Την κατ' εξαίρεση δυνατότητα χορήγησης μεγάλων δανείων διάσωσης σε χώρες αμφίβολης ικανότητας να αποπληρώσουν το χρέος τους προβλέπει αλλαγή που αποφάσισε στους κανονισμούς του το ΔΝΤ. Παράλληλα, προχώρησε σε ακόμη ένα "mea culpa" για το ελληνικό χρέος, καθώς σε πολυσέλιδη έκθεση παραδέχεται ότι η συμμετοχή του στο 1ο Μνημόνιο το 2010 αποφασίστηκε, παρ' ότι το χρέος ήταν μη βιώσιμο, για να μη μεταδοθεί η κρίση.
Η ανακοίνωσή του ΔΝΤ για χορήγηση μεγάλων δανείων σε χώρες που δεν έχουν «υψηλή πιθανότητα» βιωσιμότητας του χρέους τους ήρθε μία εβδομάδα αφότου κατάργησε την εξαίρεση χορηγήσεων που είχε εισάγει το 2010 που επέτρεψε τη χορήγηση μεγάλων δανείων διάσωσης σε Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία. Όπως σημειώνει, θα επιτρέπει τη χορήγηση αυτών των μεγάλων δανείων με την προϋπόθεση ότι οι χώρες που δανείζονται θα μπορούν παράλληλα να εξασφαλίζουν πιστώσεις (από δημόσιες ή ιδιωτικές πηγές) υπό όρους που θα επιτρέπουν τη βελτίωση των προοπτικών βιωσιμότητας του χρέους τους, αλλά και ότι θα δίνουν επαρκείς εγγυήσεις για τα κεφάλαια του Ταμείου.
Στελέχη του Ταμείου ανέφεραν ότι αυτό μπορεί να απαιτήσει ανασχεδιασμό του υφιστάμενου χρέους που κατέχουν ιδιώτες με την επιμήκυνση των προθεσμιών αποπληρωμής του ή με άλλους όρους, αλλά όχι την πλήρη αναδιάρθρωσή του με μείωση των επιτοκίων ή του κεφαλαίου, η οποία, όπως σημείωναν, θα μπορούσε να αναστατώσει τις αγορές.
Σύμφωνα με το Reuters, οι αλλαγές που επέρχονται επιτρέπουν στο ΔΝΤ να συνεχίσει να διαχειρίζεται κρίσεις χρέους όπως στην Ελλάδα το 2010, κατά τις οποίες το χρέος μιας χώρας εμπίπτει στις προηγούμενες κατηγορίες του Ταμείου περί σαφούς μη βιωσιμότητας.
