“Μα καλά, γιατί δεν θέλετε να είναι ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές, γιατί εμποδίζετε τον κόσμο να ψωνίσει;» είπε ο Ευαγγελάτος του Σκάι σε εκπρόσωπο των εμποροϋπαλλήλων. Δεδομένου ότι την τελευταία τριετία το διαθέσιμο εισόδημα έχει μειωθεί κατά 20%, η φράση «ο κόσμος εμποδίζεται από τους υπαλλήλους να ψωνίσει» είναι αυτοδικαίως γελοία, αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό. Το θέμα μας είναι ότι κάθε φορά που κάποια ομάδα εργαζομένων απεργεί ή γενικώς αντιστέκεται στα κελεύσματα της κυβέρνησης, τα ΜΜΕ ανακαλύπτουν κάποιον κόσμο που εμποδίζεται να κάνει κάτι. Κι όταν λέμε κόσμο, εννοούμε τον ίδιο τον λαό, με το Λ κεφαλαίο.
Όταν δεν εργάζονται οι υπάλληλοι εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να ψωνίσει, όταν κλείνουν τα Τέμπη οι αγρότες εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να πάει στη Θεσσαλονίκη, όταν απεργούν οι εκπαιδευτικοί εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να μάθουν γράμματα τα παιδιά του, όταν απεργούν οι γιατροί και οι νοσηλευτές εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να γιατρευτεί, όταν απεργούν οι δικαστές εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να δικαστεί, όταν απεργούν οι ΔΕΗτζήδες εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να δει τη Σιλά, όταν απεργούν οι λιμενεργάτες εμποδίζεται ο Λαός που θέλει να σαλπάρει για λιμάνια ξένα.
Μα ποιος είναι τέλος πάντων ο Λαός; Σίγουρα δεν είναι Λαός οι υπάλληλοι, οι αγρότες, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι δικαστές, οι ΔΕΗτζήδες και οι λιμενεργάτες. Ο Λαός δεν μπορεί να εμποδίζει τον εαυτό του, διότι τότε δεν είναι Λαός, είναι αυτοάνοσο. Τότε ποιος είναι ο Λαός, μήπως είναι ο Ευαγγελάτος, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Καψής, ο Παπαχελάς, ο Αλαφούζος, ο Μπόμπολας, ο Ψυχάρης, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης; Χριστέ μου! Αυτό δεν είναι Λαός, αυτό είναι το θανατηφόρο κτήνος που προέκυψε από μια νύχτα πάθους ανάμεσα στους Πετσενέγους και τους Βασιβουζούκους!
Δεν μπορεί ο Κύριος να μας επεφύλαξε τέτοια μοίρα, μάλλον κάτι άλλο πρέπει να συμβαίνει. Ξέρετε τι συμβαίνει; Οι υπάλληλοι, οι αγρότες, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι δικαστές, οι ΔΕΗτζήδες και οι λιμενεργάτες είναι Λαός, υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν απεργούν και γενικώς δεν αντιστέκονται. Όταν απεργούν χάνουν προσωρινά τη λαϊκή ιδιότητα, όπως ο πρόεδρος μιας ΠΑΕ χάνει προσωρινά τη φίλαθλη ιδιότητα επειδή προέβη σε δημόσιες αποκαλύψεις για τις σεξουαλικές προτιμήσεις μελών της οικογένειας του διαιτητή.
Μετά το πέρας της απεργίας η ιδιότητα επανέρχεται, οι παραστρατημένοι ξαναγίνονται Λαός και συνεχίζουν ήσυχα τον βίο τους, χωρίς να προκαλούν τη δίκαιη οργή του Ευαγγελάτου.
