Η ΕΠΟΧΗ
Να φανούμε αντάξιοι της εκλογικής νίκης
(...)
Πώς σχολιάζετε τον τρόπο που κινήθηκε εκλογικά το ΚΚΕ, αλλά και το αποτέλεσμα της ΔΗΜ.ΑΡ., που έφερε αναταράξεις στο εσωτερικό της;
Η ΔΗΜ.ΑΡ. δεν πλήρωσε γενικά την «αμφισημία» της, όπως λέγεται. Πλήρωσε την εχθρική στάση της προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν συνειδητοποίησε την απλή αλήθεια ότι δεν μπορεί να υπάρξει Αριστερά ή Κεντροαριστερά ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, πέρα από την ήττα, υπάρχει και η συντριβή. Και πέρα από τη συντριβή υπάρχει και ο ευτελισμός. Η εξυπηρέτηση δηλαδή ιδιοτελών και μικροκομματικών σχεδίων. Θεωρώ θετικό που αρκετά στελέχη της ΔΗΜ.ΑΡ., αν και όχι όλα, φαίνεται να συνειδητοποιούν τον κίνδυνο αυτόν.
Κάτι ανάλογο ισχύει και με το ΚΚΕ. Αν το ΚΚΕ συνεχίσει την πολεμική του -απολίτικη ή παραπολιτική σε μεγάλο βαθμό- προς τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αντιμετωπίσει προβλήματα, ενδεχομένως ακόμη και επιβίωσης. Για να αποφύγει τον κίνδυνο αυτόν το ΚΚΕ, πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να αλλάξει γραμμή. Αντί να βάζει στο ίδιο τσουβάλι τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Δεξιά, πρέπει να πολεμά τη Δεξιά και να έχει κριτική αλλά και εποικοδομητική στάση προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έκανε το ΚΚΕ του Χ. Φλωράκη το 1981 με το ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο δεν συμπιέστηκε, αλλά είχε και σημαντική αύξηση στις εκλογές του '81, παρά την πρωτοφανή και οξύτατη πόλωση.
Το ΚΚΕ πάντως, δηλαδή η ηγεσία του, θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως τη νέα σοσιαλδημοκρατία και έτσι δικαιολογεί τη στάση του.
Αυτό είναι ένα δομικό λάθος της ανάλυσης του ΚΚΕ. Επί είκοσι και πάνω χρόνια η ηγεσία του ΚΚΕ έλεγε ότι ο Συνασπισμός, και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ, θα αφομοιωθεί από το ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν κατανόησε την αντοχή του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και ποτέ δεν προέβλεψε την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Ούτε και τώρα ακούγεται κάποια αυτοκριτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε άτρωτος από την κριτική του ΚΚΕ. Διότι δημιουργήθηκε πάνω στη διπλή άρνηση τόσο της σοσιαλδημοκρατίας, που πήρε τη μορφή ενός «σοσιαλφιλελευθερισμού» και αφομοιώθηκε από τη διαχείριση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, όσο και του δογματικού κομμουνισμού, που πήρε τη μορφή των αυταρχικών καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» που χρεοκόπησαν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δεν είναι η αναβίωση, αλλά η υπέρβαση της σοσιαλδημοκρατίας, είναι η διπλή υπέρβαση αυτών των δύο ιστορικών ρευμάτων που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα. Κι ενώ τίποτε δεν έχει κριθεί οριστικά ακόμη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει όλες τις δυνατότητες να αποδειχτεί η νέα σύνθεση των θετικών εμπειριών του παρελθόντος, η σύγχρονη απάντηση της Αριστεράς στις προκλήσεις της εποχής μας, η νέα Αριστερά του 21ου αιώνα.
Το ΚΚΕ μπορεί να μας κάνει όση κριτική θέλει, και την έχουμε ανάγκη αν είναι ουσιαστική. Δεν μπορεί όμως να είναι απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι αν είναι απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι δίπλα στον Σαμαρά και ο αριστερός κόσμος αυτό δεν το αντέχει.
*Από την συνέντευξη του Γιάννη Δραγασάκη, 01/06/2014
****
ΤΟ ΒΗΜΑ
Χανς Ούλριχ Βέλερο: Τα λάθη του Βερολίνου ανέβασαν τον ΣΥΡΙΖΑ
(...) Είναι σωστό να εξισώνεται η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα με εκείνη των ακροδεξιών κομμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
"Όχι. Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αντίδραση στη λανθασμένη πολιτική του Βερολίνου έναντι της Ελλάδας. Μια χώρα που έχει εντελώς διαφορετική οικονομική και πολιτική κουλτούρα από τη γερμανική δεν επιτρέπεται να υποβληθεί μονόπλευρα σε μια πολιτική λιτότητας, η οποία προκύπτει από τη φαντασία μιας συντηρητικής Γερμανίδας νοικοκυράς. Η λιτότητα θα έπρεπε να συνοδευτεί από ένα ευρωπαϊκό Σχέδιο Μάρσαλ, σαν αυτό που εφάρμοσαν μεταπολεμικά οι Αμερικανοί στην Ευρώπη. Το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας πήγε μεν τότε στη Γαλλία και στη Βρετανία, αλλά και οι Γερμανοί πήραν αρκετά δολάρια για να μπορέσουν να αναστηλώσουν την οικονομία τους. Τα προγράμματα βοήθειας για την Ελλάδα διατέθηκαν στην εξυγίανση των τραπεζών, όχι στην καταπολέμηση της ανεργίας. Γι' αυτό και η διαμαρτυρία των Ελλήνων μού είναι απολύτως κατανοητή - πέραν του ότι έχω μια αδελφή στην Αθήνα η οποία υποφέρει επίσης με τα τέσσερα παιδιά της από τις συνέπειες της λιτότητας.
*Από τη συνέντευξή του στο "Βήμα", 01/06/2014
