Β1. α. Ακόμα και οι τρυφερές σχέσεις μας με τα άψυχα είναι φιλία. ΛΑΘΟΣ
β. Η αμοιβαιότητα των αισθημάτων είναι απαραίτητη προϋπόθεση της φιλίας. ΣΩΣΤΟ
γ. Η φιλία δεν αποκλείει την προσδοκία οποιασδήποτε υλικής ανταμοιβής και ευχαρίστησης. ΣΩΣΤΟ
δ. Η τέλεια φιλία είναι εκείνη που στηρίζεται σε ηθικές αξίες. ΣΩΣΤΟ
ε. Σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής μας μπορούμε να στηριχτούμε και σε άλλους συμπαραστάτες και συμβούλους εκτός από έναν φίλο. ΛΑΘΟΣ
Β2. α) Διαίρεση: Διαιρετέα έννοια: φιλικές σχέσεις. Διαιρετική βάση: είδη φιλίας / κατά τον Αριστοτέλη. Μέρη Διαίρεσης: «διά το χρήσιμον», «δι' ηδονήν», «διά το αγαθόν». Αιτιολόγηση: Αιτιολογείται το κάθε είδος φιλικής σχέσης. Ενδεικτική λέξη «επειδή» - εισαγωγή δευτερευουσών αιτιολογικών προτάσεων.
Εναλλακτικά
Παραδείγματα: Παρατίθενται ενδεικτικά παραδείγματα για το πότε είναι χρήσιμος ο φίλος (για τις υποθέσεις ... φιλοδοξίες μας κ.τ.λ.) και για την ευχαρίστηση που προκαλεί η φιλία (είναι διασκεδαστικός ... συμπαίκτης κ.τ.λ.)
β) Άλλωστε: εμφατική πρόσθεση επιχειρήματος / δηλαδή: επεξήγηση / Όταν: προϋπόθεση / λοιπόν: συμπέρασμα.
Β3. α) εγκωμίασαν: επαίνεσαν / ύμνησαν, ευχαρίστηση: τέρψη / απόλαυση / ικανοποίηση, συναναστροφής: επαφής / επικοινωνίας / συγχρωτισμού, ακατάλυτη: απόρθητη / ανίκητη, φθείρεται: διαβρώνεται / καταστρέφεται
β) οικεία: ξένα / ανοίκεια, επιδέξιος: αδέξιος / ανίκανος, ωφέλεια: ζημία / βλάβη, αξία: απαξία, αυστηρό: επιεικές / χαλαρό
Β4. α) «διά το χρήσιμον»: όρος - παραπομπή διακειμενικότητας «αγαπά»: αμφισβήτηση / εμφατική ειρωνεία (υλικό ή ηθικό): επεξήγηση / διευκρίνιση
β) β' ενικό ρηματικό πρόσωπο: αμεσότητα, ζωντάνια, οικειότητα.
α' πληθυντικό ρηματικό πρόσωπο: καθολικότητα - συλλογικότητα, ενεργοποίηση του δέκτη για τον προβληματισμό του πομπού.
