ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Αν το καλοσκεφτείτε, από τέως -ή πρώην, τέλος πάντων- δεν πάμε καθόλου άσχημα. Έχουμε τον Καραμανλή της Ραφήνας, ο οποίος ρίχνει τη βαριά και σιωπηλή του σκιά στην παράταξη. Τον Γεώργιο Παπανδρέου του Ανδρέα, ο οποίος δεν φείδεται διαλέξεων, δηλώσεων, ακόμα και πολιτικών πρωτοβουλιών, όπως το ΚΙΔΗΣΟ. Τον Σημίτη του εκσυγχρονισμού και των επιλεκτικών παρεμβάσεων. Τον Μητσοτάκη, που παραμένει πάντα Μητσοτάκης. Ακόμα και τον Παπαδήμο, που πέρασε ως τραπεζίτης και παραμένει τραπεζίτης.
Πιο πρώην απ' όλους τους πρώην όμως, και πιο τέως απ' όλους τους τέως, αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων ο Αντώνης Σαμαράς. Ο οποίος έχει μια ειδοποιό διαφορά από τους υπόλοιπους: Δεν αποδέχεται ότι είναι τέως. Ούτε πρώην καλά-καλά δεν αποδέχεται ότι είναι. Δηλώνει παρών σε κάθε ευκαιρία, στα ελληνικά, στα γερμανικά, τώρα τελευταία και στα ισπανικά. Και γλώσσα δεν βάζει μέσα, είτε αφορά στην οικονομία, είτε στην πολιτική του, είτε στη χώρα. Σε αναμμένα κάρβουνα τους κρατάει τους δελφίνους.
Πολιτικός είναι, θα πείτε, μαθημένος στα πάνω και στα κάτω της εξουσίας, άρα ποιος ο ψόγος αν επιμένει πρωθυπουργικά, αρχηγικά, και κάτι παραπάνω; Ουδείς ασφαλώς. Αλλά, βρε αδελφέ, ας μας πει κάτι καινούργιο. Τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά; Εγώ τα έκανα όλα καλά, αλλά οι λαϊκιστές μού πήραν την μπουκιά από το στόμα; Κάνε και λίγη αυτοκριτική, άνθρωπε. Έστω για να εξηγήσεις για ποιο λόγο οι λαϊκιστές σε νίκησαν κατά κράτος. Τι έκανες λάθος και τα κατάφεραν να αλώσουν το Μαξίμου και τη χώρα. Πού τα θαλάσσωσες και σε μαύρισαν.
Μπα. Το μεγαλείο του ανδρός δεν καταδέχεται τέτοιες μικρότητες. Κατηγορεί τους Ευρωπαίους φίλους του, ότι του τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια. Κι ότι διευκολύνουν τους λαϊκιστές. Βγάζει λόγους κατά του λαϊκισμού. Περιμένει τη μεγάλη στιγμή που η παράταξη, η χώρα, η Ευρώπη, θα τον παρακαλέσουν: Έλα να μας σώσεις! Και δείχνει έτσι όχι μόνο ότι δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας. Αλλά δεν έχει και αίσθηση χιούμορ. Αλλιώς θα καταλάβαινε τι προκαλεί κλάμα και τι γέλιο.
Παρ' όλα αυτά, αν θεσπιστεί ένα Όσκαρ για τους τέως, αυτόν θα δείξουμε όλοι και ομοθυμαδόν: and the Oscar goes to... Γιατί υπήρξε αστέρας ως "ουδείς αναμάρτητος" και παραμένει ως αναμάρτητος...
