Ολοένα και πληθαίνουν οι "φωνές" οικονομικών αναλυτών, οι οποίες κάνουν λόγο για ανάγκη εφαρμογής στη χώρα ενός σχεδίου τύπου Μάρσαλ, με σκοπό να δημιουργηθεί ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία και να ξεπεραστεί η κρίση, στην οποία έχει περιέλθει εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών που ακολουθούνται κατά την τελευταία τριετία.
Τελευταίο... κρούσμα αποτέλεσε ο γνωστός στη χώρα μας Τσαρλς Νταλάρα (εκπρόσωπος των ιδιωτών δανειστών), πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου, ο οποίος πραγματοποίησε προτάσεις για το πώς θα βγει η Ελλάδα από τη μέγκενη του χρέους. Στην εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung και από τη θέση του εργαζόμενου σε εταιρεία Ιδιωτικών Επενδυτικών Κεφαλαίων πλέον, ο Νταλάρα επαναλαμβάνει ότι η λιτότητα από μόνη της δεν αποτελεί λύση στην κρίση.
«Οι ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας παραιτήθηκαν σε ένα εθελοντικό κούρεμα του ελληνικού χρέους από το 70% και πλέον των απαιτήσεών τους. Με αυτόν τον τρόπο συνέβαλαν τα μέγιστα στην επίλυση του χρηματοπιστωτικού προβλήματος», υποστηρίζει. «Πριν επιβαρύνει κανείς τους δημόσιους πιστωτές θα πρέπει να ρίξει το βάρος στο ερώτημα πώς θα δημιουργηθούν ανάπτυξη και επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα. Για την εκτίμηση της βιωσιμότητας του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ, σημασία δεν έχει μόνο ο αριθμητής αλλά και ο παρονομαστής. Το ύψος του ελληνικού χρέους, παρά το κούρεμα, παρέμεινε υψηλό επειδή η οικονομία συρρικνώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια», υπογραμμίζει ο Αμερικανός εμπειρογνώμονας.
Όχι σε πολιτικές λιτότητας
Ο Νταλάρα επικρίνει την πολιτική λιτότητας με βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, έτσι όπως υλοποιείται στην Ελλάδα και επισημαίνει ότι, αν εξαιρέσει κανείς περιόδους πολέμου, δεν υπήρξε στο παρελθόν άλλη χώρα που να βίωσε μείωση στην οικονομική της απόδοση σε ποσοστό 25%. «Όσο καιρό οι Έλληνες δεν βλέπουν φως στο τέλος του τούνελ, μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τους λόγους που δεν αποδέχονται χωρίς αντίδραση κάθε μεταρρύθμιση», σημειώνει.
Εκτός των επικρίσεων, ο κ. Νταλάρα προτείνει: «Εάν η Ευρώπη με την ουσιαστική συμμετοχή του ΔΝΤ ήταν πρόθυμη να διαθέσει από 15 μέχρι 20 δισ. ευρώ στην Ελλάδα για επενδύσεις, η οικονομία της θα είχε πραγματική ευκαιρία να σταθεροποιηθεί», τονίζει. «Οι επενδύσεις θα πρέπει να πάνε χέρι-χέρι με επείγοντα μέτρα απορρύθμισης, περισσότερης διαφάνειας, μεταρρύθμισης των φορολογικών δομών και ιδιωτικοποίησης των ΔΕΚΟ», αναφέρει. Εκείνο το οποίο τον εκπλήσσει είναι ότι, παρά τα όσα λέγονται κατά καιρούς από χώρες της βόρειας Ευρώπης, οι Έλληνες δεν φαίνονται διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν το ευρώ. Και καταλήγει στην εκτίμηση ότι είναι λάθος η εντύπωση ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την έξοδο από την κρίση εκτός από τη λιτότητα. «Οι συνεχείς διατυπώσεις εικασιών από Ευρωπαίους αξιωματούχους και συνεργάτες του ΔΝΤ δεν βοηθούν. Μια χώρα δεν σώζεται με τέτοιες υποθέσεις», υπογραμμίζει.
