά, θα συναντήσει πολλά τέτοια ονόματα (Μέσι, Αγκουέρο, Σαβιόλα, Σ. Κειτά, Αντριάνο, Προσινέτσκι, Μπεσόνοφ), με κορυφαίο όλων τον Ντιέγκο Μαραντόνα, που διακρίθηκε το 1979 στην Ιαπωνία, οδηγώντας την ομάδα της χώρας του στην κατάκτηση του τίτλου.
Με την ευκαιρία της φετινής διοργάνωσης, παραθέτουμε όλες τις προηγούμενες νικήτριες ομάδες του θεσμού: 1977 Σοβιετική Ένωση, 1979 Αργεντινή, 1981 Δ. Γερμανία, 1983 Βραζιλία, 1985 Βραζιλία, 1987 Γιουγκοσλαβία, 1989 Πορτογαλία, 1991 Πορτογαλία, 1993 Βραζιλία, 1995 Αργεντινή, 1997 Αργεντινή, 1999 Ισπανία, 2001 Αργεντινή, 2003 Βραζιλία, 2005 Αργεντινή, 2007 Αργεντινή, 2009 Γκάνα, 2011 Βραζιλία.
Κ. ΜΑΡΟΥΝΤΑΣ
