Του Θανάση Καρτερού
Δεν τη λες και μικρή τη συγκέντρωση των "ευρωπαϊστών" στο Σύνταγμα την Πέμπτη. Ούτε και χωρίς σημασία. Γιατί έβγαλε στην επιφάνεια εκείνο που οι πάντες υποψιάζονται και σε κάποιο βαθμό καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις. Ένα ρεύμα μέσα στη θάλασσα της λαϊκής πλειοψηφίας που τάσσεται υπέρ της παραμονής στο ευρώ: Το ρεύμα ευρώ πάση θυσία. Με όποια υποχώρηση. Με όποιο κόστος για τη λαϊκή κυριαρχία, για την εθνική ανεξαρτησία, για το επίπεδο ζωής.
Ήταν βέβαια στην πρώτη γραμμή ο Άδωνις, ο Πλεύρης και οι παρατρεχάμενοι. Υπήρξαν και οι ανοησίες περί σταλινισμού και πράσινα άλογα. Δεν έλειπαν όμως και οι ευπρεπέστεροι. Για να αποδειχτεί ότι και οι ευρώ - πάση - θυσία έχουν τις συνιστώσες τους. Ο κορμός τους παραμένει βέβαια ούλτρα δεξιός. Αλλά έχει νερώσει λίγο το πράγμα με το Ποτάμι, το νερουλιασμένο ΠΑΣΟΚ, τις δυνάμεις εκείνες που πλαγιοκοπούν στις διαπραγματεύσεις την κυβέρνηση με πιο μετριοπαθές πρόσωπο.
Δημοκρατία έχουμε, ας διαδηλώσουν κι αυτοί, θα πεις. Ωστόσο έχει τη σημασία του που ξεκόλλησαν από τον καναπέ και τα δελτία των οχτώ άνθρωποι για τους οποίους η διαδήλωση ταυτίζεται περίπου με την αλητεία. Ότι βγήκαν από το καβούκι τους μετά το χαστούκι των εκλογών. Αυτό σημαίνει ότι ανησυχούν από την αποφασιστική στάση της κυβέρνησης. Ότι έχουν ξεθαρρέψει μπροστά στη σκληρή στάση των δανειστών. Κι αποφάσισαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Εν ονόματι του ευρώ!
Αν περιμένουμε ότι το πράγμα θα ξεφουσκώσει, μάλλον θα πέσουμε έξω. Γιατί έχει ρίζες αυτού του είδους ο "ευρωπαϊσμός". Στη διαπλοκή και στην καλομαθημένη ολιγαρχία. Σε κάποια στρώματα της μεσαίας τάξης που μέχρι τώρα απολαμβάνουν το ευρώ για τον εαυτό τους και τις θυσίες για τους άλλους. Σε έναν συντηρητικό κόσμο που εχθρεύεται κάθε ιδέα αλλαγής και δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστή την Αριστερά. Σε έναν πολύχρωμο κόσμο που καλοπερνούσε χρόνια ολόκληρα προσκολλημένος στο δικομματικό κράτος.
Να μάθουμε να ζούμε μ' αυτούς. Με την κατσαρόλα και τη λατρεία του Γιούνκερ. Με τους νοσταλγούς ενός παρελθόντος που εξακολουθεί να έχει ισχυρά κοινωνικά ερείσματα, γιατί είναι πολλοί οι χαμένοι από τη σημερινή πολιτική. Να προσπαθήσουμε μόνο να αποκόψουμε αυτούς που έχουν συμφέρον από την παλινόρθωση, από τους αφελείς του δουλικού "ευρωπαϊσμού". Ψύχραιμα και πειστικά...
