ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΑΠΟΣΤΟΛΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΤΕΡΖΗΣ
Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βρίσκεται η Ελληνοϊταλίδα ηθοποιός Βαλέρια Γκολίνο, που κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με την ταινία «Μέλι» (υποψήφια για το βραβείο LUX που απονέμει κάθε χρόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο). Η ταινία καταπιάνεται με το δύσκολο θέμα της ευθανασίας και προβλήθηκε χθες στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η Βαλέρια Γκολίνο, μιλώντας για το «Μέλι», ανέφερε ότι, παρ' όλο που ασχολείται με τον κινηματογράφο εδώ και 30 χρόνια, έχοντας γυρίσει 75 ταινίες - «από 16 χρόνων, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», ένιωσε να «πηγαίνει ξανά σχολείο» μέσα από την πρώτη σκηνοθετική της εμπειρία. «Θα ήθελα να έχω ξεκινήσει νωρίτερα τη σκηνοθεσία. Θα ήμουν σήμερα καλύτερη».
Η ταινία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Μάουρο Κοβάβιτς «A Νome Τuo» που εστιάζει στο θέμα της ευθανασίας. «Ήξερα ότι θα ήταν δύσκολο να βρω χρηματοδότηση στην Ιταλία για μία τέτοια ταινία που ασχολείται με αυτό το σοβαρό ηθικό ζήτημα. Όχι ότι είμαστε ήρωες, αλλά είναι δύσκολο σήμερα στην Ιταλία να κάνεις ταινίες που δεν είναι κωμωδίες. Δεν έχει υπάρξει πιο δύσκολη στιγμή για να κάνεις σινεμά για τους λόγους που κάνω εγώ: για να μιλάω για την ομορφιά. Ξέραμε ότι θα δίναμε μάχη».
Δίπλα στη Βαλέρια Γκολίνο ήταν ο γνωστός ηθοποιός Ρικάρντο Σκαρμάτσιο, που για την ταινία αυτή ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την παραγωγή: «Νιώθουμε περήφανοι γιατί ήταν δύσκολο να βρούμε χρηματοδότηση, όμως είχαμε τη σιγουριά ότι η ταινία ήταν σημαντική. Ξεκινήσαμε με λίγα χρήματα και στη συνέχεια βρέθηκε στον δρόμο μας η RAI, ο μόνος θεσμός που έμεινε στην Ιταλία να χρηματοδοτεί ταινίες, εκτός από το υπουργείο Πολιτισμού που χορηγεί κάποια μικρά ποσά».
Απαντώντας σε ερώτηση για τη νομική διάσταση του ζητήματος της ευθανασίας, η Βαλέρια Γκολίνο είπε ότι θεωρεί σημαντικό να υπάρξουν νόμοι σε ευρωπαϊκό επίπεδο: «Πρόκειται για ένα από τα πιο σοβαρά ηθικά ζητήματα της εποχής μας. Η επιρροή της θρησκείας σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα καθιστούν το θέμα αυτό ακόμη πιο ευαίσθητο. Όμως νομίζω ότι ο κόσμος είναι έτοιμος, πιο έτοιμος από τις κυβερνήσεις. Πρέπει όμως οι κυβερνήσεις να έχουν επαφή με τον κόσμο, γι' αυτό και περιμένουμε η Ευρώπη να πάρει αυτό το θέμα στα σοβαρά».
