Ήταν η ώρα του μεγάλου τελικού! Oι διοργανωτές Γάλλοι είχαν στήσει ένα πανηγυρικό σκηνικό που ως εικόνα ήταν καλό, παρά το δεδομένο άγχος. Εξάλλου, δύο φορές στην ιστορία είχαν βρεθεί ξανά στην ίδια θέση, να υποδέχονται στον τελικό μιας μεγάλης διοργάνωσης εθνικών ομάδων κάποιον αντίπαλο, και οι ίδιοι στάθηκαν όρθιοι και θριαμβευτές ρίχνοντας στο "καναβάτσο" την Ισπανία το 1984 και τη Βραζιλία το 1998. Όμως, αυτήν τη φορά δεν τα κατάφεραν, γιατί η Πορτογαλία "μετουσίωσε" το γνωστό ρητό "τρίτη και φαρμακερή"...
Τα παιδιά του μεγάλου "μαέστρου" Φερνάντο Σάντος νίκησαν στην παράταση με 1-0 και πρόσθεσαν και το όνομα της έτερης χώρας της Ιβηρικής χερσονήσου στη "χρυσή βίβλο" των διαχρονικών νικητών. Χάρη στο εκπληκτικό σε εκτέλεση γκολ του Έντερ, το τρόπαιο όχι μόνο παρέμεινε στη Νότια Ευρώπη και τη Μεσόγειο, αλλά εδώ και 8 χρόνια δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στη συγκεκριμένη χερσόνησο...
Οι γηπεδούχοι προσπάθησαν. Έχασαν ορισμένες πολύ καλές ευκαιρίες, με καθοριστικότερη το δοκάρι στο τέλος της κανονικής διάρκειας από το πλασέ του Ζινιάκ... Εκεί, ίσως, αποκαλύφθηκαν για τα καλά οι "οιωνοί" της βραδιάς. Οι ίδιοι που μετέτρεψαν το καλοζυγισμένο σουτ του Έντερ σε μια άπιαστη για τον Γιορίς βολίδα...
Τι κι αν ο Κριστιάνο Ρονάλντο "χτυπήθηκε" από τη μοίρα στο ξεκίνημα σχεδόν της διαδρομής του μεγάλου τελικού; Το όνομα Ρονάλντο και το συγκεκριμένο στάδιο έχουν μια ιδιαίτερα περίεργη σχέση, αν ανατρέξουμε στα όσα είχε "πάθει" κι ο Βραζιλιάνος συνονόματός του το 1998. Όμως, τότε οι Γάλλοι νίκησαν, ενώ τώρα στο φινάλε ο με "μπαταρισμένο" πόδι Κριστιάνο, που επιδόθηκε μέχρι και σε άτυπα προπονητικά καθήκοντα στα τελευταία λεπτά, "ξέχασε" τον όποιο πόνο κι έγινε μέρος των πανηγυρισμών.
Όλοι η ποδοσφαιρική κοινότητα στο σύνολό της, και ειδικά εδώ στη χώρα μας, για ευνόητους λόγους, δικαιολογημένα έδωσαν τα εύσημα στον Φερνάντο Σάντος, καθώς βρέθηκε στον "κολοφώνα" της καριέρας του. Άλλη μια επιλογή της ΕΠΟ, να τον διώξει το καλοκαίρι του 2014, βρήκε μόλις σε δύο χρόνια την απάντηση που της άρμοζε...
Η Πορτογαλία δεν έθελξε με τo είδος του ποδοσφαίρου που έπαιξε συνειδητά κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου τουρνουά. Στο παρελθόν είχαμε δει ποιοτικότερες και θεαματικότερες παρουσίες από την ίδια. Αλλά, ποιος νοιάζεται πια για αυτά; Το τρόπαιο μετράει και το γεγονός πως για τα επόμενα τέσσερα χρόνια οι Πορτογάλοι θα είναι οι πρωταθλητές Ευρώπης. Αυτό που δεν πέτυχαν παίκτες όπως ο Εουσέμπιο, ο Φίγκο, ο Ρουί Κόστα, ο Ζοάο Πίντο, ο Ντέκο, ο Βίτορ Μπαΐα κ.ά., το πέτυχε στο σήμερα η γενιά που καθοδήγησε ο Φερνάντο Σάντος, αλλά θα το γλεντήσουν με την ψυχή τους όλοι όσοι το έζησαν και ανήκουν στο συγκεκριμένο έθνος.
Δεν ξεκίνησαν καλά, καθώς δεν νίκησαν σε κανέναν αγώνα στον όμιλό τους, έφεραν ισοπαλίες με Ισλανδία (1-1), Αυστρία (0-0) και Ουγγαρία (3-3). Μετά, όμως, ανέβασαν απόδοση, υπηρέτησαν πιστά το προπονητικό σχέδιο, και με κομβικό σύμμαχο και την τύχη, έφτασαν στην κορυφή: 1-0 την Κροατία στην παράταση, 1-1 και 5-3 στα πέναλτι την Πολωνία, 2-0 την Ουαλλία στον ημιτελικό... Δεν έχει ξαναγίνει να πάρει το τρόπαιο ομάδα που δεν είχε κάνει νίκη στον όμιλο της διοργάνωσης! Επιπλέον, σε εφτά 90λεπτα οι Πορτογάλοι νίκησαν μόνο στο ένα, αλλά αποδείχτηκε πως ακόμη κι έτσι μπορείς να κατακτήσεις τον κορυφαίο ευρωπαϊκό τίτλο...
