Η Μαρία Κηλαηδόνη είναι κόρη του Λουκιανού Κηλαηδόνη και της Άννας Βαγενά και, όπως η μεγαλύτερη αδελφή της Γιασεμή ακολουθώντας τα βήματα της μητέρας τους έγινε ηθοποιός, αυτή ασχολήθηκε με τη μουσική γράφοντας και ερμηνεύοντας τραγούδια. Κάπου εδώ θα μπορούσε να τελειώνει η ιστορία της και να μοιάζει με αρκετές ακόμα... Όμως ο πρώτος της δίσκος «Τυρκουάζ», που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες, δείχνει ότι η περίπτωσή της είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες. Μπορεί, δηλαδή, η Μαρία Κηλαηδόνη σαφώς να κληρονόμησε όχι μόνο τα βιολογικά, αλλά και τα... μουσικά γονίδια του πατέρα της, αλλά η «υποψιασμένη» αθωότητα των βιωματικών τραγουδιών της και η φρεσκάδα της ερμηνείας της αποδεικνύουν ότι είναι απόλυτα δικαιολογημένη σε κάτι που δηλώνει με απλότητα, αλλά και πάσα ειλικρίνεια: ότι μπορεί μεν η οικογένειά της να τη βοήθησε και να τη στήριξε στο να ακολουθήσει την κλίση της στη μουσική, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η αιτία που έγινε τραγουδοποιός!
* Το γεγονός ότι είστε κόρη ενός μουσικού και μιας ηθοποιού έπαιξε ρόλο στο να ασχοληθείτε με κάτι δημιουργικό, ή πιστεύετε ότι αυτό θα συνέβαινε έτσι και αλλιώς; Τι σας έκανε να επιλέξετε τη μουσική και όχι την υποκριτική, όπως η αδελφή σας;
Μπορώ να πω ότι σε εμένα αρχικά το γεγονός ότι είμαι κόρη δύο καλλιτεχνών λειτούργησε μάλλον ανασταλτικά, αφού μου πήρε αρκετά χρόνια για να στραφώ επαγγελματικά στην πραγματική μου αγάπη, τη μουσική, έχοντας σπουδάσει κάτι τελείως διαφορετικό. Παρ' όλα αυτά, τα ερεθίσματα που έχω δεχθεί μεγαλώνοντας στη συγκεκριμένη οικογένεια σίγουρα έχουν παίξει πολύ μεγάλο ρόλο. Τώρα σχετικά με το γιατί μουσική και όχι υποκριτική, νομίζω πως η μουσική είναι απλώς πολύ πιο ταιριαστή με τον χαρακτήρα μου.
* Το επώνυμο Κηλαηδόνη είναι τελικά για εσάς βαριά «κληρονομιά» στην οποία πρέπει να ανταποκριθείτε, ή αντίθετα κάτι που σας άνοιξε «πόρτες»;
Θαυμάζω τη δουλειά και των δύο γονιών μου και, έχοντας για πολλά χρόνια στο νου μου την αναπόφευκτη σύγκριση με τη μουσική του πατέρα μου, φοβόμουν αρκετά να τολμήσω να μπω σε αυτόν τον χώρο. Ευτυχώς, μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα ότι ο καθένας μας έχει να προσθέσει κάτι μοναδικό και τελείως προσωπικό σε όποιον χώρο και να δραστηριοποιηθεί. Δεν θεωρώ ότι το επώνυμό μου μου έχει ανοίξει πόρτες. Έως τώρα έχω ακολουθήσει την ίδια διαδρομή που θα ακολουθούσε οποιαδήποτε νέα τραγουδοποιός.
* Μπορεί μεν, όπως έχετε δηλώσει, να εκτιμάτε τη μουσική του πατέρα σας, αλλά πιστεύετε ότι έχει επηρεάσει τη δική σας;
Σίγουρα ναι, εκτός από τη δική του μουσική, που την εκτιμώ ιδιαιτέρως, με τον πατέρα μου έχουμε πολλά κοινά ακούσματα και επιρροές. Μεγάλωσα με τις μουσικές που άκουγε στο σπίτι, τις οποίες ακόμη και σήμερα προτιμώ πολλές φορές να ακούσω και εγώ.
* Ποιο τραγούδι του αλήθεια σας αρέσει περισσότερο και γιατί;
Αυτή δεν είναι εύκολη ερώτηση. Αν παρ' όλα αυτά έπρεπε να διαλέξω ένα, νομίζω πως θα ήταν το «Χαμηλή πτήση».
* Θα μοιραζόσαστε τη σκηνή μαζί του σε ένα ολόκληρο και εντελώς δικό του πρόγραμμα;
Είχα την τύχη να συνυπάρξω με τον Λουκιανό πολλές φορές στην ίδια σκηνή και θα το έκανα ξανά με μεγάλη μου χαρά.
* Οι σπουδές σας συνετέλεσαν καθόλου στο να ασχοληθείτε με τη μουσική; Θεωρείτε ότι έχουν διαμορφώσει καθόλου τα τραγούδια σας στιχουργικά ή με κάποιον άλλο, υποσυνείδητο ίσως, τρόπο;
Μέσα από την ενασχόλησή μου με το αντικείμενο της Κοινωνικής Εργασίας βίωσα πολλές καθοριστικές για εμένα εμπειρίες. Ωρίμασα και ήρθα πιο κοντά στο ποια είμαι πραγματικά. Και πιστεύω πως αυτό που είμαι αντανακλάται καθαρά στα τραγούδια μου, στον στίχο, αλλά και στη μουσική.
