«Ο Μάνος Χατζιδάκις είναι σα να μην υπήρξε ποτέ»!
Μπορεί η δήλωση αυτή να φαίνεται υπερβολική, ίσως ακόμα και ακατανόητη σε κάποιους, ελάχιστοι όμως έχουν δικαίωμα να την κάνουν όσον ο Βασίλης Λέκκας. Ο ερμηνευτής υπήρξε προσωπική επιλογή του Μάνου Χατζιδάκι ο οποίος ήταν και εκείνος που τον σύστησε στο κοινό το 1980 – όταν ο πρώτος ήταν μόλις είκοσι ετών! - με το «Η Εποχή Της Μελισσάνθης». Και όπως συνέβη και σε αρκετές ακόμα περιπτώσεις το ένστικτο μα και το μουσικό κριτήριο του κορυφαίου συνθέτη μας δικαιώθηκαν και με το παραπάνω αφού ο Βασίλης Λέκκας δεν άργησε να καθιερωθεί και να παραμείνει καταξιωμένος μέχρι σήμερα αλλά αναμφίβολα και στο μέλλον ως μία από τις πλέον εκλεκτές, χαρακτηριστικές, ποιοτικές και με μια λέξη εξαιρετικές φωνές της σύγχρονης λόγιας ελληνικής μουσικής, μια σταθερή αξία που επαυξάνεται με την υποδειγματική προσοχή που δίνει στις επιλογές του ρεπερτορίου του.
Αύριο και μεθαύριο, Παρασκευή 12 και Σάββατο 13 Ιουλίου, ο Βασίλης Λέκκας θα δώσει δύο συναυλίες στο Μουσικό Προαύλιο του Θεάτρου Badminton με τον (πολυσήμαντο...) τίτλο «Μ' ένα πικρό αναστεναγμό» και με την λιτή συνοδεία ενός τρίο θαυμάσιων μουσικών (μαντολίνο/μπαγλαμάς/λαούτο, ακορντεόν και κιθάρα) και την ερμηνευτική συμμετοχή της Σαββέριας Μαργιολά. Στο πρώτο μέρος αυτών θα ερμηνεύσει τραγούδια των σπουδαίων συνθέτων με τους οποίους έχει συνεργαστεί (πρώτιστα βέβαια του Μ. Χατζιδάκι αλλά και των Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Σπάθα κ.α και στο δεύτερο αποκλειστικά του τόσου σημαντικού δημιουργού της λαϊκής μας μουσικής Βασίλη Τσιτσάνη. Αν και η σύντομη συζήτηση μας έγινε με αφορμή αυτές τις εμφανίσεις του η πρώτη ερώτηση που αυθόρμητα – και ίσως αναπόφευκτα...- του έκανα ήταν πόσο συχνά θυμάται τον Μάνο Χατζιδάκι, ειδικά σήμερα, στον καιρό των Μνημονίων. «Πες μου λόγους για να μην τον θυμάμαι συχνά...Είναι τόσο καταιγιστικά τα γεγονότα και πιστεύω ότι εν ολίγοις κάποια από αυτά τα πράγματα τα προφήτευσε. Απομένει σε εμάς να τα έχουμε υπόψη, να αντιστεκόμαστε και να δρούμε γιατί αυτή είναι η ευθύνη που έχουμε», απαντά χωρίς περιστροφές ο Βασίλης Λέκκας.
Πόσο εύκολο όμως είναι άραγε να ερμηνεύει άλλους συνθέτες, ακόμα περισσότερο δε να ταυτίζεται το ίδιο μαζί τους, όταν η συνεργασία του με τον Μ. Χ. τον έχει κυριολεκτικά σημαδέψει τόσο πολύ; «Αυτό που λέμε «ταύτιση μαζί του» είναι μια πολύ προσωπική ιστορία και έχω πει κατά καιρούς ότι ο Μάνος Χατζιδάκις είναι σα να μην υπήρξε! Το λέω σε σχέση με μία κοινωνία μα και συγκεκριμένους ανθρώπους που επικαλούνται τον Μάνο Χατζιδάκι και το πνεύμα του αλλά δεν βλέπω να έχουν ένα ήθος και μια συμπεριφορά ούτε στο ελάχιστο ανάλογα των δικών του. Προσωπικά τώρα για το αν μπορώ να ερμηνεύσω άλλους συνθέτες είναι μάλλον ευκολότερο παρά πιο δύσκολο για εμένα αφού ήταν ακριβώς ο Μάνος Χατζιδάκις εκείνος που με έκανε μέλος της μεγάλης μουσικής οικογένειας», λέει εμφατικά ο ερμηνευτής.
