Ανοιχτό άφησε το ενδεχόμενο να βρίσκεται στην αποστολή της Εθνικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, στην περίπτωση πρόκρισης της ομάδας.
Ο «Greek Freak» ο οποίος ήταν καλεσμένος στο podcast του αδερφού του Θανάση, «Thanalysis», αναφέρθηκε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων που έγιναν το καλοκαίρι στο Παρίσι, όπου ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής ολυμπιακής ομάδας μαζί με την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, περιγράφοντας πώς αισθάνθηκε και ότι θα ήθελε να το ξανακάνει.
«Ήταν όμως μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου, μεγάλη τιμή για εμένα και την οικογένειά μου να εκπροσωπούμε την Ελλάδα, έτσι όπως είχα την σημαία. Και ελπίζω να μπορέσω να το κάνω πάλι. Ίσως δεν τα καταφέρω, αλλά ελπίζω να μπορέσω να το ξανακάνω», σημείωσε χαρακτηριστικά ο σταρ των Μπακς.
Ο 30χρονος σταρ του NBA, αναφερόμενος στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων σημείωσε: «Υπήρχαν 500 άτομα εκεί, που φώναζαν, είχαμε τόσες βάρκες. Εμείς βγήκαμε πρώτοι βέβαια. Η μαμά μου έκανε τον ήχο που κάνει και είπα “εκεί είναι η μαμά μου”. Αυτή ήταν μία από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου. Είναι τιμή να εκπροσωπείς την εθνική ομάδα και ακόμα μεγαλύτερη τιμή να βγαίνεις πρώτος και να κουβαλάς την σημαία».
Στη συνέχεια, ο «Greek Freak» μίλησε για τον τρόπο ζωής του, την οικογένειά του, το μπάσκετ, αλλά και την επιρροή των ΜΜΕ στον αθλητισμό.
Σχετικά με το πώς προσεγγίζει το μπάσκετ και την ζωή: «Ζεις μονάχα μία φορά. Κάποτε θα έχω μπλούζα χωρίς τσέπες και θα μπεις σε φέρετρο. Μία φορά σε ένα ματς έμεναν λίγα δευτερόλεπτα για το τέλος επίθεσης και είχα διάδρομο να πάω προς το καλάθι και λέω “γ@μ@ το, θα σουτάρω τρίποντο”. Και έκανα airball. Άλλος θα έχανε ηθικό. Εμένα δεν με ένοιαξε. Έχω κάνει airball, έχω χάσει βολές, έχω κάνει λάθη, έχω αστοχήσει σε νικητήρια σουτ. Δεν με νοιάζει. Ζεις μόνο μία φορά. Δεν γίνεται να πας πίσω, να το αλλάξεις. Ζεις μόνο μία φορά, δεν έχω κάτι να φοβηθώ».
Για τα ΜΜΕ, τους φωτογράφους και την ιδέα που έχουν διαμορφώσει για αυτόν στον κόσμο: “Το καλοκαίρι είχα 1.5 μέρα ξεκούραση και ήθελα να δω την οικογένειά μου. Είμαι με την σύζυγό μου και έχω ένα παγωτό στο στόμα. Και είναι κάτι φωτογράφοι - όταν 2,3 μέρες είχα εκνευριστεί επειδή πήγαν να με βγάλουν φωτογραφία - ενώ προσπαθώ να είμαι πάντα ευγενικός. Που δεν με νοιάζει για την φωτογραφία, που κάποιος μπαίνει στον ιδιωτικό μου χώρο, για να είμαστε ξεκάθαροι, αλλά δεν με νοιάζει.
Και τους λέω "παιδιά μπορείτε να βγάλετε φωτογραφία, αλλά απλώς αφήστε με να περπατήσω, θέλω να φάω το παγωτό μου". Ήταν 3-4 φωτογράφοι λοιπόν, που ενώ έχω αγκαλιά την σύζυγό μου και ψάχναμε πού να πάμε και αρχίζουν να φωνάζουν "Γιάννη, Γιάννη, Γιάννη". Και δεν ασχολούμουν, γιατί είχα εστιάσει στο πού να πάω. Αυτό έγινε αρκετές φορές.
Τότε λοιπόν είπαν ότι δεν είμαι προσβάσιμος στα ΜΜΕ, που είναι αλήθεια, γιατί δεν θέλω να είμαι. Θέλω να διαλέξω πότε θα το κάνω. Μετά το ματς, σίγουρα, δεν έχω θέμα. Αλλά αν ζητάω ευγενικά ‘πάρε την φωτογραφία και κάνε την δουλειά σου’ και με κυνηγάνε σε όλο το νησί, στην μέρα που έχω ρεπό - που δεν το ξέρουν - και φωνάζουν το όνομά μου, οπότε με ακολουθούν ξαφνικά 1.000 άτομα… που δεν πειράζει».
Για το ποια είναι η φράση που του δίνει κίνητρο κάθε μέρα: «Ξυπνάω κάθε μέρα με θετική σκέψη και σκέφτομαι ότι θέλω να περάσω καλά. Είτε παίζοντας μπάσκετ, είτε είμαι με την οικογένειά μου. Θέλω να απολαύσω την στιγμή, γιατί δεν παίρνω τίποτα δεδομένο».
Τέλος, για τη βελτίωση του παιχνιδιού του δήλωσε: «Μπορούμε να συζητάμε για πολλούς παίκτες που πρέπει να είσαι, όπως ο Ντόντσιτς, ο Γιόκιτς, ο Γκίλτζιους-Αλεξάντερ, ο Εμπίντ, ο Μοράντ, ο Μπούκερ. Δεν υπάρχει άλλος Γιάννης όμως. Δεν έχει υπάρξει άλλος παίκτης σαν εμένα. Δεν είμαι 135 κιλά όπως ο Σακίλ Ο’Νιλ. Το πολύ να είμαι 110 κιλά. Παίζω σαν να είμαι βαρύτερος. Δεν θέλω να είμαι Ντουράντ, Ντόντσιτς, ή Γκίλτζιους-Αλεξάντερ. Προφανώς έχουν σπουδαία πράγματα στο παιχνίδι τους, είναι ταλαντούχοι. Ποτέ δεν έχει υπάρξει όμως παίκτης σαν εμένα. Γιατί να αλλάξω λοιπόν; Απλώς πρέπει να εξελίξω τον Γιάννη. Αυτό είναι το σκεπτικό μου και δουλεύει μία χαρά αυτό».