* Ποια μουσικά ιδιώματα -ελληνικά και μη- και ενδεικτικοί δημιουργοί τους θα λέγατε ότι είναι οι κυριότερες επιρροές σας;
Οι κυριότερες επιρροές μου νομίζω έρχονται από το κλασικό rock αλλά και από την folk, την jazz, την country, τα blues και αυτό που ονομάζουμε Americana. Αν πρέπει να αναφέρω ενδεικτικά κάποιους δημιουργούς, αυτοί θα ήταν ο Bob Dylan, η Janis Joplin, ο Ray Charles, η Norah Jones, ο Townes Van Zandt αλλά και Έλληνες τραγουδοποιοί, όπως είναι ο Λουκιανός, ο Βαγγέλης Γερμανός, η Αφροδίτη Μάνου και άλλοι.
* Τι σας έκανε να ηχογραφήσετε τον δίσκο στο απομονωμένο Μεταξοχώρι, όπου βρίσκεται το εξοχικό της οικογένειάς σας, και όχι σε ένα αθηναϊκό στούντιο του οποίου οι τεχνικές δυνατότητες θα ήταν φυσικά πολύ πιο άρτιες και καλύτερες;
Είμαι από τους ανθρώπους που αγαπούν ιδιαίτερα την ηρεμία που έχει η ζωή κοντά στη φύση. Ήθελα λοιπόν ο πρώτος μου δίσκος να ηχογραφηθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον, χωρίς την «φασαρία» της πόλης και δίχως κανέναν χρονικό περιορισμό. Είμαι υπερήφανη για το ότι αυτό επιτεύχθηκε και γιατί, από τα λεγόμενα όσων τον έχουν ακούσει, ο δίσκος αυτός αποπνέει τελικά ηρεμία.
* Το τυρκουάζ είναι το αγαπημένο σας χρώμα ή υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που επιλέξατε αυτή τη λέξη ως τίτλο του δίσκου;
Οι λόγοι είναι πολλοί. Έκτος του ότι αγαπώ αυτό το χρώμα, οικογενειακώς αγαπάμε τον ομώνυμο ημιπολύτιμο λίθο ως κόσμημα. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμαζαν η «καλή πέτρα» που φέρνει τύχη. Επίσης κάποιοι φίλοι που άκουσαν τον δίσκο πριν αυτός κυκλοφορήσει, μου είπαν ότι τα τραγούδια του αποπνέουν ένα μπλε - τυρκουάζ χρώμα.
* Θα λέγατε ότι τα τραγούδια σας είναι κυρίως βιωματικά ή ακόμα και αυτοβιογραφικά; Αφηγείστε ιστορίες ή κινείστε κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο;
Τα τραγούδια αυτού του πρώτου μου δίσκου είναι αμιγώς βιωματικά. Ακούγοντάς τον, πλέον, παρατηρώ ότι κατά κάποιο τρόπο και μάλλον υποσυνείδητα, ήθελα αρχικά να μιλήσω για εμένα και για το τι με απασχολεί αυτή την περίοδο της ζωής μου. Στους επόμενους δίσκους πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει.
* Νομίζω πάντως -για να κάνω μια μάλλον αναπόφευκτη σύγκριση- ότι η στιχουργία σας είναι πολύ λιγότερο σαρκαστική και, αντιθέτως, αρκετά πιο πολύ γλυκόπικρη, ίσως ακόμα και μελαγχολική, από του πατέρα σας. Έτσι δεν είναι;
Νομίζω ότι υπάρχει μάλλον αυτοσαρκασμός σε κάποια σημεία και σίγουρα διακρίνεται μια μελαγχολία για κάποιες καταστάσεις του παρελθόντος που πλέον έχουν τελειώσει. Αυτή τη γλυκιά μελαγχολία τη συναντά κανείς και στα τραγούδια του Λουκιανού.
* Τι σας έκανε αλήθεια να διασκευάσετε ένα παλαιό ελαφρό τραγούδι όπως το «Εγώ θα σ’ αγαπώ και μη σε νοιάζει» και γιατί έπρεπε να είναι ντουέτο με τον μπαμπά σας;
Είναι ένα από τα τραγούδια που έχουμε πει παρέα πολλές φορές στη σκηνή και αγαπάμε και οι δυο μας πολύ. Νομίζω ότι αποτέλεσε ένα ωραίο ντουέτο πάτερα - κόρης.
* Τα προσεχή σας σχέδια; Άμεσα, για τη νέα σεζόν, αλλά και μακροπρόθεσμα;
Τον χειμώνα θα θέσουμε ξανά σε λειτουργία την πολύ όμορφη μουσική σκηνή του θεάτρου «Μεταξουργείο», γνωστή και ως «Πατάρι», στο οποίο εμφανιζόταν ο Λουκιανός για πολλές σεζόν. Σχεδιάζω, λοιπόν, να κάνω κάποιες εμφανίσεις εκεί με τους μουσικούς μου και προσκεκλημένους που εκτιμώ. Αυτές λογικά θα ξεκινήσουν γύρω στα μέσα Νοεμβρίου. Θα προηγηθεί εμφάνισή μας στις 8 Οκτωβρίου στο «Jazz Point» στο Σύνταγμα.
Κατά μιαν έννοια, λοιπόν, η Μαρία Κηλαηδόνη θα περάσει τον χειμώνα όχι απλώς σε έναν ακόμα «οικογενειακό», αλλά και στον φυσικό της χώρο...
