Τυπικό και συνηθισμένο; Κλισέ; Υπερβολικό ίσως όταν το ακούς από ένα μουσικό σύνολο; Και όμως σε αυτή την περίπτωση φαίνεται ότι δεν είναι παρά η αλήθεια...Οι Cinema Paradiso είναι ένα δεκαμελές (!) σχήμα που η πλέον πρόσφατη σύνθεση του αποτελείται από τις ερμηνεύτριες Σουζάνα Γιαννακοπούλου και Έλσα Σκλαβενίτη, την πιανίστα Σοφία Ροσμαράκη, την ακορντεονίστα Ευαγγελία Λοφίτου, την βιολίστρια Γκαλινα Μπράτουσκα, τον βιολοντσελίστα Στέφανο Γιαννόπουλο, τον κοντραμπασίστα Eυγένιο Μπράτουσκα, την Χριστίνα Κατσιάρη και τον Αλεξανδρο Μουζακίτη στην κλασική/ακουστική κιθάρα και τον Ιάκωβο Παυλόπουλο στα κρουστά (με τον...ενδέκατο της υπόθεσης, τον Δημήτρη Αραπαντελή στην ηλεκτρική κιθάρα, να αποτελεί την τελευταία «ημι-επίσημη» προσθήκη) και, όπως είναι απολύτως φανερό ήδη από το όνομα του, είναι κυρίως αφιερωμένο στις εκτελέσεις περισσότερο ή λιγότερο γνωστών – ορχηστρικών ή και φωνητικών – μουσικών θεμάτων από κινηματογραφικές ταινίες. Με την ευκαιρία της εμφάνισης τους (με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Από τον Ennio Morricone στον Μάνο Χατζιδάκι») στο Μουσικό Προαύλιο του Θεάτρου Badminton την Τετάρτη 17 Ιουλίου είχα μια σύντομη συζήτηση με μερικά από τα μέλη αυτού του πολύ ιδιαίτερου συγκροτήματος που μπορεί ίσως να μην διακρίνεται για την πρωτοτυπία του υλικού του αλλά ξεχωρίζει για την καλαισθησία του μα και την αισθητική απόλαυση την οποία χαρίζει στους θεατές των συναυλιών του.
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Το ότι οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά στο συγκρότημα έχει κάποια συγκεκριμένη σημασία -ιδιαίτερα για την φύση και το ύφος του ήχου σας - ή είναι απλά ένα τυχαίο γεγονός;
Ευαγγελία Λοφίτου: Το σχήμα μας αποτελείται από έξι γυναίκες και τέσσερις άνδρες που έγιναν πέντε με την έλευση του Δημήτηρη Αραπαντελή στην ηλεκτρική κιθάρα και η αναλογία αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα της επιλογής των μουσικών. Οι Cinema Paradiso δημιουργήθηκαν από ανθρώπους που συνδέονται με σχέση βαθιάς φιλίας. Είμαστε μια οικογένεια όπως λέμε και, όπως κάθε πολυμελής οικογένεια, έτσι και εμείς έχουμε δημιουργηθεί με αιτία και λόγο την αγάπη!
Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο σχήμα οργάνων; Ήταν επιδίωξη σας να είναι ακουστικό;
Σουζάνα Γιαννακοπούλου: Η αλήθεια είναι ότι ο ήχος των «φυσικών» οργάνων είναι ιδιαίτερα γοητευτικός και «ζεστός». Επίσης αυτοί ήταν οι φίλοι μας μουσικοί με τους οποίους είχαμε συνεργαστεί πολλές φορές – και σε διάφορους συνδυασμούς- στο παρελθόν οπότε ήταν πολύ φυσικό το σχήμα να καταλήξει με αυτή τη σύνθεση.
Οι Cinema Paradiso είναι κάτι σαν ωραίο χόμπι για τους περισσότερους από εσάς ή η βασική σας επαγγελματική ενασχόληση;
Σουζάνα Γιαννακοπούλου: Είμαστε όλοι επαγγελματίες μουσικοί και/ή καθηγητές μουσικής και καθένας/καθεμία μας έχει πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Οι Cinema Paradiso φτιάχτηκαν με μεράκι και, παρά τις δυσκολίες της εποχής που «απαγορεύει» τόσο μεγάλα σχήματα, αντιμετωπίζουμε αυτό που κάνουμε με την δέουσα σοβαρότητα.
