Σταθμό για την προστασία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα και αφετηρία για οικολογικά και κοινωνικά βιώσιμες γεωργικές πολιτικές και πρακτικές χαρακτηρίζουν πέντε οργανώσεις -WWF Ελλάς, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ορνιθολογική και Δίκτυο Μεσόγειος SOS- την απόφαση του ΣτΕ με την οποία ακυρώνονται εκ νέου οι περιβαλλοντικοί όροι των έργων εκτροπής του Αχελώου.
Οι πέντε οργανώσεις, με ανακοίνωσή τους, επισημαίνουν ότι η απόφαση ανατρέπει οριστικά τα έως σήμερα σχέδια για την εκτροπή του Αχελώου και δικαιώνει έναν συνεπή και υπομονετικό οικολογικό αγώνα είκοσι και πλέον ετών ώστε να σωθεί ο μεγάλος ποταμός από ένα παράλογο και κακοσχεδιασμένο έργο και η χώρα από τη σπατάλη άγνωστου μέχρι σήμερα αριθμού δισεκατομμυρίων ευρώ. Θεωρούν δε ότι είναι ιστορικής σημασίας όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη, καθώς "αναδεικνύει το ουσιαστικό περιεχόμενο που πρέπει να έχει η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης στις μέρες μας".
Η απόφαση 26/2014 της Ολομέλειας, υπογραμμίζουν, κάνει δεκτούς όλους τους λόγους που είχαν προβάλει οι οργανώσεις και οι φορείς που αντιτίθενται στην εκτροπή: Παραβίαση του Άρθρου 24 του Συντάγματος για την προστασία του περιβάλλοντος, της κοινοτικής Οδηγίας 2000/60/ΕΚ για τα ύδατα, της Οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους και τα είδη, όπως και της Σύμβασης της Γρανάδας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Παραβιάσεις που οδήγησαν το ΣτΕ να κρίνει ότι ο μέχρι σήμερα σχεδιασμός του έργου αντιβαίνει στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης.
Μετά τη νέα ακυρωτική απόφαση, προειδοποιούν οι οργανώσεις, τίθενται πλέον σοβαρά ζητήματα νομιμότητας και για τις αποφάσεις που ετοιμάζονται για νέο "πράσινο φως" στα έργα εκτροπής, μέσω των υπό έγκριση σχεδίων διαχείρισης υδάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας.
"Η επόμενη ημέρα", προσθέτουν, "γεννά αισιοδοξία για την αποτροπή ενός τεράστιου οικολογικού εγκλήματος και εν γένει για το περιβαλλοντικό δίκαιο, αλλά και την επιτακτική ανάγκη για στροφή προς ένα πρότυπο ανάπτυξης που είναι οικολογικά, κοινωνικά και οικονομικά βιώσιμο. Ανοίγει επίσης το κεφάλαιο της αποκατάστασης της περιοχής, που έχει υποστεί τεράστιες ζημιές από τις μέχρι σήμερα εργασίες, ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί από τα αντίστοιχα διαχειριστικά σχέδια υδάτων".
Εστιάζουν ακόμη στην τεράστια οικονομική ζημιά που έχει υποστεί η χώρα από τα έργα που έχουν εκτελεστεί μέχρι σήμερα και θέτουν το ερώτημα αν "θα λογοδοτήσει κάποιος για τη σπατάλη δημόσιου χρήματος και το περιβαλλοντικό έγκλημα που έχει συντελεστεί από τις αρχές της δεκαετίας του '90 μέχρι σήμερα".
