Περί τα 4,1 εκατομμύρια Έλληνες (το 76,3% των 2,3 εκατ. φτωχών και το 30,8% του μη φτωχού πληθυσμού της χώρας) δηλώνουν οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσουν έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους ακόμη και περίπου 540 ευρώ! Παράλληλα, περί το 1,2 εκατομμύρια Έλληνες δηλώνουν δυσκολία να φάνε κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ζώντας -εξαιτίας των Μνημονίων- σε μία από τις 6 χειρότερες χώρες της Ευρώπης σε συνθήκες διαβίωσης και ειδικά από πλευράς στέρησης υλικών αγαθών.
Η απάνθρωπη λιτότητα που επέβαλαν ΔΝΤ και Ευρωπαίοι στον ελληνικό πληθυσμό έχει ως αποτέλεσμα τόσο το φτωχότερο μέρος του όσο και σημαντικό τμήμα τού μη φτωχού πληθυσμού να αδυνατεί αφενός να έχει επαρκή θέρμανση της κατοικίας ή να αγοράζει διαρκή αγαθά, όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη τηλεόραση, τηλέφωνο, κ.λπ. και αφετέρου να πληρώνει δόσεις δανείων και αγορών ή και πάγιους λογαριασμούς.
Με βάση σχετική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τις συνθήκες διαβίωσης των νοικοκυριών το 2012 (εισοδήματα 2011), το ποσοστό πληθυσμού με οικονομικές δυσκολίες ώστε να βιώνει τουλάχιστον τέσσερις από τις εννέα, συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης, ανέρχεται σε 19,5% το 2012, από 15,2% το 2011, 11,6% το 2010, 11% το 2009 και 11,2% το 2008. Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε πανευρωπαϊκά στην 6η χειρότερη θέση μετά από Βουλγαρία (44,1%), Ρουμανία (29,9%), Λετονία (26%), Ουγγαρία (25,7%), Λιθουανία (19,8%). Στην καλύτερη θέση μεταξύ των 30 χωρών βρίσκεται η Ελβετία (0,8%).
Από την ανάλυση των στοιχείων της έρευνας προκύπτει ότι:
* Ο πληθυσμός με οικονομικές δυσκολίες ώστε να βιώνει τουλάχιστον τέσσερις από τις εννέα, συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης είναι:
* 20,9% των παιδιών κάτω των 18 ετών.
* 34,7 των ατόμων από 18 έως 59 ετών που έχουν ολοκληρώσει πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
* 20,7% του πληθυσμού 18 έως 64 ετών.
* 8,6% του πληθυσμού 18 έως 59 ετών με τριτοβάθμια εκπαίδευση.
* 14,3% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω.
* Τα νοικοκυριά με ελλείψεις βασικών ανέσεων στην κύρια κατοικία κατατάσσονται κατά καθεστώς ιδιοκτησίας ως εξής:
* 3,6% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία και με οικονομικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη κ.λπ.).
* 6,3% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία χωρίς οικονομικές υποχρεώσεις.
* 9,9% των νοικοκυριών που ζουν σε ενοικιασμένη κατοικία.
* Το ποσοστό του πληθυσμού που διαβιεί σε κατοικία με στενότητα χώρου ανέρχεται σε 26,5% για το σύνολο του πληθυσμού, 22,7% για τον μη φτωχό πληθυσμό και 39,4% για τον φτωχό.
Τα νοικοκυριά που δηλώνουν ότι επιβαρύνονται από το κόστος στέγασης, ανέρχονται σε:
* 33,1% για το σύνολο του πληθυσμού.
* 15,8% για τον μη φτωχό πληθυσμό.
* 90,5% για τον φτωχό πληθυσμό.
* Το 50,3% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 2,9%.
* Το 76,3% του φτωχού πληθυσμού και το 30,8% του μη φτωχού δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες, ύψους περίπου 540 ευρώ.
* Περιβαλλοντικά προβλήματα από παρακείμενη βιομηχανία ή προβλήματα από κυκλοφορία αυτοκινήτων αντιμετωπίζει το 26,4% του, ποσοστό 19,8% αναφέρει ως πρόβλημα τους βανδαλισμούς και την εγκληματικότητα στην περιοχή του.
* Το ποσοστό με οικονομική αδυναμία ικανοποιητικής θέρμανσης ανέρχεται σε 26,7% το 2012 -από 16,4% το 2008-, ενώ για τον φτωχό πληθυσμό είναι 47,6% το 2012 (από 33% το 2008) και για τον μη φτωχό πληθυσμό 20,8% το 2012 (από 12,1% το 2008).
* Το 35,7% του μη φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι επιβαρύνεται πάρα πολύ από τις συνολικές δαπάνες στέγασης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τον φτωχό πληθυσμό εκτιμάται σε 62,6%.
* Το 40,3% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.
* Το 51,1% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία πληρωμής πάγιων λογαριασμών εγκαίρως, όπως ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, φυσικού αερίου κ.λπ.
* Το 55,5% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του.
* Το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.940 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.677 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 2.014 ευρώ.
* Το 21% του φτωχού πληθυσμού, το 9,8% του μη φτωχού και το 12,3% του συνολικού πληθυσμού δεν διαθέτουν ένα τουλάχιστον Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητο, ενώ το 16% των φτωχών νοικοκυριών, το 7,5% των μη φτωχών και το 9,4% του συνόλου των νοικοκυριών δεν διαθέτουν προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή, αν και τον χρειάζονται, λόγω οικονομικής αδυναμίας.
* Δυσμενέστερες είναι οι συνθήκες στις γυναίκες (16,3% ηλικίας 65 ετών και άνω) σε σύγκριση με τους άνδρες (11,8% ηλικίας 65 ετών και άνω).
ΘΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
