Του Νίκου Κουρμουλή
Στα λαϊκά πάλκα των ερώτων και των ντουμανιών, των νταλκάδων που εξεγείρονται από το μπουζούκι του Ζαμπέτα, του Χιώτη και άλλων βαρυφορτωμένων όσο και ανεξιχνίαστων γιγάντων, σκάνε σαν ωστικό κύμα στα ξαφνιασμένα μάτια του σύγχρονου αναγνώστη, που έχει «εκπαιδευτεί» με τις εξορθολογισμένες μυθοπλασίες.
Ο ζωγράφος Τάκης Τζίφας ακολουθεί την επιθυμία του συγχωρεμένου μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Βαρβέρη, να μεταφέρει στο χαρτί μέρος των κατ' ιδίαν συνομιλιών τους. Ο ποιητής που συγκινούνταν με το γαλλικό τραγούδι και σπάραζε με Ζαγοραίο. Το ολιγοσέλιδο βιβλίο δεν κρατά τα προσχήματα ημερολογίου και βουτά καψωμένο στη λαγνεία των ξενυχτιών και των ταξιδιών της μνήμης, με τρόπο αψύκορο. Το αποτέλεσμα είναι ένας αλληγορικός αυτοσχεδιασμός σε ελεύθερη φόρμα, στον πανάχραντο κόσμο των ταπεινών.
Για όσους παλιότερους θυμούνται, το όνομα του Τάκη Τζίφα, επισταμένου θαμώνα στο «Χάραμα» και σε άλλα ιερά κονάκια λαϊκής μέθεξης, είχε γίνει τραγούδι από τον Τσιτσάνη, με τίτλο «Ο Τακατζίφας», τραγουδισμένο από την Μοσχολιού εκεί στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Μ' ένα ταξίμι καρφωμένο στο νου, να σιγοπίνει τις αβάσταχτες καψούρες, τους απωλεσμένους οιωνούς μιας κανονικής ζωής, το αέναο τριγύρι για μια Ιθάκη που δεν υπάρχει, ο συγγραφέας με σκωπτική-άκρως διονυσιακή διάθεση και χιούμορ που τσακίζει και τους πιο στυφούς διανοούμενους, σαλτάρει στη καρότσα της μύησης και απολαμβάνει τους κραδασμούς της.
Μέσα από το πρίσμα της χειμαρρώδους γραφής, που δεν μετατρέπεται σε καμία περίπτωση σε «χύμα» λογοδιάρροια, και τα πολύ καλά ελληνικά οι εικόνες μεταφέρονται με στάμπα γνησιότητας. Ο Τάκης Τζίφας βρίσκεται στον αντίποδα της περιφοράς της αυθεντίας, στους κόλπους του ακαδημαϊσμού. Μιας έντονης αναπόλησης, για εκείνα που χάθηκαν. Μ'ένα ρεμπέτικο συμφιλιώνει τις διαφορές μερίδας της Αριστεράς για το λαϊκό τραγούδι, έχοντας στο νου πως οι περιπλανώμενοι βάρδοι λειτούργησαν καταλυτικά στο θυμικό των αγωνιζόμενων αριστερών, με την απέχθειά τους προς την αστική εξουσία.
Μια ιεροτελεστία μαγική ξετυλίγεται στο συγκεκριμένο βιβλίο. Σαν Βαρδάρης που σου παίρνει το μυαλό και σου δίνει γνώση, τη γνώση της κληροδοτημένης κουλτούρας. Μια αλυσίδα αδιάψευστη και συνάμα λοιδορημένη, έρχεται να αναταταράξει τον καθησυχασμό του σημερινού βλέμματος. Μιας μεταμοντέρνας υποτίθεται οπτικής γωνίας, όπου το λίκνο της παράδοσης, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα υβριδικό ικρίωμα. Τόσο στα ακούσματα, στα διαβάσματα και στο σύνολο σχεδόν της τέχνης.
Ο μοναχικός συγγραφέας-εικαστικός από μια ραχούλα του παρόντος χρόνου, δίνει τη μάχη του με τη μετάλλαξη της κοινωνίας. Έχει σαν οδηγό το αγγέλιασμα των παρατήρησης και του βαθεμένου βιώματος. Γαντζωμένες οι λέξεις σε κάθε σελίδα, ανεμίζουν όπως οι πρασινοκόκκινες λάμπες σε επαρχιώτικο μαγαζί, μεταφέροντας τους καημούς ενός τόπου που μεταμορφωνόταν σε μια στροφή βαριάς ζεϊμπεκιάς. Άνθρωποι ασίκηδες, περήφανοι, με μια οδυνηρή μελαγχολία στη καρδιά, απλώνουν την παράτολμη σπονδή τους και απλά ο Τάκης Τζίφας την κοινωνεί τελετουργικά, σε εμάς. Ένα σπάνιο βιβλίο, μαρτυρία.
info
Τάκης Τζίφας «Συνοδεία εγχόρδων»
Εκδ.: Το Ροδακιό, Σελ: 72, τιμή: 10.65
