«Ας φτιάξουμε ένα συγκρότημα και ας βγάλουμε ένα εκατομμύριο δολάρια...» Αυτό ήταν το πολύ απλό – και επίσης πολύ ειλικρινές, οφείλουμε να το παραδεχθούμε...- που είπε ο Ray Manzarek όταν ο Jim Morrison του διάβασε τους στίχους του «Moonlight Drive». Και όντως το έκαναν σχηματίζοντας ένα από τα σημαντικότερα και διασημότερα γκρουπ όλων των εποχών, τους Doors στους οποίους ο δεύτερος ήταν φυσικά τραγουδιστής και ο πρώτος κιμπορντίστας, ιδιότητα που θα τον χαρακτήριζε και για πολύ αφότου η μπάντα έπαψε να υπάρχει, ως και τον θάνατο του από καρκίνο την προηγούμενη Δευτέρα.
Ο γεννημένος στο Σικάγο στις 12 Φεβρουαρίου 1939 από γονείς που είχαν μεταναστεύσει εκεί από την Πολωνία Ray Manzarek ασχολήθηκε από πολύ μικρός με την μουσική αλλά πήγε στο Λος Άντζελες για να σπουδάσει αρχικά νομικά, εγκατέλειψε σύντομα αυτές τις σπουδές αλλά σύντομα ξεκίνησε σπουδές κινηματογραφίας σε ένα άλλο τμήμα του ιδίου εκπαιδευτικού ιδρύματος, του UCLA. Συμφοιτητής του σε αυτό ήταν ο κατά σχεδόν πέντε χρόνια νεότερος του Jim Morrison και ο Manzarek ήταν ο πρώτος που διέκρινε ότι αυτός ο παράξενος μποέμ νεαρός που ήθελε να γίνει ποιητής είχε όχι μόνο την δυνατότητα να τραγουδήσει αλλά και εκείνη του να εξελιχθεί σε σταρ. Τα υπόλοιπα είναι βέβαια Ιστορία η οποία κατά μεγάλο ποσοστό οφείλεται στον Ray Manzarek αφού όντας μεγαλύτερος σε ηλικία, διαθέτοντας μουσικές γνώσεις αλλά ήδη και μια έστω και μικρή εμπειρία από συγκροτήματα ήταν εκείνος που οργάνωσε από κάθε πλευρά τους Doors (από το να επιλέξει τους άλλους δύο μουσικούς που συμπλήρωσαν την σύνθεση τους, τον κιθαρίστα Robbie Krieger και τον ντράμερ John Densmore μέχρι το να είναι ο βασικός συνθέτης και ο ενορχηστρωτής των τραγουδιών τους) αφήνοντας στον Morrison τον ρόλο του frontman και «πρόσωπου» του συγκροτήματος. Αν και εντελώς αντίθετοι ως χαρακτήρες συμπλήρωναν ιδανικά ο ένας τον άλλο αποτελώντας ένα άτυπο ηγετικό δίδυμο και δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι αν ο Morrison ήταν η ψυχή και η καρδιά της μπάντας ο Manzarek αναμφίβολα ήταν το μυαλό της.
O Ray Manzarek ήταν ο περισσότερο αφοσιωμένος από τους τρεις εναπομείναντες μετά τον θάνατο του Morrisosn το '71 στην ιδέα των Doors φτάνοντας – μετά τις θρυλούμενες απόπειρες για αντικατάσταση του τελευταίου από τον Iggy Pop, ίσως και τον Alice Cooper – μέχρι του σημείου να αναλάβει ο ίδιος την ερμηνεία στους δύο τελευταίους δίσκους τους. Μετά βέβαια από αυτούς συνέχισε να ασχολείται με την μουσική κυκλοφορώντας σποραδικά μερικά albums με σημαντικότερο μάλλον μια rock διασκευή ολόκληρου του «Carmina Burana» του Carl Orff το '83 με τη συνεργασία του σπουδαίου μινιμαλιστή συνθέτη Philip Glass.
