Αποτύπωσε στη ζωή και την τέχνη του την ίδια την ιδέα του μεσογειακού πολιτισμού, του ταξιδιού και της περιπλάνησης, της πολυπολιτισμικότητας. Γάλλος από επιλογή, Έλληνας στην καταγωγή, εβραίος και αριστερός, μποέμ, "περιπλανώμενος Ιουδαίος" με "φάτσα Έλληνα βοσκού", όπως ο ίδιος περιέγραφε τον εαυτό του, ο Ζωρζ Μουστακί έφυγε χθες από τη ζωή, αφήνοντάς μας κληρονομιά τα τραγούδια που απέδιδε με τη χαρακτηριστική φωνή του, αλλά και την ανάμνηση της παρουσίας του στο Φεστιβάλ Αυγής - Θούριου το 1976, στη Νέα Σμύρνη...
Ο Ζωρζ Μουστακί γεννήθηκε το 1934 στην Αλεξάνδρεια και το πραγματικό του όνομα ήταν Γιουσέφ. Οι γονείς του ήταν Έλληνες σεφαραδίτες Εβραίοι από την Κέρκυρα, οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει στην Αίγυπτο την περίοδο που ανήκε ακόμη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτό το έντονα πολυπολιτισμικό περιβάλλον επηρέασε το δημιουργικό του πνεύμα, αν και ο ίδιος έλεγε πως η παγκόσμια επιτυχία των τραγουδιών του οφείλεται στο γεγονός ότι είναι "πολύ γαλλικά".
Ο Μουστακί εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1951, όπου υιοθέτησε το όνομα Ζωρζ, προς τιμήν του Μπρασένς, τον οποίο θεωρούσε δάσκαλό του. Έγραψε περί τα 300 τραγούδια για τους μεγαλύτερους Γάλλους ερμηνευτές, ιδιαίτερα την Εντίθ Πιάφ, για την οποία συνέθεσε το "Milord" (1958), αλλά και τον Υβ Μοντάν, πριν τα τραγουδήσει ο ίδιος με επιτυχία.
Ο αυτοβιογραφικός "Μέτοικος" (1969), όπου περιγράφει τον εαυτό του ώς που τραγουδήθηκε αρχικά από την Πία Κολόμπο, έχει κάνει τον γύρο του πλανήτη και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (στα ελληνικά τραγουδήθηκε, μεταξύ άλλων, από τους Γ. Νταλάρα, Α. Καλογιάννη και τη Μελίνα Μερκούρη). Πολλά άλλα τραγούδια του έμειναν κλασικά, όπως αυτά που ερμήνευσε το 1966 ο Σερζ Ρεζιανί, ("Sarah", "Ma liberte", "Ma solitude", "Votre fille a vingt ans"), καθώς και τα "La Dame Brune" (το τραγούδησε η Μπαρμπαρά το 1968) ή ακόμη τα "Joseph" και "La Marche de Sacco et Vanzetti".
