Αγαπητή Ευγενία,
Ευτυχώς που υπάρχουν συνειδήσεις που αγρυπνούν για την ποιότητα ζωής και την αξιοπρέπεια του προσώπου. Γιατί εμείς εδώ, καθώς έχουμε πιαστεί στα γρανάζια της κρίσης, δεν μπορούμε να δούμε την εικόνα ολόκληρη.
Λέω για την εκστρατεία που έχει αναληφθεί στην Ευρώπη κατά της πορνείας, ενώ αναμένεται η συζήτηση στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου της σχετικής έκθεσης της ευρωβουλευτίνας Mary Honeyball. Τι, λοιπόν, κομίζει; Την ανάγκη μείωσης της πορνείας και εμπορίας αφενός και τη βοήθεια στα θύματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης αφετέρου, για τα οποία προτείνεται η έξοδος από το σύστημα πορνείας και η σχεδιασμένη επανένταξή τους στην κοινωνία. Επισημαίνεται, μάλιστα, ο νευραλγικός ρόλος της παιδείας στην πρόληψη και τονίζεται ότι η κρίση υπό συνθήκες τροφοδοτεί το φαινόμενο.
Συνιστάται στα κράτη - μέλη να ακολουθήσουν το σκανδιναβικό μοντέλο, που ενοχοποιεί τους πελάτες και όχι τις εκδιδόμενες. Πρόκειται για πολιτική που απορρέει από την προσέγγιση της πορνείας ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και ως μορφή έμφυλης βίας και είναι η πιο σύγχρονη, η πιο προοδευτική ανάλυση για το ζήτημα. Η μόνη που συνάδει με την ισότητα λόγω φύλου. Η σουηδική πολιτική, που εισήγαγε τη νέα αντίληψη προ δεκαπενταετίας περίπου, είναι πολιτική που ατενίζει το μέλλον χαράσσοντας διαχωριστική γραμμή μεταξύ προϊστορίας και ιστορίας της ανθρωπότητας. Γιατί στην προϊστορία ανήκει ο μύθος για «το αρχαιότερο επάγγελμα», για την «ελεύθερη επιλογή» των γυναικών (τότε γιατί οι εννέα στις δέκα θέλουν να βγουν από το σύστημα;), για τη «ρύθμιση» της πορνείας, διότι τάχα έτσι προστατεύονται οι γυναίκες (όταν τα στοιχεία δείχνουν ότι το 73% των εκδιδομένων έχουν υποστεί σωματικές επιθέσεις). Άλλωστε στην κατάρριψη των έωλων επιχειρημάτων της πατριαρχίας επιχειρεί να συμβάλει το φυλλάδιο «Δεκαοκτώ μύθοι για την πορνεία», που διακινείται από τις φεμινιστικές - γυναικείες οργανώσεις της Ευρώπης.
Η έκθεση δεν παραλείπει αυτό που έγινε πλέον κοινός τόπος, ότι η πορνεία είναι συνδεδεμένη στενά με την εμπορία για λόγους σεξουαλικής εκμετάλλευσης, αφού το 62% των θυμάτων του τράφικινγκ οδηγούνται στην πορνεία και το 96% αυτών είναι γυναίκες και κορίτσια. Και είναι αντιφατικό και υποκριτικό συνάμα για ορισμένες κυβερνώσες ελίτ να ζητείται περιορισμός της εμπορίας, ενώ λαμβάνονται μέτρα στήριξης και αναβάθμισης της βιομηχανίας του σεξ. Διαβάσαμε πρόσφατα ότι στο Άμστερνταμ άνοιξε Μουσείο Πορνείας!
Η πολιτική της αναβάθμισης της πορνείας σε επάγγελμα αδιαφορεί για τους εγγενείς κινδύνους στο σύστημα. Κίνδυνοι για την υγεία από μετάδοση μολυσματικών ασθενειών, κακοποίηση, σωματικά και ψυχολογικά τραύματα, εξάρτηση από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά.
Κοντολογίς, πρόκειται για άκρως επικίνδυνη περιοχή, συνυφασμένη με τη βία, τον καταναγκασμό, την ταπείνωση. Είναι ίσως ο χώρος της καθαρής κυριαρχίας των ανδρών πάνω στα σώματα και τις ψυχές των γυναικών. Εδώ επιτυγχάνεται ο απόλυτος έλεγχος της γυναικείας σεξουαλικότητας μέσω της χρηματικής συναλλαγής και της κατάχρησης των άνισων σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.
Αυτή είναι η παραδοσιακή πατριαρχική κουλτούρα, που πρέπει να ανατραπεί. Και προκειμένου αυτό να συμβεί, καλούνται να συμβάλουν και οι φωτισμένοι άνδρες. Ο αγώνας αυτός, για τον περιορισμό και την κατάργηση της πορνείας, δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς την προοδευτική συμμαχία των φύλων, ξεκινώντας από τις πρωτοπορούσες μειοψηφίες.
