Ο φετινός μαραθώνιος της Βοστώνης βάφτηκε με αίμα αθώων ψυχών και έτσι έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο -και στη χώρα μας- από την πιο μελανή σελίδα της υπερεκατοντάχρονης πορείας του. Όμως η συγκεκριμένη διοργάνωση έχει σημαντική σημασία για την Ελλάδα, όχι μόνο γιατί υπάρχει η αναφορά στη μάχη του Μαραθώνα ή ακόμη επειδή έγινε για πρώτη φορά έναν χρόνο μετά τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, αλλά και γιατί μια τέτοια μέρα πριν από ακριβώς 67 χρόνια (στις 20 Απριλίου 1946) νικητής αναδείχθηκε ο Ελληνοκύπριος Στέλιος Κυριακίδης, μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Το κατόρθωμα του Κυριακίδη πήρε εκείνη την εποχή "μυθικές" διαστάσεις, αν αναλογιστεί κανείς ότι επιτεύχθηκε από έναν Έλληνα δρομέα την εποχή που η χώρα μαστιζόταν από τον εμφύλιο πόλεμο, χωρίς την παραμικρή υποδομή και με τους γιατρούς του αγώνα να απαγορεύουν αρχικά τη συμμετοχή του, επειδή ήταν "κοκαλιάρης"!
Βέβαια, η πρωτιά του πεισματάρη δρομέα είχε και διεθνές αγωνιστικό ενδιαφέρον, αφού ο Κυριακίδης ήταν ο πρώτος που νικούσε από το 1897 και δεν ήταν Αμερικάνος ή Καναδός πολίτης, ενώ η επίδοσή του, 2 ώρες 29' 27'', ήταν εκείνη τη χρονιά η καλύτερη στην Ευρώπη και βέβαια πανελλήνια επίδοση, που καταρρίφθηκε μετά από 22 χρόνια!
Ο Έλληνας δρομέας είχε ζητήσει από την επιτροπή να αγωνιστεί με τον αριθμό 7, που θεωρείτο "τυχερός" αριθμός στην Αρχαία Ελλάδα και έτσι του δόθηκε το 77 (δύο φορές... τυχερός). Το "77" βέβαια σημάδεψε και τη ζωή του, αφού πέθανε στα 77 του χρόνια στις 10 Δεκεμβρίου 1987 στη Φιλοθέη (είχε γεννηθεί 4 Μαΐου του 1910 στο Στατό Πάφου).
Ο Κυριακίδης ήταν ο καλύτερος Έλληνας δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων πριν από τον πόλεμο. Είχε αναδειχθεί έντεκα φορές πανελληνιονίκης στα 5, 10 χιλιόμετρα και στον μαραθώνιο, ενώ την ίδια εποχή (1934 - 1939) είχε αναδειχθεί και έξι φορές πρώτος Βαλκανιονίκης, δύο φορές στα 10 χλμ. και τέσσερις στον μαραθώνιο. Στη Βοστώνη αγωνίστηκε μετά από τιμητική πρόσκληση των διοργανωτών κι ενώ για πέντε χρόνια (από το 1940) είχε σταματήσει τις προπονήσεις.
Ο ΣΕΓΑΣ αδυνατούσε να στείλει τη βεβαίωση-πιστοποίηση ερασιτέχνη αθλητή στους διοργανωτές, ενώ ο Κυριακίδης δεν μπορούσε να βγάλει ούτε βίζα, καθώς ήταν προνόμιο μόνο Αμερικανών υπηκόων, αλλά με τη βοήθεια του πρόξενου, τον οποίο γνώριζε προσωπικά, τελικά την απέκτησε. Επειδή το ταξίδι με το πλοίο θα του στερούσε απαραίτητες προπονήσεις ή ακόμη και τη συμμετοχή του στον αγώνα, αποφάσισε να πάει στη Βοστώνη με αεροπλάνο, αλλά το εισιτήριό του ήταν χωρίς... επιστροφή, αφού τα χρήματα δεν έφθαναν. Μάλιστα, για πάρει μέρος στους αγώνες, πούλησε την ηλεκτρική κουζίνα και το ραδιόφωνο του σπιτιού του!
Να σημειωθεί ότι ο Στέλιος Κυριακίδης από σύμπτωση δεν είχε εκτελεστεί στη διάρκεια της κατοχής. Το 1943, στο Χαλάνδρι, συνελήφθη από Γερμανούς με άλλους 49 πατριώτες, που εκτελέστηκαν, εξ αιτίας ενός φόνου Γερμανού στρατιώτη. Ο Γερμανός αξιωματικός υπηρεσίας ήταν κι αυτός μαραθωνοδρόμος και τον άφησε ελεύθερο όταν βρήκε στο πορτοφόλι του την ταυτότητά του και την κάρτα διαπίστευσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο.