Πώς και γιατί προέκυψε το εξ' ολοκλήρου αφιερωμένο στον Βασίλη Τσιτσάνη μέρος αυτών των συναυλιών; «Δεν είναι η πρώτη φορά, τον χειμώνα του 2010 είχα περάσει μιαν αρκετά μεγάλη περίοδο στο θέατρο «Άνεσις» με τίτλο του προγράμματος «Αρχόντισσά μου μάγισσα» και ερμηνεύοντας κατά βάση τραγούδια του Τσιτσάνη. Στα σχέδια μου υπήρχε πάντοτε η ιδέα να ασχοληθώ με το έργο του, είτε ηχογραφώντας το είτε παρουσιάζοντάς το ζωντανά σε περιπτώσεις που θα μου δινόταν η ευκαιρία. Η παράσταση του «Άνεσις» ήταν «θεατρικοποιημένη» ενώ στο Μουσικό Προαύλιο του Badminton τα ίδια τα τραγούδια θα έχουν σημαντικότερο ρόλο αλλά και οι ενορχηστρώσεις θα είναι πολύ διαφορετικές», εξηγεί ο Β. Λέκκας. Αυτή ακριβώς όμως η επιλογή του μιας τόσο στοιχειώδους ενορχήστρωσης δεν είναι λίγο παράξενη; «Αυτά τα τραγούδια χρειάζονται ικανά χέρια και λαρύγγια και, είτε τα παίξεις πολύπλοκα είτε απλά, η ουσία τους παραμένει ίδια. Είτε με μεγάλες ορχήστρες είτε με μικρές αυτά που κυριαρχούν είναι το μεράκι και το βίωμα, τουλάχιστον αυτά πρέπει να υπάρχουν και να «βγαίνουν» στο κοινό», τοποθετείται απολύτως ξεκάθαρα επί του θέματος.
Και τι ελπίζει και προσδοκεί να δώσουν στον κόσμο αυτές οι δύο συναυλίες στην - από κάθε πλευρά - ζοφερή περίοδο που διάγει η χώρα μας; «Δεν έχει αλλάξει ποτέ ο στόχος μου σε σχέση με τα μηνύματα - αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο «μήνυμα» - που δίνω με την δουλειά μου. Η κατάσταση που ζούμε δείχνει ολοφάνερα πού ακριβώς θέλουν να πάνε τον κόσμο και έτσι και αλλιώς το ρεπερτόριο που θα τραγουδήσω, από το πρώτο μέρος με τους μεγάλους συνθέτες και ποιητές μας μέχρι το δεύτερο και αφιερωμένο στον Βασίλη Τσιτσάνη, είναι δομικά στοιχεία του πολιτισμού μας άρα αυτή τη στιγμή στοχοποιείται από τους ανθρώπους που θέλουν να ορίσουν τις ζωές και τις τύχες μας όπως εκείνοι θέλουν. Το τμήμα αυτό του πολιτισμού μας βλέπεις ήταν πάντοτε εν δυνάμει – αλλά και σε πολύ μεγάλο βαθμό - ενάντια στην εκάστοτε εξουσία, ειδικά τις πλέον αυθαίρετες μορφές της όπως η σημερινή και απόλυτα συνδεδεμένο με τον λαό οπότε είναι φυσικό και επόμενο να τους ενοχλεί», δηλώνει κατηγορηματικά ο Βασίλης. Και οτιδήποτε ενοχλεί μια τέτοια εξουσία πρέπει όχι μόνο να υποστηρίζεται αλλά και να ενισχύεται καθώς είναι η πλέον ορατή και άμεση αντίσταση σε αυτήν, θα προσέθετα εγώ...
