Μία από τις ξεχωριστές βραβεύσεις στην ετήσια εκδήλωση του ΠΣΑΤ ήταν κι αυτή της κοινωνικής προσφοράς στη Μάνια - Μαρία Μπίκοφ, πρώην αθλήτρια του πόλο και μέλος της Εθνικής Ομάδας και τώρα, στα 45 της χρόνια, αθλήτρια του τριάθλου με... ειδικότητα το Ιronman, το πιο κοπιαστικό απ' όλα τα αθλήματα, αφού περιλαμβάνει, χωρίς διακοπή, 3.860 μέτρα κολύμπι, 180,25 χιλιόμετρα ποδηλασία και έναν... Μαραθώνιο (42.195 μ.) τρέξιμο! Συνολικά, 226 χιλιόμετρα!
Η Μάνια Μπίκοφ, μητέρα τεσσάρων παιδιών 5, 8 και διδύμων 10 χρόνων, με τον σύζυγό της, άλλοτε προπονητή μπάσκετ, Σπύρο Μητριτσάκη έχουν ιδρύσει εδώ και πολλά χρόνια τη ναυαγοσωστική σχολή Life Guard Hellas, που μέλη της βρίσκονται από τον Νοέμβριο του 2015 και έως σήμερα στη Λέσβο, με σκοπό να βοηθούν την περισυλλογή των προσφύγων που φτάνουν στα παράλια του νησιού.
Μιλώντας στην "Αυγή" της Κυριακής, λέει: "Όλα ξεκίνησαν μετά το μεγάλο ναυάγιο στις 28 Οκτωβρίου 2015 στον Μόλυβο. Μέχρι τότε δεν είχαμε συνειδητοποιήσει το δράμα που βρισκόταν σε εξέλιξη εκεί. Κάποιοι φίλοι και δημοσιογράφοι μας έστειλαν φωτογραφίες από το ναυάγιο και από πνιγμένα παιδιά και αμέσως πήραμε την απόφαση να πάμε να βοηθήσουμε κάνοντας αυτό που ξέρουμε, να σώζουμε ζωές στο νερό. Πήγαμε εκεί στις 7 Νοεμβρίου του 2015 και η ομάδα μας παραμένει εκεί. Εκεί κάναμε Χριστούγεννα και Πάσχα. Εγώ γύρισα στην Αθήνα πριν από έναν μήνα, καθώς οι αφίξεις δεν ήταν πλέον τόσες πολλές και η βοήθεία μας περιοριζόταν στη στεριά".
Και η... Iron Woman συνεχίζει: "Υπήρξε διάστημα που έφταναν από 2.500 μέχρι 5.000 πρόσφυγες την ημέρα. Αρχικά είχαμε ως βάση την Σκάλα Συκαμνιάς, μετά μετακινήθηκαμε στον Μόλυβο και από τον Μάρτιο και για τρεις μήνες κάναμε μαθήματα κολύμβησης σε προσφυγόπουλα στη Μυτιλήνη. Δεν είμαστε ΜΚΟ και τα έξοδά μας τα καλύπτουμε προσωπικά, είτε με προσφορές φίλων. Επειδή δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα, έχουμε μεν τις βάρκες μας και τα τζετ-σκι εκεί, αλλά πλέον διατηρούμε μόνο έναν σταθμό ξηράς στον Μόλυβο".
Ζητήσαμε από τη Μάνια Μπίκοφ να μας πει κάτι ξεχωριστό από την εμπειρία της κι αυτή αποφεύγοντας μελοδραματισμούς, είπε: "Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ότι ένας πρόσφυγας Ιρανός το μόνο που είχε μαζί του ήταν ένα μουσικό όργανο και κανένα ρούχο! Εκ των υστέρων μάθαμε ότι ήταν ένας από τους πιο φημισμένους μουσικούς στην πατρίδα του. Τώρα δουλεύει σε μια ευρωπαϊκή χώρα και διατηρούμε επαφή μέσω Facebook. Μια άλλη φορά, ένα παιδί είχε φέρει μαζί του ένα λαγουδάκι με σκοπό να το πάει στη γιαγιά του που βρισκόταν ήδη στη Γερμανία".
Η Μάνια Μπίκοφ κατάγεται από τα Χανιά και ως πολίστρια είχε αγωνιστεί εκτός από τον Ναυτικό Όμιλο Χανίων, στη Βουλιαγμένη, στον ΠΑΟΚ, τον Εθνικό Πειραιά και στον Ολυμπιακό. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας Πόλο από το 1991 έως το 1995. Από εκείνη την περίοδο είχε μπει στη ζωή της και το "μικρόβιο" της ναυαγοσωστικής και μάλιστα ήταν η πρώτη γυναίκα που πήρε δίπλωμα ναυαγοσωστικής με διεθνή αναγνώριση στην Ελλάδα.
Όταν σταμάτησε την καριέρα της στο πόλο, δεν σταμάτησε και τον αθλητισμό και τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με το τρίαθλο και μάλιστα όχι στην ολυμπιακή του μορφή (1.500 μ. κολύμπι, 40 χλμ. ποδηλασία, 10 χλμ. τρέξιμο), αλλά με το πολύ πιο δύσκολο και πιο κουραστικό Ironman. Μέχρι τώρα έχει τερματίσει σε τρεις αγώνες Ιronman και σε δύο αγώνες Ηalf - Ironman. Τον περασμένο Οκτώβριο αγωνίστηκε, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της, στο 5ο Spetses Mini Marathon και τερμάτισε πρώτη στην ηλικιακή της κατηγορία.
"Η ατομική μου επίδοση είναι 14 ώρες 15 λεπτά, αλλά πιστεύω ότι μπορώ να κάνω έναν χρόνο γύρω στις 12,5 ώρες. Μέχρι τώρα, αν και είμαι η ίδια γυμνάστρια, δεν μπόρεσα ποτέ να προπονηθώ σωστά για να πάρω μέρος σ' ένα Ironman. Είτε υπήρχε κάποια οικογενειακή υποχρέωση, είτε είχα κάποιον τραυματισμό. Τώρα ελπίζω να πάνε όλα καλά, ώστε να μπορέσω να αγωνιστώ σε δύο Ironman το 2017. Πρώτος αγώνας μου είναι τον Απρίλιο στη Νότια Αφρική και εν συνεχεία στη Γερμανία" μας είπε η Μάνια Μπίκοφ, δείχνοντας έμπρακτα ότι, εκτός από την διά βίου μάθηση υπάρχει και η διά βίου ενασχόληση με τον αθλητισμό!
