Πέντε βασικές παρατηρήσεις κατέθεσε στη γνωμοδότησή της εκ μέρους της Επιτροπής Αναφορών η Κωνσταντίνα Κούνεβα αναφορικά με το Σχέδιο Οδηγίας για την Προσβασιμότητα, μετά από συνεργασία με τους περισσότερους ευρωπαϊκούς φορείς που συμμετείχαν στη διαβούλευση. Συγκεκριμένα σημείωσε:
1. Ο χρόνος εφαρμογής της Οδηγίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει εφαρμογή σε 6 χρόνια. Είναι μεγάλο διάστημα, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε ότι τα ψηφιακά προϊόντα έχουν μικρό κύκλο ζωής. Προτείνουμε χρόνο εφαρμογής μέχρι 3 χρόνια.
2. Η εποπτεία εφαρμογής σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Πρώτα η ίδια η Ε.Ε. θα πρέπει να επιτηρήσει τη γρήγορη εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών και να μην καθυστερήσει την εφαρμογή της Οδηγίας. Έπειτα τα κράτη - μέλη πρέπει να συγκροτήσουν ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου, που θα διαπιστώνουν, για παράδειγμα, πόσο βάσιμες είναι οι αιτήσεις επιχειρήσεων να εξαιρεθούν από τους ενιαίους κανόνες προσβασιμότητας.
3. Το «δομημένο περιβάλλον». Για παράδειγμα τα ATM πρέπει να είναι προσβάσιμα για άτομα με αναπηρία και άλλα εμποδιζόμενα πρόσωπα. Αλλά η υποχρέωση μιας τράπεζας δεν εξαντλείται σ’ αυτό. Αν δεν υπάρχει η μπάρα, το κατάλληλο ασανσέρ για το αναπηρικό αμαξίδιο, η ειδική πρόσβαση για τον άνθρωπο με προβλήματα όρασης, το κατάλληλο προσωπικό που θα κατανοήσει τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου με νοητική στέρηση, τι νόημα θα έχουν τα προσβάσιμα ATM; Η προσβασιμότητα του δομημένου περιβάλλοντος είναι προϋπόθεση για όλα.
4. «Οικονομική» προσβασιμότητα. Με την Ευρωπαϊκή Πράξη Προσβασιμότητας προκύπτουν υποχρεώσεις των επιχειρήσεων να προσαρμόσουν τα προϊόντα και υπηρεσίες που παρέχουν. Υποχρεώσεις όμως προκύπτουν και για τα κράτη. Ποιος θα εγγυηθεί την οικονομική προσβασιμότητα, δηλαδή τη δυνατότητα του πολίτη με αναπηρία να πληρώνει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες; Θα πρέπει να προσέξουμε ώστε το κόστος για να γίνει προσβάσιμο ένα προϊόν να μην περάσει στους ανθρώπους με αναπηρία. Άλλωστε ξέρουμε ότι η αναπηρία οδηγεί ευκολότερα στη φτώχεια. Η προσβασιμότητα δεν μπορεί να είναι μόνο για λίγους που έχουν εισοδήματα.
5. Εκπροσώπηση. Πρέπει να εκπροσωπούνται οι συλλογικοί φορείς των ΑμεΑ, τόσο στη σχεδίαση όσο και στην αξιολόγηση των προϊόντων και υπηρεσιών.
