Μια παράσταση που στάθηκε ιστορική, όχι τόσο για την πολιτιστική όσο για την πολιτική εξέλιξη του τόπου μέσα στα χρόνια της δικτατορίας, όταν το κλίμα είχε πια αντιστραφεί και οι διαρκείς φοιτητικές κινητοποιήσεις θα κατέληγαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, Το μεγάλο μας τσίρκο, δηλαδή, παίρνει ως αφορμή ο εικαστικός Ζάφος Ξαγοράρης, στο έργο του Η παράσταση.
Πρόκειται για μια εικαστική εγκατάσταση σε δημόσιο χώρο, σε ένα πάρκινγκ στη συμβολή των οδών Ηπείρου και 3ης Σεπτεμβρίου, σε επιμέλεια Κατερίνας Γρέγου, στο πλαίσιο του προγράμματος "Έργο στην πόλη" του Οργανισμού ΝΕΟΝ.
Η Παράσταση του Ξαγοράρη θα φιλοξενηθεί από αύριο, στις 7.00 μ.μ., μέχρι και τις 29 Δεκεμβρίου λίγα μέτρα μακρύτερα από το ιστορικό Θέατρο Αθήναιον, στη συμβολή Μάρνη και Πατησίων, όπου το 1973 πρωτοπαρουσιάστηκε το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο, ξεσηκώνοντας κάθε βράδυ τους θεατές σε ένα αντιδικτατορικό ξέσπασμα, μέχρι την απαγόρευσή του από τη χούντα του Ιωαννίδη.
Αφετηρία της εγκατάστασης αποτελεί η μαρκίζα της παράστασης, η οποία ανακατασκευάζεται πάνω σε κινητή πλατφόρμα και παρουσιάζεται ακριβώς πίσω από το ερειπωμένο πια θερινό θέατρο, θέλοντας να προκαλέσει, «στους πεζούς όσο και στα διερχόμενα αυτοκίνητα μια στιγμιαία αναγνώριση, αλλά ταυτόχρονα και έναν αιφνιδιασμό που αναστέλλει τη δυσπιστία και γεφυρώνει απρόσμενα παρελθόν και παρόν», όπως παρατηρεί η επιμελήτρια Κατερίνα Γρέγου.
Η εγκατάσταση Η παράσταση είναι το πρώτο μέρος ενός πρότζεκτ που θα ολοκληρωθεί με μια ταινία και ένα βιβλίο, αποτέλεσμα μακροχρόνιας έρευνας του καλλιτέχνη πάνω στο ανέβασμα του έργου το 1973 και τον αντίκτυπό του στην πολιτιστική ιστορία της Ελλάδας.
Η αναφορά αποβλέπει στην υπενθύμιση ερωτημάτων σχετικά με τον ρόλο των καλλιτεχνών σε περιόδους κρίσης, τη δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ των διαφορετικών καλλιτεχνικών εκφάνσεων και, τέλος, την ιστορία του θεάτρου του τόπου μας και την ετοιμότητα των ανθρώπων του να αντιστέκονται ή να επηρεάζουν την κοινωνική πραγματικότητα.
