Ποια Βοστώνη, ποιος σεισμός στην Κίνα, ποια κρίση στην Ευρωζώνη; Ένα μόνο θέμα απασχολεί τη γερμανική κοινή γνώμη από το Σαββατοκύριακο, ένα θέμα κυριαρχεί στα δελτία ειδήσεων, τα τοκ σόου, στις κουβέντες στα καφενεία. Το αμάρτημα ενός αναμάρτητου, το κατάντημα του «καλού ανθρώπου» της Μπάγερν, η υπόθεση φοροδιαφυγής του Ούλι Χένες. Ο πρόεδρος του σχεδόν μόνιμου πρωταθλητή του γερμανικού ποδοσφαίρου δεν είναι απλώς ένας πανίσχυρος αθλητικός παράγοντας. Ήταν μέχρι χθες η ενσάρκωση του ταλαντούχου, δουλευταρά, συντηρητικού, φιλάνθρωπου Γερμανού, που δεν αποφεύγει τις συγκρούσεις και λέει πάντα τα πράγματα με το όνομά τους. Γι' αυτό και η αποκάλυψη ότι ο Χένες είχε «παρκάρει» μερικά εκατομμύρια στην Ελβετία για να μην πληρώνει φόρους έγινε το κύριο θέμα συζήτησης. Δεν ήταν ένας επιχειρηματίας, που συνελήφθη κλέπτων οπώρας, όπως πολλοί στο παρελθόν και στο μέλλον. Ήταν ένα πρότυπο για πάρα πολλούς ανθρώπους, που γκρεμίστηκε από το βάθρο του.
Η υπόθεση Χένες παίρνει κάθε μέρα που περνάει πιο μεγάλες διαστάσεις, όχι επειδή προκύπτουν νέα στοιχεία, αλλά επειδή ρίχνει λάδι στη φωτιά σε μια πολιτική κόντρα που κρατάει καιρό τώρα: για το φορολογικό σύστημα ως εργαλείο για την κοινωνική δικαιοσύνη, για τη φοροδιαφυγή ως έγκλημα έναντι του κοινωνικού συνόλου.
Στην υπόθεση Χένες υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια, άγνωστη για την ώρα στα δικά μας γεωγραφική μήκη και πλάτη: Ο Χένες πήγε στην εφορία και κατήγγειλε τον εαυτό του, ελπίζοντας ότι θα τη γλιτώσει πληρώνοντας ένα πρόστιμο και φυσικά τους διαφυγόντες φόρους. Από τότε που η γερμανική εφορία έχει αρχίσει να κυνηγάει συστηματικά τους παράνομους μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού, και με τη βοήθεια των διάφορων λιστών τύπου Λαγκάρντ, όλο και περισσότεροι επιλέγουν την αυτοκαταγγελία, για να γλιτώσουν τη φυλακή εάν εντοπιστούν. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτοί οι παραβάτες παραμένουν ανώνυμοι, πληρώνουν τα δέοντα κι έχουν μετά το κεφάλι τους ήσυχο. Πολύ σπάνια, η αυτοκαταγγελία «διαρρέει» στη δημοσιότητα, όπως έγινε στην περίπτωση του Χένες. Οπότε, ούτε καν ρεζίλι δεν γίνονται όσοι κλέβουν το Δημόσιο.
Τίθεται, λοιπόν, τώρα το ερώτημα: Γιατί κάποιος που έκλεψε δέκα ευρώ από ένα περίπτερο πάει φυλακή, ενώ κάποιος που κλέβει εκατομμύρια από το κοινωνικό σύνολο πληρώνει και φεύγει; Γιατί το οικονομικό έγκλημα των κατά κανόνα πλουσίων αμνηστεύεται τόσο εύκολα; Σ' αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει προεκλογικά η απογοητευμένη φίλη του Χένες, Άνγκελα Μέρκελ.
