ΚΑΝΝΕΣ, ΑΠΟΣΤΟΛΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΤΕΡΖΗΣ
Όλα τα φώτα εδώ στο Φεστιβάλ των Καννών είναι στραμμένα στην Κέιτ Μπλάνσετ και στην ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί (Κάρολ, του Τοντ Χέινς). Βασισμένη στο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ The price of salt (Η τιμή του αλατιού), που εξέδωσε στα 1952 με ψευδώνυμο, η ταινία μιλά για την ερωτική σχέση ανάμεσα σε δυο γυναίκες, διαφορετικής κοινωνικής τάξης αλλά και ηλικίας, κόντρα στον πουριτανισμό της εποχής... Ο Τοντ Χέινς ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στο μελόδραμα, την κοινωνική κριτική αλλά και το σχεδόν «παραδοσιακό» love story.
Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη στο φετινό Φεστιβάλ είναι Ο νόμος της αγοράς του Γάλλου σκηνοθέτη και ηθοποιού Στεφάν Μπριζέ (η ταινία συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα) που εστιάζει στο αδιέξοδο της ζωής ενός άνεργου, του Τιερί, που έχει πιαστεί στη μέγκενη της οικονομικής κρίσης (πρωταγωνιστεί ο Βενσάν Λιντόν δίνοντας μια καθηλωτική ερμηνεία). Ο Τιερί είναι ένας από τους 700 εργαζόμενους που απολύθηκαν από ένα εργοστάσιο. Τώρα προσπαθεί να ζήσει την οικογένειά του με τα 500 ευρώ που παίρνει ως επίδομα ανεργίας. Ταυτόχρονα αγωνίζεται με κάθε τρόπο να ξαναβρεί δουλειά, συμμετέχει σε προγράμματα επανεκπαίδευσης, προσπαθεί να μάθει τα «μυστικά» για να κάνει καλή εντύπωση στους υποψήφιους εργοδότες του, έχει να ξεπληρώσει το στεγαστικό δάνειο για το σπίτι που έχει αγοράσει και ψάχνει να βρει τρόπο ώστε ο ανάπηρος γιος του να μην εγκαταλείψει τις σπουδές του...
Ο Κώστας Γαβράς, που χθες το βράδυ παρουσίασε εδώ στις Κάννες το «κλασικό» πλέον Ζ σε μια βερσιόν που έχει ψηφιακά αποκατασταθεί, «κατανοεί και στηρίζει» τον Γιάνη Βαρουφάκη, όπως είπε σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ. Για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, τόνισε πως ο ελληνικός λαός πρέπει να στηρίξει την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στις προηγούμενες κυβερνήσεις, λέγοντας: «Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πως οι άλλοι ήταν τόσα χρόνια. Τώρα τα πράγματα μπορούν, πρέπει, να αλλάξουν. Είναι όπως και στον κινηματογράφο, δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο φιλμ για χρόνια και χρόνια. Ποιος δημιούργησε αυτή την κατάσταση; Την κρίση; Οι Τσοχατζόπουλοι, οι Παπανδρέου, ο Σαμαράς... Και αν δεν αλλάξει η παιδεία και η νοοτροπία... Και ιδίως η πολιτική. Όσο για τον πολιτισμό, είναι ο πρώτος που την πληρώνει στην κρίση. Νομίζω πως όσο περισσότερο οι ταινίες που γυρίζονται είναι εθνικές, αυθεντικές, τόσο περισσότερο έχουν πιθανότητες να αποκτήσουν παγκοσμιότητα. Ο Αγγελόπουλος βέβαια είχε τη δική του αισθητική, αλλά ήταν εντελώς ελληνικές ταινίες. Και βρήκαν ένα κοινό στο εξωτερικό, παντού. Και ο Λάνθιμος αναγκάστηκε από την Ελλάδα να πάει στην Αγγλία...».