Ποιο μέλος είναι ο/η γιατρός της παρέας και σε τι ακριβώς τον χρειάζεστε, πέραν φυσικά από τις μουσικές του ικανότητες;
Ευαγγελία Λοφίτου: Η γιατρός μας είναι η Χριστίνα Κατσιάρη. Η ιδέα του σχηματισμού των Cinema Paradiso ήταν δική της όπως επίσης και οι επιλογές των κομματιών καθώς είναι η επιμελήτρια του προγράμματός μας. Η Χριστίνα είναι εκείνη που γενικά «οργανώνει» τους Cinema Paradiso. Επίσης έχει την καλύτερη σχέση απ' όλους μας με την τεχνολογία και ως εκ τούτου το μεγαλύτερο μέρος της προβολής μας (δελτία Τύπου, e-mails και φωτογραφικό υλικό για τα media) φτιάχνονται από εκείνη. Βεβαίως επειδή γνωρίζουμε πως είναι και μια εξαίρετη επιστήμων κατά καιρούς της φορτωνόμαστε και για διαφόρων ειδών ιατρικές συμβουλές. Κοντά της νιώθουμε ασφάλεια, ιδιαιτέρως στις παραστάσεις που, όπως λέμε χαριτολογώντας, αν χρειαστεί θ' αρχίσει να μοιράζει τα υπογλώσσια χαπάκια. Η Χριστίνα είναι η ψυχή των Cinema Paradiso!!!
Γιατί και πώς ένας αναγνωρισμένος συνθέτης, ενορχηστρωτής, παραγωγός αλλά και πριν απ' όλα… πιανίστας όπως ο Νίκος Πιτλόγλου έπαιζε κρουστά σε εσάς για κάποιο διάστημα;
Χριστίνα Κατσιάρη: Και γιατί όχι; Τον Νίκο τον γνωρίσαμε όταν πριν από περίπου δύο χρόνια πήγαμε στο στούντιο του για να ηχογραφήσουμε. Τότε το σχήμα δεν είχε κρουστά και κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο Νίκος που είναι ικανότατος εκτελεστής αρκετών οργάνων προσέθεσε - με διακριτικό τρόπο - μερικά κρουστά σε κάποια κομμάτια. Πριν από ένα χρόνο επρόκειτο να εμφανιστούμε στο «Half Note Jazz Club» και ζήτησα από τον Νίκο να μας συνδράμει παίζοντας κρουστά. Σήμερα δεν παίζει πλέον μαζί μας αλλά είναι ένας από τους κύριους ενορχηστρωτές μας, έχει μάλιστα ενορχηστρώσει ένα τραγούδι του που με την πρώτη ευκαιρία θα το παρουσιάσουμε ενώ αυτή την εποχή δίνουμε προτεραιότητα στον πρώτο μας δίσκο που ετοιμάζουμε μαζί και ελπίζουμε να είναι έτοιμος το Φθινόπωρο.
Σε ποια ταινία θα ευχόσαστε να είχατε γράψει μουσική οι ίδιοι και αντίστοιχα, αν μπορούσατε να διαλέξετε ένα και μόνο γνωστό κινηματογραφικό θέμα ως soundtrack της ίδια της ζωής σας ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;
Χριστίνα Κατσιάρη: Δύσκολη ερώτηση γιατί είναι τόσα πολλά!
Σοφία Ροσμαράκη: Aν ήταν να διαλέξω ένα θέμα ως soundtrack της ζωής μου θα ήταν εκείνο από το «Μαθήματα Πιάνου» («The Piano») που έχει γράψει ο Michael Nyman.
Δημήτρης Αραπαντελής: Και στα δύο σκέλη της ερώτησης θα απαντούσα με το soundtrack του «Io Sono Αmore» που συνέθεσε ο John Adams.
Αν ήθελα να «βάλω δύσκολα» στους Cinema Paradiso θα τους προκαλούσα να δοκιμάσουν κάποια στιγμή να μας δώσουν την δική τους εκδοχή για ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια από κινηματογραφική ταινία, το «When Doves Cry» από το «Purple Rain» στο οποίο πρωταγωνιστούσε και φυσικά είχε γράψει τo soundtrack ο Prince….αλλά σκέφτηκα ότι αυτό το – ούτως ή άλλως εξαιρετικά δύσκολο στην εκτέλεση του – κομμάτι είναι εξ ολοκλήρου ενορχηστρωμένο με ηλεκτρονικά όργανα πλην του σόλο της ηλεκτρικής κιθάρας στο φινάλε και άρα η πρόκληση θα ήταν αληθινά υπερβολική για αυτούς/ές! Αλλά πάλι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι και πώς μπορεί να συμβεί στο μέλλον, έτσι δεν είναι; Και αυτή η μελωδική παρέα είναι ικανή για πολλά όμορφα μα και απρόσμενα πράγματα...
