Θεσσαλονίκη: Η Θεσσαλονίκη είναι μια κλασική τσιμεντούπολη... Το πράσινο σπανίζει όχι μόνο στον κεντρικό δήμο, αλλά σε όλο το μήκος του πολεοδομικού συγκροτήματος, όπου υπολογίζεται ότι σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν μόνο 2,4 τ.μ. πρασίνου. Δηλαδή χώρος όσο ένα μικρό μπαλκόνι...
Τα ανενεργά στρατόπεδα μπορούν να δώσουν στη Θεσσαλονίκη «πνεύμονες» πρασίνου, αλλά δυστυχώς εν καιρώ κρίσης και αυτά κάποια στιγμή πιθανότατα θα βγουν στο «σφυρί» από το ΤΑΙΠΕΔ, στο όνομα της εξόφλησης του ελληνικού χρέους. Αντί για χώροι πρασίνου και αναψυχής, που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα της ζωής των κατοίκων, αν δεν αντιδράσουν οι τοπικές κοινωνίες,όσα βρίσκονται στις λεγόμενες ακριβές περιοχές, εν καιρώ θα μετατραπούν σε νέα οικοδομικά τετράγωνα, με πολυκατοικίες, εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία.
Χώροι πρασίνου και πολιτισμού
Στους δήμους όπου σήμερα ρημάζουν τα ανενεργά στρατόπεδα, οι κάτοικοι, αλλά και οι φορείς, αρχίζουν να οργανώνονται και να απαιτούν οι εκτάσεις αυτές να αποδοθούν στις τοπικές κοινωνίες προκειμένου να αποτελέσουν το «Οξυγόνο της Θεσσαλονίκης». Να γίνουν χώροι πρασίνου, ήπιας άθλησης, πολιτισμού.
Πολίτες που κατοικούν σε διαφορετικούς δήμους άρχισαν να συντονίζουν τον αγώνα τους και δημιούργησαν την Πρωτοβουλία Συλλόγων και Φορέων για τα Πρώην Στρατόπεδα. Στόχος της είναι να υπερασπιστεί τους δημόσιους χώρους και να αποτρέψει τυχόν ξεπούλημα των στρατοπέδων. «Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης συνειδητοποιούν την ολοένα εντεινόμενη σώρευση προβλημάτων που συνιστούν τη μετατροπή μιας οικονομικής κρίσης και σε περιβαλλοντική» επισημαίνουν τα μέλη της και σημειώνουν ότι οι κάτοικοί της Θεσσαλονίκης «ασφυκτιούν μέσα στις συνθήκες που επιβάλλει μια άναρχη και φρενήρης ανοικοδόμηση, που βέβαια σταμάτησε λόγω της κρίσης». «Η αναγκαιότητα ύπαρξης ελεύθερων, αδόμητων κοινόχρηστων χώρων, προβάλλει επομένως ως το προδήλως αυτονόητο» τονίζουν σε σχετικό ψήφισμα και δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν την τσιμεντοποίηση των στρατοπέδων.
Με δεδομένες τις προθέσεις της κυβέρνησης για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η Πρωτοβουλία δηλώνει ότι παράλληλα υπάρχει «βιομηχανία δικαστικών αποφάσεων αποχαρακτηρισμού ελεύθερων χώρων προορισμένων για πράσινο, παιδικές χαρές, πολιτισμό ήπιας μορφής, αθλητικές δραστηριότητες, οι οποίες αφοπλίζουν τα γενικά πολεοδομικά σχέδια των δήμων και δυναμιτίζουν το δημόσιο αγαθό της χρήσης του δημόσιου χώρου». Φέρει ως «τρανό και συνάμα τραγικό παράδειγμα» το πρώην Στρατόπεδο Καρατάσιου, έκτασης 689 στρεμμάτων, το οποίο προορίζεται να τσιμεντοποιηθεί στο όνομα της «ανάπτυξης» και της «εκπαίδευσης», παρότι υπάρχει αντίθετη γνώμη από την τοπική κοινωνία, η οποία αποτυπώθηκε με ψηφίσματα και αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του πρώην Δήμου Πολίχνης σε σχέση με την επιλογή της καλύτερης λύσης για τον εκ νέου πολεοδομικό σχεδιασμό της Πολίχνης.
Να μην πάνε στο ΤΑΙΠΕΔ
Η Πρωτοβουλία Συλλόγων και Φορέων, που παλεύει για το δημόσιο χαρακτήρα των ανενεργών στρατοπέδων της Θεσσαλονίκης, δηλώνει ότι θα αγωνιστεί ώστε να αποτραπεί η μεταβίβασή τους στο ΤΑΙΠΕΔ, που ήδη έχει στην κατοχή του τα καλύτερα φιλέτα ακινήτων, μεγάλα μετοχικά πακέτα των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων του Δημοσίου και το δίκτυο των υποδομών της χώρας (αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ κ.λπ.) με σκοπό την «αξιοποίησή» τους. Θα αγωνιστεί και για «την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου (Ν. 2745/1999) περί οικιστικής ανάπλασης των στρατοπέδων, σύμφωνα με τις διατάξεις του οποίου ένα μεγάλο μέρος της έκτασής τους αποδίδεται προς εξυπηρέτηση οικιστικών αναγκών του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων».
Επίσης ζητάει τον χαρακτηρισμό των πρώην στρατοπέδων με Προεδρικά Διατάγματα ή άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις ως κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, ενώ για τα αξιόλογα κτήρια που βρίσκονται εντός των στρατοπέδων προτείνει να χαρακτηριστούν ως ιστορικά μνημεία από το ΥΠΠΟ (ήδη έχουν υπάρξει ανάλογες αποφάσεις για μια σειρά κτήρια, π.χ. του πρώην στρατοπέδου Κόδρα, Παύλου Μελά) και αφού συντηρηθούν, να αποδοθούν για ήπιες πολιτιστικές χρήσεις. Ζητάει επίσης την απόδοση της ιδιοκτησίας των πρώην στρατοπέδων (Π. Μελά, Καρατάσιου, Ζιάκα, Μ. Αλεξάνδρου, Παπακυριαζή, Γ' Σώμα Στρατού, Νταλίπη, Κόδρα) στους δήμους στους οποίους ανήκουν γεωγραφικά, χωρίς φυσικά την ένταξή τους σε οποιαδήποτε σχέδιο «αξιοποίησής» τους.
«Δηλώνουμε ότι επιθυμούμε να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και συμπαράσταση στο δίκαιο αυτό αίτημά μας από κινήσεις, φορείς, πολίτες, από το σύνολο των εκπροσώπων της πολιτείας, της τοπικής και κεντρικής εξουσίας, ώστε να καμφθεί οποιαδήποτε ένσταση μικροπολιτικού ή γραφειοκρατικού χαρακτήρα που θα στερήσει από τη Θεσσαλονίκη το μέλλον της» αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο ψήφισμα.
«Μια σύγχρονη, ανθρώπινη, ευρωπαϊκή πόλη, όπως θέλουμε τη Θεσσαλονίκη, πρέπει να αναπτύσσεται και να απλώνεται μακριά από τον πυρήνα της, διασφαλίζοντας ελεύθερους χώρους πρασίνου και όχι να συρρικνώνεται μέσα στον ήδη πυκνοκατοικημένο αστικό ιστό» καταλήγει.