Άνθρωπος σοβαρός, ήρεμος, και αρκετά στοχαστικός ο Ray Manzarek ήταν ένας μουσικός που (κυρίως) έπαιζε rock και όχι ένας «rock μουσικός» και αυτό κάνει πολύ μεγάλη διαφορά. Γι' αυτό και η μεγαλύτερη συνεισφορά του στην μουσική ήταν ακριβώς ως εκτελεστής και – λιγότερο ομολογουμένως – σαν συνθέτης. Αν και ξεκίνησε σαν πιανίστας ήταν από τους πρώτους που έφεραν στον ήχο του rock της εποχής τα ηλεκτρικά keyboards και πιο συγκεκριμένα το αρμόνιο. Ηταν ο αρχιτέκτονας και ταυτόχρονα ο στυλοβάτης του μουσικού οικοδομήματος των Doors με το χαρακτηριστικό στιλ του (άλλοτε πιο κοντά στην jazz και άλλοτε στο blues, μερικές φορές κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο ενώ μερικές φορές ήταν ορατά και κάποια στοιχεία της κλασικής μουσικής) ενώ παράλληλα είχε και τον πολύ δύσκολο ρόλο του να παίζει τις χαμηλές νότες με τα πεντάλ του αρμονίου του, γεγονός που επέτρεπε στους Doors να είναι το μοναδικό ίσως συγκρότημα της εποχής το οποίοι – τουλάχιστον για το μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής του – δεν είχε μπασίστα. Ηταν ο πρώτος στο αμερικανικό rock της δεκαετίας του '60 που έφερε στο προσκήνιο τα keyboards ως ισότιμο – αν όχι ανώτερο στην περίπτωση των Doors - ;όργανο της ηλεκτρικής κιθάρας και απ' αυτή την άποψη μπορεί ίσως να μην ήταν ο κορυφαίος αλλά αναμφισβήτητα ήταν ο σημαντικότερος εκτελεστής του οργάνου του για την εποχή του ο οποίος επηρέασε αναρίθμητους μεταγενέστερους και μάλλον έτσι αξίζει να τον θυμόμαστε παρά απλά ως «ένα μέλος των Doors». Αντιμετώπισε την μακρόχρονη μάχη του με τον καρκίνο με την πραότητα και την αξιοπρέπεια που τον διέκρινε πάντα σαν άνθρωπο μέχρι τον θάνατο του σε ηλικία εβδομήντα τεσσάρων ετών την Δεύτερα στο νοσοκομείο της γερμανικής πόλης Ρόζενχαϊμ αφήνοντας πίσω την από το 1967 σύζυγο του, τον επίσης μουσικό γιο τους και τρία εγγόνια. Ως εξαίρετος μουσικός λοιπόν έδωσε και το φινάλε που ταίριαζε, όχι ένα από τα clusters του αριστερού χεριού ή τα ταχύτατα περάσματα που έκαναν τόσο διακριτά προσωπικό το παίξιμο του στους Doors αλλά έναν αργό, απαλό, μελαγχολικό μα όχι θλιμμένο, γλυκό και όμορφο πιανίσιμο όπως άρμοζε σε μια πλήρη και ολοκληρωμένη ζωή όπως η δική του...See you on the other side Ray!
Μια θαυμάσια ζωντανή εκτέλεση (από το «Hollywood Bowl» to 1968, όταν το γκρουπ βρισκόταν στην ακμή του) ενός από τα καλύτερα και πλέον γνωστά τραγούδια των Doors, του «Light My Fire», η οποία είναι επίσης απολύτως ενδεικτική του τρόπου παιξίματος τους Ray Manzarek., τόσο ως προς την εξαιρετική τεχνική του όσο και ως προς τον ήχο του αγαπημένου του οργάνου μέχρι και το τέλος, του κλασικού πλέον για το rock Vox organ
