«Η φυλάκιση σήμερα είναι απάνθρωπη και ασυνεπής με το Σύνταγμα και διαπαιδαγωγεί στην υπακοή και όχι στη λογική σκέψη. Κάποια στιγμή η ιδέα να στείλεις στην φυλακή ένα άτομο μετατράπηκε σε εφιάλτη», τόνισε ο γνωστός πρώην δικαστικός Τζεράρντο Κολόμπο σε συνέντευξή του στον Bloger Νικόλα Μιρένζι.
Ο Κολόμπο είναι ένας από τους πλέον γνωστούς Ιταλούς δικαστικούς της ομάδας των «Καθαρών Χεριών» που έφεραν στην επιφάνεια τη «Μιζούπολη» του Μιλάνου και της Ιταλίας, που οδήγησε στην κατάρρευση της Α’ Ιταλικής Δημοκρατίας με τη διάλυση του Σοσιαλιστικού και του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και τον θάνατο του φυγόδικου πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργού Μπετίνο Κράξι στην Τυνησία.
«Η ιδέα να στείλω στην φυλακή ένα άτομο με βασάνιζε, και με έβαζε μπροστά σε άλυτα και αγχώδη ερωτηματικά. Άρχισα να σκέφτομαι ότι η φυλακή δεν ήταν πλέον συμβατή με την αίσθηση της δικαιοσύνης, την αντίληψή μου για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ερμηνεία μου για το Σύνταγμα. Πάνω απόλα πριν καν να το σκεφτώ ένιωθα όλη την αδικία της φυλακής. Μου ήταν πλέον απαράδεκτο. Έτσι, μετά από χρόνια σκέψης για αυτό, έχω βγάλει καταλήξει οριστικά σε μια γνώμη», τόνισε ο πρώην Ιταλός δικαστικός.
Ο Τζεράλντο Κολόμπο παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα το Μάρτιο του 2007, μετά από τριάντα τρία χρόνια υπηρεσίας, πρώτα ως δικαστής και έπειτα ως εισαγγελέας σε διάσημες δικαστικές έρευνες, από αυτή για τη μασονική και παρακρατική στοά P2 του Τζέλι και του Μπερλουσκόνι, το έγκλημα Αμπροσόλι, τα μαύρα ταμεία του δημόσιου ιταλικού επενδυτικού κολοσσού IRI έως τα «Καθαρά Χέρια», που άλλαξαν την Ιταλία, για να γίνει δικαστή του Ακυρωτικού Δικαστηρίου.
«Ζήτησα ισόβια κάθειρξη μόνο μία φορά στη ζωή μου. Όταν άκουσα ότι ο δικαστής την είχε απορρίψει, ανακουφίστηκα. Ήμουν χαρούμενος που δεν με άκουσε», τόνισε ο Κολόμπο.
Σήμερα, μετά από πολλές σκέψεις ο διάσημος Ιταλός πρώην δικαστικός κατέληξε σε ένα ριζικό συμπέρασμα: «Θεωρώ τη φυλακή, έτσι όπως είναι, ότι δεν είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Το άρθρο 27 του Συντάγματος ορίζει ότι «οι κυρώσεις δεν μπορούν να συνίστανται σε συμπεριφορές αντίθετες με την αίσθηση της ανθρωπιάς. Ωστόσο, αρκεί να περπατήσουμε σε οποιοδήποτε ιταλικό σωφρονιστήριο, με εξαιρετικά σπάνιες και μερικές εξαιρέσεις, για να συνειδητοποιήσουμε ότι οι συνθήκες στις οποίες ζουν οι κρατούμενοι αντικρούουν σκανδαλωδώς» το Σύνταγμα, συνέχισε ο Κολόμπο.
«Η φυλακή όπως είναι σήμερα στην Ιταλία πρέπει να καταργηθεί. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να το πω. Γνωρίζω τις αντιρρήσεις και ως εκ τούτου προσθέτω: η κατάργηση της φυλακής δεν σημαίνει ότι θα αφήνουμε ελεύθερους εκείνους που είναι επικίνδυνοι για να βλάψουν άλλους. Είναι δυνατόν να θέσουμε τους επικίνδυνους ανθρώπους σε συνθήκες που να μην μπορούν να είναι επικίνδυνοι. Υιοθετώντας μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία τους, αλλά εγγυώνται το δικαίωμά τους σε έναν ζωτικό χώρο, την υγεία, την αξιοπρέπεια, τη συναισθηματικότητα. Προχωρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο προς εναλλακτικά μέτρα στη φυλακή», συμπλήρωσε ο Κολόμπο, προειδοποιώντας ότι «σε μια κοινωνία χωρίς συγχώρεση, η τιμωρία εκπαιδεύει μόνο στην υπακοή. Διδάσκει σεβασμό για τους κανόνες λέγοντας ότι ο σεβασμός τους είναι πολύ ακριβός. Αντί να δείξει ότι ο κανόνας ανταποκρίνεται σε μια αρχή της λογικής».
