"Καλούμε τους / τις συναδέλφους και συντρόφους τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όλοι και όλες μαζί, από τη Λισσαβώνα μέχρι τα Ουράλια και από τη Φινλανδία μέχρι την Κύπρο και την Τυνησία, να στηρίξουμε και να συμμετέχουμε στην Εναλλακτική Σύνοδο των Ευρωπαϊκών Κινημάτων, να συζητήσουμε και να διαδηλώσουμε από κοινού, να χτίσουμε δεσμούς ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης". Έτσι κλείνει το "κάλεσμα" της πρώτης Εναλλακτικής Συνόδου των Ευρωπαϊκών Κινημάτων, που στόχο έχει να δημιουργήσει μία άλλη Ευρώπη, μία Ευρώπη των λαών, με πρώτο σταθμό το Ποδηλατοδρόμιο, στην καρδιά της κρίσης, την Αθήνα.
Το Alter Summit οργάνωσε τις άμεσες κοινές προτεραιότητές για μια δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική και φεμινιστική Ευρώπη σε ένα Μανιφέστο, το οποίο γράφτηκε μετά από διαβούλευση πολλών ευρωπαϊκών οργανώσεων, συνδικάτων, κινημάτων, ινστιτούτων κοινωνικού προβληματισμού και θεωρίας που διήρκεσε 6 μήνες.
Το Μανιφέστο αυτό θα παρουσιαστεί στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ το Σάββατο 7 Ιουνίου. Έχοντας ως δεδομένο πως "η Ευρώπη στέκεται στην άκρη του γκρεμού, αντικρίζοντας την άβυσσο", το Μανιφέστο ζητεί την ανατροπή της λιτότητας και διεκδικεί την αληθινή δημοκρατία σε τέσσερις άξονες:
Ι) Να τελειώνουμε με τη σκλαβιά του χρέους
Τι ζητούν; Την άμεση ακύρωση των Μνημονίων που έχουν επιβληθεί από την τρόικα στις υπερχρεωμένες χώρες και την επιλεκτική ακύρωση μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους, χωρίς να πληγούν τα συμφέροντα των μικρών ομολογιούχων, καταθετών και συνταξιούχων. Σύμφωνα με το Μανιφέστο, "τα ποσά που πρέπει να ακυρωθούν πρέπει να καθοριστούν δημοκρατικά" και σε αυτό μπορεί να συμβάλει "ο λογιστικός έλεγχος του χρέους από οργανώσεις πολιτών". Ζητούν ακόμη την αναστολή των αποπληρωμών "μέχρι να διασφαλιστούν η οικονομική ανάπτυξη και η οικολογική μετάβαση, μέχρι να ενισχυθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα" και, κυριότερα, καλούν "να θεσπιστεί ένας εφάπαξ φόρος πλούτου για το πλουσιότερο τμήμα του πληθυσμού."
Σημειώνεται πως η "Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα -και άλλα δημόσια ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα- πρέπει να υποχρεούνται να δανείζουν απευθείας σε κράτη με χαμηλό επιτόκιο και υπό δημοκρατικό έλεγχο, χωρίς τους όρους που επιβάλλονται από νεοφιλελεύθερα προγράμματα 'μεταρρυθμίσεων'".
ΙΙ) Να οδηγηθούμε προς μια οικολογική και κοινωνική Ευρώπη μέσα από την ανατροπή της λιτότητας.
Με την παραδοχή πως η λιτότητα "οδηγεί την Ευρώπη βαθύτερα στην ύφεση" ζητούν την "ακύρωση ή άσκηση βέτο στις συνθήκες και τους κανονισμούς που τη στηρίζουν, όπως το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας, το Πακέτο Έξι Μέτρων (Six Pack), το Πακέτο Δύο Μέτρων (Two Pack) ή το Σύμφωνο για την Ανταγωνιστικότητα που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση" και βέβαια τη μείωση των εμπορικών ανισορροπιών "με τη ρύθμιση της πολιτικής των πλεονασματικών χωρών και όχι με την επιβολή λιτότητας στις ελλειμματικές χώρες."
Θέλουν φορολογική δικαιοσύνη με "ένα δίκαιο, σταθερό και προοδευτικό σύστημα φορολόγησης των εισοδημάτων", το πάγωμα της "αύξησης των φόρων κατανάλωσης στα βασικά αγαθά" και την κατάργηση των "φορολογικών παραδείσων, της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής". Ζητούν να "αναπτυχθούν δημόσια ευρωπαϊκής κλίμακας επενδυτικά προγράμματα με κοινωνικό έλεγχο, για την κοινωνική και οικολογική μετάβαση" και εξηγούν πως "οι προϋπολογισμοί της Ε.Ε. και των εθνικών κρατών θα πρέπει να αναπροσανατολιστούν προς αυτή την κατεύθυνση".
Επίσης, διεκδικούν να ενισχυθούν και να αναπτυχθούν τα κοινωνικά και οικολογικά αγαθά, να επαναπροσδιοριστούν και να επεκταθούν οι δημόσιες υπηρεσίες και να πάψουν οι ιδιωτικοποιήσεις.
ΙΙΙ) Να κατοχυρωθούν δικαιώματα για όλους και όλες: όχι στη φτώχεια και την επισφάλεια
Αιτούνται την "επαναφορά του δικαιώματος της συλλογικής διαπραγμάτευσης και κατοχύρωση της συλλογικής δράσης", των συλλογικών συμβάσεων, των εργασιακών δικαιωμάτων. Θα αγωνιστούν να μπει τέλος στην επισφάλεια. Απαιτούν να "τερματιστεί το κοινωνικό και μισθολογικό ντάμπινγκ στην Ευρώπη και τον κόσμο" , να αυξηθούν οι μισθοί και να θεσπιστεί ένας επαρκής ελάχιστος μισθός, να μειωθούν οι ώρες εργασίας, να μην υπάρχουν ανισότητες στους μισθούς και τις συντάξεις. Να πάψουν οι διακρίσεις και να προστατεύεται το δικαίωμα στην αξιοπρεπή στέγαση και στην ποιοτική ιατρική περίθαλψη. Τέλος, διεκδικούν "να ενισχυθεί η κοινωνική και πολιτική ένταξη των μεταναστών".
IV) Να δημιουργηθεί μια δημοκρατική οικονομία: οι τράπεζες να τεθούν στην υπηρεσία του δημόσιου συμφέροντος
Eξηγούν πως "η κατάρρευση του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος το 2008 δεν ήταν ένα ατύχημα, αλλά άμεση συνέπεια της χρηματοδότησης που εξυπηρετεί αποκλειστικά τους μετόχους και τους κερδοσκόπους σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος" και ζητούν "να αναθεωρηθούν οι δυσανάλογες χρηματοδοτήσεις στις ιδιωτικές τράπεζες και να ασκηθεί δημόσιος έλεγχος στις πτωχεύσεις τραπεζών" τονίζοντας πως "οι τράπεζες που διασώζονται πρέπει να κοινωνικοποιούνται". Τονίζουν την αναγκαιότητα επιβολής"ισχυρών και εκτελεστών ρυθμίσεων" και ζητούν τον πλήρη διαχωρισμό "των εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών" και τη "δημοκρατική επιτήρησή" τους.
