Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Από την Ευρώπη ξεκινά η μεγάλη αλλαγή
(...) Ακόμη όμως και αν συνειδητοποιήσουμε πράγματι τι έφταιξε και φτάσαμε ώς εδώ, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: κατά πόσο μπορούμε σήμερα να αλλάξουμε πορεία από μόνοι μας, ανεξάρτητα από το ευρωπαϊκό και το διεθνές πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον; Αν δηλαδή η ανάλυση ότι η οικονομική κρίση αναπτύχθηκε, αν όχι και επιβλήθηκε, από το διεθνές περιβάλλον είναι σωστή, πώς μπορούμε από μόνοι μας, εδώ, από τη μικρή Ελλάδα, να πάμε κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα και να επηρεάσουμε τις διεθνείς εξελίξεις στην κατεύθυνση της αλλαγής προτύπου; Αυτή η σκέψη ξεπερνά τις δικές μας δυνατότητες και καθηλώνει τους περισσότερους από εμάς σε μια μοιρολατρική αποδοχή ενός άνωθεν επιβεβλημένου κακού. Κάνοντας την κρίση να φαντάζει σαν επιδημία ή σαν αναπότρεπτη συμφορά.
Τη λύση δίνει η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι δεν είμαστε οι μόνοι στον κόσμο που πιαστήκαμε στα δίχτυα της ίδιας αράχνης. Τουλάχιστον ο ευρωπαϊκός Νότος, μια ευρύτερη γεωγραφική περιφέρεια που ξεκινά από την Ελλάδα και την Κύπρο, διέρχεται την Ιταλία και την Ισπανία και φτάνει μέχρι την Πορτογαλία, εμφανίζει τα ίδια με εμάς συμπτώματα. Αν αξιοποιήσουμε την παραδοσιακή αρετή που θέλει την ισχύ να βρίσκεται στην ένωση των δυνάμεων, τότε ίσως οι επικείμενες ευρωεκλογές να γίνουν η αφετηρία για τη μεγάλη αλλαγή. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί το γεγονός ότι το άρμα της πολιτικής αλλαγής στην Ευρώπη το οδηγεί ένας νέος Έλληνας πολιτικός αρχηγός, τότε ίσως δεν μιλάμε για σύμπτωση, αλλά μάλλον για συγχρονισμό...
Η αλλαγή που χρειαζόμαστε και που όλοι ονειρευόμαστε, για μια Ελλάδα της παραγωγής και της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, σήμερα περνά υποχρεωτικά από την αλλαγή προτύπου στην Ευρώπη. Με αυτή την οπτική, οι εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο μπορεί να αποδειχθούν ιστορικής σημασίας για τους πληττόμενους λαούς της γηραιάς ηπείρου.
*Από το άρθρο του πρύτανη του ΑΠΘ Γ. Μυλόπουλου, 12.2.2014
