Οι πολύ σοβαρές καταγγελίες των κατοίκων που συμμετέχουν στις Επιτροπές Αγώνα στη Χαλκιδική για τη λήψη DNA, χωρίς καν κατηγορίες, φέρνουν στη μνήμη την καταδίκη της Μεγ. Βρετανίας από το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για διατήρηση αποτυπωμάτων και δειγμάτων DNA πολιτών που δεν έχουν καταδικαστεί για κάποιο αδίκημα.
Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση που το Δικαστήριο εξέδωσε στις 4 Δεκεμβρίου 2008, η Βρετανία καταδικάστηκε έπειτα από προσφυγή δύο νέων από το Σέφιλντ. Η δε πρακτική των βρετανικών αρχών να διατηρήσουν τα δείγματα των DNA και αποτυπωμάτων των συγκεκριμένων αθώων χαρακτηρίστηκε ως παραβίαση του δικαιώματος σεβασμού της προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Η υπόθεση είναι γνωστή ως Marper case, από το όνομα του ενός νεαρού, καθώς ο δεύτερος ήταν ανήλικος και το όνομά του για λόγους προστασίας δεν έγινε ποτέ γνωστό.
Οι δύο νεαροί από το Σέφιλντ προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο καθώς επιθυμούσαν τη διαγραφή από τις βάσεις δεδομένων εφόσον δεν είχαν καταδικαστεί για κανένα αδίκημα μετά τη σύλληψή τους το 2004, για διαφορετικά αδικήματα ο καθένας.
Το δικαστήριο είχε επίσης επιδικάσει αποζημίωση ύψους 42.000 ευρώ στους δύο Βρετανούς, ενώ παράλληλα είχε υπογραμμίσει ότι η παρακράτηση των δειγμάτων των δύο ανδρών απέτυχε να διατηρήσει μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού συμφέροντος.
